Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Ağustos '07

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
298
 

Uzaklara...

Uzaklara...
 

Gecikmiş Bir Mektup (Uzaklara…)

Artık anlıyorum… Daha dört yaşımdaydım, seni kaybetmek ne demek anlayamazdım. Bana göre her şey çok hızlı gelişti, sana göreyse çok yavaştı.

Yüzün hayal meyal aklımda diyemem; yalan olur. Boynuna kadar uzanan, koyu renkli, o iri dalgalı ve kabarık saçı nasıl unutabilirim ki? Hele o gözler… Renkleri siyaha çalardı, kocamanlardı. Küçüktüm ama yine de o gözleri kıskanırdım.

Biliyorum; başlarda yürümek zor geldi, sonra ayakta durmak. Ve o evdeki koltuk yeni meskenin oldu. Gel zaman git zaman konuşmak gereksizleşti ve sen sessizliğine büründün. Evin içinde boş gözlerle bakan haylaz bir çocuktum; koşar dururdum. Sen yanına çağırırdın; ben sana şöyle bir bakıp, kaçardım. Artık nereye kaçıyorsam… Zar zor “Gel bir kere öpeyim.” derdin; ben öptürmezdim. Şimdi milyonlarca kere öpmeni istesem de nafile…

Yanına gelmiyorum diye bana kızardın. Hani şu meşhur el hareketin vardı; kızınca sadece onu yapabilirdin. İşte o hareket herkes için aynı anlamı taşısa da benim için sen demektir. Garip, o hallerin daha dün gibi aklımda. Oysa aradan tam on sekiz yıl geçti. O zamanlar fark edemesem de şimdi biliyorum; hayatımdaki en değerli varlıklarımdan biri sendin. O kadar renklendirmiştin ki hayatımı, mutluydum seninle. Sen o koltukta benim oyun arkadaşımdın; sen uzanırdın, ben sana bir bakıp, kaçardım.

Sonra bir gün yanına geldiğimde yoktun. Koltuğunda uzanmıyordun. Herkesin gözlerinden sular çıkıyordu. Anlamıyordum… Boş boş bakan bir çift göz etrafı seyrediyordum. İnanıyordum; sen yine gelecektin! Ama seneler geçti; gelmedin…

Uzaklarda bir yerden beni gördüğüne inanmak istiyorum. Hani şu filmlerde sihirli küreler var ya, sende de onlardan vardır diye hayal ediyorum… Belki beni görüyorsundur; belki bu yazıyı yazarken sen de yanımdasındır. Belki… Belki…

Sakın benim için ve diğerleri için endişelenme. Zaten biliyorsun, sırf sen yalnız kalma diye en sevdiklerinden biri de senin yanına geldi. Ama neden o da beni bırakıp gitti… Sanırım seni daha çok seviyordu.

Neyse… Bir ricam var eğer beni kırmazsan; birbirinize ben yokken iyi bakın, olur mu? Söz, gelince size ben bakacağım.

Şimdilik hoşça kalın…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Kara ve hüzünlü gözler eminim ki uzaklardan seni izliyordur.Güzel bir anlatım. Eline sağlık.

Ayrıntıda gezinmek 
 05.08.2007 10:58
Cevap :
Yorumunuz için gecikmiş teşekkürlerimi umarım kabul edersiniz. Sevgi ve saygılarımla...  20.08.2007 11:44
 

Benim gözlerim doldu şu ufacık satırlarda. Ve bu kadarcık satıra dünyaları sığdırmışsın arkadaşım. Ne mutlu onlara ki gülümseyerek bakıyorlar sana ve ne mutlu ki sen de farkındasın hala ve yüreğinde olduğunu biliyorlar. Öyle mutlular ki. Sevgilerimle... Hep mutlu kal...

Ersin Yalın 
 03.08.2007 22:17
Cevap :
Özlemek insana has duyguların en dokunaklılarından biri... Ben bu yazıyı yazarken onları o kadar çok özlemiştim ki yüreğim söyledi ellerim yazdı. Size de bunları aktarabildiysem ne mutlu bana. Yorumunuz için teşekkür ederim. Sevgi ve saygılarımla...  20.08.2007 11:52
 

Böyle şeyler yasaklanmalı. Burnunun direği sızlatılmamalı insanların. "Kimdi" diye sorasım var, cevaptan ürküyorum.

karga 
 02.08.2007 19:15
Cevap :
Hani derler ya hayatın rengi ne siyah ne beyaz. Sanırım bu sefer ki yazım biraz siyaha kaçtı. Kim diye sorma, ben de kalsın. Sadece şu dünyanın bana lutfedebileceği en sevdiklerimdendi diyebilirim... Tatil sebebiyle verdiğim gecikmiş bir cevap oldu. Yorumun için teşekkür ederim...  20.08.2007 11:57
 

Sevgileri ertlemek, ya da dönüşü olmayan vedalar insanı acıtır...duyarlısınız kutlarım. sevgiler

Meral Yağcıoğlu 
 02.08.2007 9:50
Cevap :
Yorumunuz için teşekkür ederim Meral Hanım.  02.08.2007 10:07
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 17
Toplam yorum
: 75
Toplam mesaj
: 5
Ort. okunma sayısı
: 2589
Kayıt tarihi
: 09.05.07
 
 

Halen üniversite eğitimime devam etmekteyim. Hayatın üzerime yüklediği sorumlulukları yavaş yavaş hi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster