Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Mart '16

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
143
 

Ucuz çocuklar ülkesi

Ucuz çocuklar ülkesi
 

ekiğini biçersin


Benim çocukluğumda okulumuzda "etüde kalma" diye bir kavram yoktu. 
Ne anlama geldiğini sorsanız eminim bilen de olmazdı.
 
Her evde ya iki, bilemediniz en fazla 3 çocuk vardı. Okul zili çalınca çantamızı kaptığımız gibi doğru eve koşardık. Çanta bir yana önlük bir yana atılır sokakta oyunlar oynardık.
Herkes herkesi tanırdı.
 
Tüm bunlar sanki hiç yaşanmamış gibi çok çok geride kaldı.
Biz de "ön teker" çok önemlidir malum. İmam cemaat ilişkisi de keza... 
Biri nereye giderse peşinden herkes oraya. Allah muhafaza, imam os.urursa cemaat s.çar bile...
 
Bizler çok kıymetli idik ama oyuna dalınca yemek yemeyi unuturduk. Ya da bilirdik ki birazdan ya annemiz ya komşu teyze mutlaka arkamızdan bize birşeyler getirirdi. O getirmezse eve çağrılan çocuk ellerinde annesinin gönderdiği mis kokulu puaçalarla gelirdi.
Bunlar bugünün çocukları için masal gibi.
 
Bakkal amcalar, herkesi koruyup kollayan mahallenin abileri...hepsi geride kaldı.
"Artık devir değişti" muhabbeti oldu tüm bunlar. Çocukları en güvendiklerinden korumamız gerekecek kadar bozulduk.
 
Anne iş yerinde huzursuz, baba yarınından güvensiz. Çocuklar Allah'a emanet.
Hele de çok kardeşseler. Üstüne üstlük düşük geliri ailelerde bu sayı nedense hep ters orantılı. Birini doyuramazken beş çocuk neyin nesi?..sahip bile çıkamıyorlar.
Anlamak mümkün değil. Zira ön teker öyle buyurdu. İnanıyorlar ona. İmanlılar.
Yeter ki, müslümanım de... Ne dersen inanmaya hazır bir kadro var. 
 
Yanlış yaptıklarını yaşayarak öğrenecekler, yapacak birşey yok. Çünkü ne desek boş. Üstelik kötü olan yine biz yine biz. Çünkü onlardan değiliz inanmıyoruz, inandıklarına...
Kendi tekerlerimiz var, binmiyoruz kayıklarına.
 
Ancak çocuklar hepimizindir. Geleceğimizdir, sahip çıkmalıyız. Tüm çabamız bunun içindir. Derdimiz çıkıntılık yapmak değil. Ah bir inandırabilsek.
Gelmiyoruz işlerine.
Bizim kadar kıymetli değiller artık. Atılıyor, satılıyor hatta hatta öldürülüyor çocuklar, geleceğimiz... Hem doğurup hem sahip çıkmıyorlar. Kaybedilmiş bir nesil geliyor. Hiç şakası yok.
Kindar olacakları da kesin. 
 
Yapılan yatırım kadar cevap alırsın, toprak gibidir çocuklar. İlgi ister, sevgi ister sevildiğini bilmek, görmek ister. Eğitim ister. Hoyrat ellerde heba olup gidiyorlar.
Parça parça yüreklerimiz. 
 
Çocuğu olmayan anneleri düşünüyorum. O biriciğini ne yurda verirdi, ne de kırk sevgiliye feda ederdi. Ucuz oldu çocuklarımız vesselam.
 
Ektiğimizi biçeceğiz unutmayalım... Çocuklarımızı da geleceğimizi de yok ediyorlar.
Saime Eren
Ayşegül HAYVAR, Zühal Voigt bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ayşegül hanım umarım o babanın umutları gerçekleşmiştir. Bizim eski filimlerimizde de bu konu hep işlenmiştir. Okur hayırlı evlat olur geri köyüne gelir ve anne babanın göğsünü kabartırdı. Sadece kız çocukları için endişelenirlerdi. Gazozuna ilaç katılacak diye... Günümüzdeki olaylar o kadar farklı ki, beyni boş ne kendine ne vatanına bir faydası olmayacak, olanı da yok edecek kinle donatılmış bir nesil geliyor. Korkunç...

Saime Eren 
 30.03.2016 23:02
 

Sn. Haluk Seki söylediklerinizin hepsine katılıyorum. Yaşam bir dominodur diye bir yazı yazmıştım orada da değinmiştim. yapılan yanlışlar yeni yeni yanlışları doğuruyor. Ama beni en çok üzen bu gidişatı çok da dert edinen yok. Katkılarınız için teşekkür ederim.

Saime Eren 
 30.03.2016 18:15
 

Zühal'cim çok teşekkür ederim. Epeydir buralarda yazmıyordum, sen gaza getirince oluverdi. Eski bir eğitimci olarak çocukların geleceğimiz olduğuna inanıyorum. Biz de bir zamanlar birilerinin gelecegiydik... Hocalarımızı hiç utandırmadık. Aldıklarımızın üzerine ekleyerek gelecek nesillere aktardık. İşte bu korkutuyor beni, bir nesil kayboldu tabii bunun uzantısı onların çocukları da... Ama anlaşılıyor ki, yapamadıklarımız daha çokmuş...

Saime Eren 
 30.03.2016 18:07
 

Ucuz ve kayıp çocuklar ülkesi haline geldik ne yazık ki. Anadoluda bir kentte bir babanın ağzından duymuştum neden çocuklarınızı yurtlara veriyorsunuz soruma, "biz terbiye edemiyoruz hiç olmazsa orada terbiyeli yetişir" demişti. Terbiye dışı eylemleri duydukça kulaklarını çınlatıyorum o babanın. Yarından umudumuz kalmadı. Selamlar, mutlu kalın.

Ayşegül HAYVAR 
 30.03.2016 17:04
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 61
Toplam yorum
: 288
Toplam mesaj
: 31
Ort. okunma sayısı
: 739
Kayıt tarihi
: 18.09.08
 
 

Dünyanın en güzel şehri olan İstanbul' da yaşıyorum. Emekliyim. Güncel olayları yorumlamanın yanı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster