Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Kasım '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
439
 

Unutma beni

Unutma beni
 

O ilk sözcüğü bulamdım. Belkide hiç yazmamalıydım bunları, unut boş ver diyemiyorum ama. Zaten olmaz diyeceksin sakın cevap yazma diyemiyorum. Sadece bil geceleri sen uyurken adının sayıklandığını. İsminin baş harflerinden şiirler yazdım sana okumak istedim okuyamadım.

Her yıldız kaydığında bir dileğim vardı senin için. Radyoda çalan her şarki sanki seni anlatiyordu seni hatirlatiyordu. Sana yazdığım son şiir yarıda kaldı bir eksik var gerisini yazamıyorum. Aslında bugün efkarlıyım ve de bu gece rüyalarımda senin hayalini kurmak isterdim ve bir gece olsa da senin hayaline saralıp uyumak hiç kalkmamak yada sıcak söminenin yanında dizlerinde umutlarımı hayallerimi anlatmak sabaha kadar... Ya da yagmurlu bir gece sana tüm aşk şiirlerini okumak sırılsıklam olurken gece kararsa da gözlerinin ışıltısıyla tüm gece seni izlemek benim seni izlediğimi bilsen de... O gece kelimeler değil de kalbimiz konuşsa... Bir elimde rakı bardağı diğerinde sigaram seni anıyorduk içten içe. Zoruma gidiyordu yokluğunda yaşamak seni. Oysa o kadar alışıktım ki varlığına. Şimdi derin bir sessizlik çöküyor içime. Alışık olmadığım korkular sarıyor etrafımı. Üzerime ölü toprağı serpilmiş gibi. Silkinip çıkamıyorum. Gün ışığına, suya hasret bitkiler gibi tatsız ve tuzsuzum.

İşte şimdi böyle bir insan oldum iki gözüm. Gayesiz ve huysuz . Evden sokağa her çıkışımda, penceremden dışarı her bakışımda, karabasan gibi çöken sis ve karanlık dokunuyor bana. Oysa ışık umut, umutsa hayat demektir. Ben mi o ışığı yitirdim, yoksa o ışık mı beni; bilmiyor... Uzun yıllar önce sevdamı yüreğime yükleyip geldiğim bu yabancı ülkede, koynunda volkanları taşıyan bir dağ gibi sustum. Suskunluğumu delicesine haykırmak isterken, içime ağuları akıttım ve öylece sustum. Kara bir diken gibi yuttum ve içime yığılıp öğlece kalakaldım. İçimdeki yangını, yüreğimdeki yarayı, gözlerimdeki damlayı sorma. Hasretlere dayayıp başımı, hüzünle geçip giden günlere, gecelere döndüm sırtımı iki gözüm. Gönlümün duvarına kocaman bir sevda resmi çizdim, bir de ateş yaktım ocağıma dağ gibi. Asgin sular dahi söndüremez. KALBİM SENDEYKEN HER ADIMDA, AKLIM SENDEYKEN HER DAKİKA UNUTMADIM UNUTMADIM İŞTE. VAZGEÇMEYECEĞİM SENDEN: SEVMEK GÜVENMEKTIR.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 10
Toplam yorum
: 11
Toplam mesaj
: 5
Ort. okunma sayısı
: 505
Kayıt tarihi
: 31.05.08
 
 

Kendini tanıtması ne zordur insanın. Kendini bilir insan da, yaptıkları, yaşadıkları anlatsın ister...

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster