Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Kasım '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
485
 

Uzun zaman oldu işsiz kalalı.

Uzun zaman oldu işsiz kalalı.
 

İçlerinde ben de dahil olmak üzere, Türkiye’de ki en büyük sorunlardan biri olan işsizliği dile getirmek istiyorum.

Kimse, kimseye demez ki paran var mı diye? Herkes kendi menfaati doğrultusunda birbirini ezmeye çalışırlar. Bu dünya böyle bir dünya, sevgili okuyucularım.

Ben kendim açımdan bakacak olursam, hiçbir zaman kendi menfaatimi düşünmedim. Eğer düşünmek isteseydim şöyle diyebilirim ki hattinden fazla para kazanmış olurdum. Şunu şöyle açıklayabilirim. Ben kendi menfaatimi düşünerek karşı tarafın hakkını da yememeği yeğlerim. Yani iyi insanlığımdan mıdır yoksa karşı tarafın kötülüğünü düşünmek istemediğimden midir böyle bir yapıya sahibim açıkçası.

Bana kaç defa söylediler, kendi paranı taştan çıkart diye. Mesela Pil sat, mendil sat pazarlarda 3-5 kuruş satarak çoluk çocuğuna para götür diye. Akıl veren çok. Bunu bile yapamıyorum. İnsanları kandırmak, hatta almak istemediği bir şeyi, zorla satamazsın ki sen 3-5 kuruş para kazanacaksın diye. Bu bir kere bana insanlara ben açım bana para veriniz diye dilenecek tipte bir insan da değilim. Bu benim karakterime hiç uymuyor ve onun içinde iş hayatında hiç te başarlı değilim.

Mesela bir örnek vereyim size. Yakma resim yapıyorum. Yaptıklarımı da satmak istiyorum. Ama mesela resim sattığım kişiler, sırf beni tanıdığı için cebime para girsin diye resimlerimi onlara satmak istemiyorum. Bana değer vermelerinden ziyade resimlerime değer versinler istiyorum. Ben resim yapıyorum diye değil sanatıma değer verilsin. O zaman daha çok değerlenirim. Arkamdan konuşarak “Ailesi var, ona yardım ettim demelerinden çok onun resmini beğendim. Onun gibi böyle yakma resmi yapan Türkiye’de nadir ressam var, Ahmet’te bu nadir ressamlardan biri. Resimleri de çok güzel buluyorum” demelerini bekliyorum.

3 yıl 6 ay 27 gün oldu işsiz kalalı ve o günlerden bu yana boş bir vaziyette geziyorum İzmir sokaklarında. Bu kadar uzun bir süredir de işsiz kalmamıştım. Acaba diyorum ki bu Türkiye’nin mi sorunu? İşsizlik sorunu.

Açıkçası özlüyorum. Evden erken den çıkıp işe gitmeyi ve geç vakitlerde eve dönmeyi. Yaptığım iş icabı SSK’ya gidip tahakkuk vermeyi, hastaneye gidip fabrika doktorumuzun işçilere yazmış olduğu ilaçları alıp getirmeyi ve onları dağıtmayı. Özlemişsim. Hiç olmazsa 15 gün de bir cebimiz para görürdü. Mutluydum ve huzurluydum. Kazancımı bilirdim ona göre harcamalarımı yapardım. Elime geçen para ak gibi kazandığım para idi. Ama şimdi.

İşsiz kaldığım bu 3 yıl 6 ay 27 gün boyunca kendimce uğraşlar buldum. İlk önce bisiklete biniyorum. Uzak yerlere gittiğim de vakit geçiyor ve anlamıyorsun vaktin nasıl geçtiğini. Çevreleri görüyorsun, görmediğin insanlarla karşılaşıyorum. Arada bir hobi edindiğim yakma resim yapıyorum. Atatürk resimlerim var. Ama kimse bu yapmış olduğu resimlerime değer vermiyor. Yaptığım resimlerim beğeniliyor ama satın almak için teşebbüste bulunmuyor hiç kimse. Bilgisayar öğrenirim diye aldım bilgisayarım ve internetim var ama blog yazmaktan başka şimdilik bir şey de yapmıyorum. Blog yazılarım çoğalsın diye bloglar yazıyorum. Bugünkü tarih itibarı ile yazılan 131 blog'tan 31 değişik kadegori yazılmış. Futbol hakkında 29 adet kadegori ile en fazla blog yazılan kadegori olmuş. Görüntülenme ve okunma sayılarına gelince 84.000’den fazla görüntülenmişim. Eskiden blog yazılarımı okuyanların sayısı 1.000 barajını geçer mi geçmez mi diye düşünürken yazmış olduğum 7 bloğum 1.000 barajını geçmiş durumda. En fazla okunan bloğum 6.000 rkamlarına yaklaşmak üzere. Yine bütün bloglarımın geneline bakarsak ortalama 377 kişi tarafından okunuluyorum. Buda 131 bloğuma yayarsak yaklaşık 50.000 kere okunmuşum. Yani 34.000 kere sayfam açılmasına rağmen okunmamışım.

Beni genelde erkekler okuyor Erkeklerin sayısı 1.397 kadınların sayısı 1314 yani üye olanların içinden toplam 2711 kişi beni okumuş. Sektöre göre 239 kişinin payı var. Mesleğe göre Diğer meslek grubundan 272 kişi okumuş beni. Kategoriye göre Gündelik yaşamı tercih edenler 703 kişi okumuş.

Başarılı mıyım, başarısız mıyım sizin takdirlerinize kalmış bir şey. Raporlarımda ki rakamlar bunu gösteriyor. Ama ne var ki 131 adet blog kolay çıkmadı. Bir emek sarf edilerek çıktı. Kim bilir bu 131 bloğu yazmak için toplam kaç saat uğraş verdim. Ama sonuçta elimize hiçbir kazanç sağlanmıyor. Artık benim için boş bir uğraş gibi geliyor.

Diğer taratan yazmalıyım ve de okunmalıyım diye de düşünüyorum. Ama içimde bir sıkıntı var. O sıkıntı işsiz oluşumdan kaynaklanıyor. Babamdan gelen yardımda beni rahatsız ediyor. Artık belli bir işim ve de belli bir gelirimin olsun istiyorum bir yerde.

Ah keşke bir işim olsa, bir gelirim olsa. Bir kazancım da olur, ne yaptığımı ne ettiğimi bilirim. Benim gibi spor ruhlu, okumuş ve kendini sevdiren, insanları seven biri sizce hiç işsiz kalabilir mi acaba?

Evdeyim ve canım sıkılıyor. Çalışmalıyım ben.

Bu işsizlikten bana iş bulan yok mu?

Sevgi ve saygılarımla…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

anketörlük deyip geçme, hem gün geçer hem de insanlarla iletişimde olmak bazen canını sıksada insanları sevdikçe o da güzel geçer. en azından denemelisin. senin yaşlarda bir çok kişi, emekli bu işi yapıyor. belirtmek istedim...

Ruksan İLDAN 
 07.11.2007 22:58
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 540
Toplam yorum
: 1220
Toplam mesaj
: 179
Ort. okunma sayısı
: 3144
Kayıt tarihi
: 02.01.07
 
 

Hiç bir motorlu araca binmeyi sevemedim. Daha doğrusu sevdiremediler. Onun yerine iki tekerlekli ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster