Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Eylül '19

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
67
 

Uçuşan Düşünceler

Neredeyse hepimiz eşitsizlikten, haksızlığa uğramaktan, adalet yoksunluğundan  söz ediyoruz. Haksızlığa uğrayan, alamayan, bulamayanın  hep biz olduğunu,  her  şeyin  üstümüze üstümüze geldiğini düşünür  bazılarına  ise hayatın hep güldüğünü sanırız,

Öyle değili öğrendim yaşayarak  son günler de, eşitliğin, adaletin tam orta yerinde olduğuma inanıyorum biraz buruk biraz hüzünle de olsa, biz insanlar  çaresizlikte eşitleniyormuşuz meğer!..

Ameliyat hazırlığı yapılıyor. Üç  kişi birlikte  aynı odada,  herkes eşit, hangi dilde, hangi renkte, zengin mi fakir mi? önemi yok,  varsıl yoksul  herkes eşit, hemşire kimseye iki damla değil herkese tek damla verip gidiyordu. Herkes  tüm etiketlerini  o kapının önünde çıkarıp girmişti  hazırlık odasına, aynı renk, aynı model  tertemiz, steril edilmiş kıyafetler içinde eller boş, cepler boş, ne takı ne para, pul, iyi-kötü, markalı-markasız, çantası- mantosu  yani eşitliği bozacak en ufak bir ayrım yoktu, herkesi bir masumiyet kaplamış, kulaklar kapıda herkes doktorunun adını okuma sesini bekliyor,  yanındakilerle konuşmuyordu bile, heyecan dorukta,  bir gözü yoğun damlalardan göremediğinden tek gözle ürkek  ürkek etrafına bakarken, aklımın kalan yanında uçuşuyordu görüntüler, sesler  arasında  dedim ki; buldum işte hayatta eşitlik  denen şeyin içindeydik, tam da o anı yaşıyorduk işte, acı mı desem ne güzel mi desem bilemedim ama inandım ki;  üç şeyde eşitleniyormuşuz hayatta; doğum anında, ameliyathanede ve ölüm anında  yani çaresizlikte eşitleniyor, mutlulukta ayrışıyoruz.

Zira herkesin mutluluğu kendine özel, kimi bir bebeğin varlığı ve sağlığı, kimi bir çiçeğin açışından, dalından koparıp ağzıana attığı meyveden kanatlanırken, kimine dünyaları  versen, karnını doyursan gözünü doyuramaz, mutlu edemezsin. Sadece aynı sınava tabi tutuluncaya kadar... 

Yirmi beş,  on iki, ikibin on sekiz günü bir hastane odasında uçuşan DÜŞüncelerime takılmışken tam aklım, içerden "CEMİLE TORUN"  seslenişiyle beraber  adeta uçarak gelen bir hemşirenin önüne katılıverdim.

Herkese önce sağlıkta sonra hayatın her alanında eşitlenebilmeyi dileyerek saygılar sunuyorum.  Cemile

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Geçmiş olsun! Sanırım, şimdi iyisiniz. Ben de her alanda, her anlamda eşitlik dilerim. Eşitlik için mücadele etmek gerekir derim. Selâmlar...

İsmail Hakkı CENGİZ 
 01.11.2019 10:08
Cevap :
İyiyim çok şükür herkese sağlıklar dilerim. Mücadele şart iyileri koruyabilmek, arzu ettiklerimize kavuşabilmek için, hiç bir şey kendiliğinden gelmiyor emek ve zaman gerekiyor, Zahmetinize teşekkür ediyorum selam saygılarımla  02.11.2019 22:23
 

Bu yazınıza uzunca bir yorum yazmıştım ama galiba size ulaşamamış, yerinde göremedim Cemile hanımcığım, selamlar...

Yurdagül Alkan 
 30.10.2019 20:16
Cevap :
Geldiğini ne yazık ki biraz önce gördüm teşekkür ederim yeniden zahmetinize ve duyarlılığınıza Yurdagül hanımcığım,sevglerimle selamlar  30.10.2019 23:05
 

Mutlulukta ayrıştığımızı bilmiyordum...

Kerim Korkut 
 30.10.2019 16:46
Cevap :
Teşekkür ederim Kerim bey, selamlar  30.10.2019 23:03
 

Geçen sene Aralık ayında olsa da ameliyatınız, öncelikle bunun için geçmiş olsun diyorum. Şimdilerde ise artık iyileşmişsinizdir ve sağlığınız yerindedir dilerim. Yazınızın asıl konusu olan eşitliğe gelince ise, emin olun o söylediğiniz durumlarda bile hiçbirimiz bir diğerimizle asla eşit değiliz maalesef. Yani doğumda-ölümde veya ameliyathanede,yani çaresizlikte bile herkes gene yalnızca kendi içinde bulunduğu koşullar ile değerlendiriliyor başkaları tarafından ve kişi de yalnızca kendi yaşadığını ancak biliyor-hissediyor. Şöyle ki,zengin bir ailenin çocuğu ile fakirinki mesela aynı eşitlikte mi dünyaya gözlerini açıyor? keza ameliyathaneye girerken de varlıklı ya da makam sahibi insanlara gösterilen özen, ilgi, bakım diğerlerine de aynı şekilde mi gösteriliyor? ve ameliyata girecek olan hastaların kendileri de kendilerini diğerleriyle hep aynı çaresizlikte mi hissediyor? Asla. Yani kısaca, eşitlik diye bir şey hiçbir alanda, hiçbir konuda veya koşulda yoktur zaten şu dünya hayatında.

Filiz Alev 
 26.10.2019 3:56
Cevap :
Sağ olun Filiz hanımcığım, iyiyim çok şükür, tabi ki herkes kendi yaşadığını biliyor, yeterince kıymetini bilmeden kaybettiğimiz orijin dokularımıza kavuşabilme olanağı yok,daha ileri yaşta olması beklenen katarakt beraberinde solda görme kaybı nedeni olarak, alınan ilaçlar, kimyasala maruz çalışma koşulları ya da strese bağlı olarak erken gelişmiş olabilir dedi doktorum. Yapacak bir şey yok elimizdekiler çok değerli, haklısınız eşitlik göreceli bir kavram ben sadece anın duygusuyla eve geldiğimde yazmıştım. Teşekkür ediyorum sevgilerimle  30.10.2019 22:59
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 209
Toplam yorum
: 2769
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 323
Kayıt tarihi
: 13.09.11
 
 

Okumak pişman olunmayacak en değerli eylem;  Okumalı insan, görsel, işitsel, yazılmış, söylenmiş,..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster