Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Kasım '14

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
152
 

Türkiye'nin ta öbür ucundan...

Türkiye'nin ta öbür ucundan...
 

Bazen diyorum da, ne işim var benim Türkiye'nin ta diğer ucunda... Sevdiklerim nerede ben neredeyim... Etrafıma bakıyorum ve buraya ait olmadığımın her halimden belli olması gücüme gidiyor. 

Madem buraya ait değilim, o halde neden buradayım?

İsyan etmediğim tek bir günüm bile geçmiyor. Ama şükretmediğim tek bir günüm de geçmiyor. Bazen de böyle, iyi ki atandım ama, diyorum.

Evet, az emek vermedim o KPSS zırvalığına. Oğlumu bile ihmal ettim! Şimdi atanmanın keyfini çıkarmalıyım, öyle değil mi? Benim yerimde olmak isteyen binlerce İngilizce öğretmeni var, ve ben nankörlük ediyorum! Rahatım yerinde; okulum, müdürüm, öğretmen arkadaşlarım çok çok iyi. Ama ben isyan ediyorum işte... Ama şükrediyorum da aynı zamanda.

Her şey tamam da, bu kadar uzak olmak zorunda mıydı? Oğlum bana küsmek zorunda mıydı?!

...Neden mi küstü? Çünkü onun burada kreşe gitmesinin onun için çok iyi olacağını zannetmiştim. Sosyalleşecekti, kendini savunmayı öğrenecekti, taneli yiyecekleri çiğnemeyi öğrenecekti... Üstelik... üstelik yanıbaşımda olacaktı... Keşke kreşe gitmek istemediği o üç hafta boyunca onu gitmek zorunda bırakmasaydım! Keşke! 

Şimdi o Kocaeli'de, bense Türkiye'nin ta öbür ucunda... Ve telefonda benimle konuşmuyor. Ona kavuşmama daha 1 hafta var. 1 hafta! Yani 7 koca gün! 7 kere yatıp kalktıktan sonra uçacağım oğlumun yanına. Daha çoooook var! 

Beni görünce nasıl tepki vereceğini o kadar merak ediyorum ki! Ona sarılıp koklamayı, saçlarını öpmeyi öyle özledim ki! Benim ne işim var burada, diye isyanım böyle zamanlarda tavan yapıyor işte!

Buraya alışmam belki daha kolay olurdu yanımda kalsaydı. Yoğun şekilde çektiğim hasreti saymazsak gayet güzel bir yerde olmamla avunuyorum. Yılın 350 günü güneşli olan, buradaki halkın "deniz" olarak adlandırdığı kocaman bir göl kenarında muhteşem bir şehrin en güzel ilçesi... Çarşısına gelince, birkaç ay öncesine kadar yaşadığım şehrin çarşısından bile büyük. Ya insanları? Son  derece canayakın ve yardımsever bu kadar insanı ilk defa bir arada görüyorum. Daha ne isterim? (Bir de şivelerini anlasam...) İyi ki atanmışım, daha ötesi yok!

Daha ötesi mi? Var tabi. Keşke bu kadar uzak olmasaydı mesela. Ailemi bırakıp gelmek... Bunu ben mi yaptım? Ben, yani değişikliklerden ve risk almaktan hoşlanmayan, cesaretsiz ben; nasıl oldu da herkesi, her şeyimi bırakıp bu saçma hayatı yaşamayı göze aldım anlamıyorum. Ama dedim ya, çok emek verdim, gece gündüz ders çalışıp da mükafatımı elimin tersiyle itemezdim ya?

Oğluma kavuşmanın hayali, eylülde eş durumundan geri dönebilme umudum, eşimin ara sıra da olsa birkaç günlüğüne gelip gidebilmesi, ve beni arayıp halimi hatırımı soran dostlarım da olmasa gözümü karartıp istifa edebilirdim. Evet, değişikliklerden ve risk almaktan hoşlanmayan, cesaretsiz ben; istifa edip tüm emeklerimi boşa çıkarabilirdim eğer saydıklarım olmasaydı. 

Şimdi oğluma kavuşmama 1 hafta kala, onunla ve annemle burada yaşayacağımı düşündükçe hayatımın da kolaylaşacağını görebiliyorum. O 1 hafta, yani 7 koskoca gün nasıl geçer bilmem ama, komedi filmlerini izlerken bile ağlayabiliyor olmamdan psikolojimin çok da normal olmadığı sonucunu çıkarıyorum. 

 

 

Dorylion, Papatya Tarlası, Mesut Selek bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili meslektaşım, KPSS ile atanan bir öğretmen olarak inanın ki nereye atanırsam gitmeye bende hazırdım. Benim ilk atamam İstanbul a oldu. Ama eminim Van da güzeldir. Belki bir anne değilim ama duygunuzu az çok hissedebilirim. Eminim sarıldığınızda güzel yavrunuz, sıcaklığınızı ve anne kokunuzu hissettiğinde sizi affedecektir. İnşallah önünüzdeki tüm engeller kalkar, bir arada olursunuz. Bu konuda çok mağdur olan insanlar var farklı meslek gruplarında dahi. Sevgilerimle..

Papatya Tarlası 
 21.11.2014 7:24
Cevap :
Van gerçekten güzel. Buraya atanıp geri dönmek istemeyen birçok öğretmen var. Çocuk olmasa ben de gitmek istemezdim doğrusu.. Bu arada oğlum galiba beni affetmeye başlıyor :) Telefonda konuşuyor benimle artık... Yorumunuz için teşekkür ederim.  25.11.2014 20:15
 

Özlem Öğreymenim, Van ve Edremit yurdumuzunnadıde yerleri...Oradaki çocukların senin gibi bir öğretmene çok ihtiyaçları var...Daha ağır koşullarda çalışan meslektaşların ne yapsın ?..Bu kutsal görevin ilerde mükâfatini maddi olmasa da MANEVİ açıdan göreceksin...Atalay da seninle onur duyacak...Yaşamın zorluklarinı tadmadan güzelliklerinin keyfi cıkmiyor.Ayrıca atanamayanların yaşadıklari azâbı düşün...maazallah onlarca ögretmen adayı atanamadiklarından intihar ettiler.Sayıli günler geçer...Sevdiklerine kavuşmanın tadını çikarirsin...üzülme...Seni candan kutluyor basari ve sağlık dileklerimle selam ediyorum :)

Mesut Selek 
 20.11.2014 22:11
Cevap :
Doğu hizmeti olarak atanabilecek en güzel yerlerden birine atandığımı söylüyor herkes, ve ben de öyle düşünüyorum. Bu arada geldiğimden beri (2 aydır) hep de bu modda değilim, gel-gitler oluyor böyle :)  25.11.2014 20:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 152
Toplam yorum
: 964
Toplam mesaj
: 60
Ort. okunma sayısı
: 1902
Kayıt tarihi
: 19.08.06
 
 

Ortada bir problem görüyorsak bu bizim de problemimizdir. Ve eğer 'birisi'nin bu konuda bir şeyle..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster