Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

16 Mart '14

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
209
 

Vapurla gelen mutluluk.....

Vapurla gelen mutluluk.....
 

Yaşlı kadın, o gün sabah erken kalktı. Bugün torunları gelecekti. Eşi öldüğünden beri büyük kızı ile bu koca evde oturan kadının en büyük mutluluğu okul tatillerinde kalmaya gelen torunları idi.

Aslında gelinine gelip, torunlarını kendi alabileceğini söylemişti ama iki küçük çocukla yaşlı bir kadının otobüs, vapur yolculuğu eziyetine oğlunun gönlü razı gelmemiş ve 'Biz sana getirir bırakırız, anne.'demişti.

Her yıl kış tatillerini dört gözle çeken büyük anne daha torunları gelmeden evi temizliyor, reçeller yapıyor, onların sevdiği kurabiyeleri pişiriyordu.

Yıllarca eşi ile mutlu, mutsuz birçok anıyı paylaştığı bu evde dört çocuğunu büyütmüştü. O zaman ona dar gelen bu ev bir kaç yıl önce eşini kaybedip, bir de üstüne evlatları evlenip birer birer yuvadan ayrılınca iyice büyük gelmeye başlamıştı.

Bu arada büyük kız kısa bir evlilikten sonra eşinden ayrılmış ve yanına gelmişti. İyice yalnız değilim diye düşündü bir yandan evi toparlarken. Gerçi büyük kızı arada kuzenlerine gidiyor, onlarda kalıyordu ama gene de asıl evi burasıydı. Ne yapsın, genç kadın, benim gibi yaşlı ile ömür geçer mi.'diye kendi kendine mırıldandı.

Kaç vapuru ile geleceklerdi acaba. Bugün pazardı, oğlu da evdeydi. Herhalde geç kalkarlardı, kahvaltıdan sonra yola çıkarlar diye düşündü.

Küçük oğlundan olan iki kız torunu gelecekti bugün. Belki yarın da büyük oğlundan olan torunları gelirdi. Torunların dördünün de kız olması, yaşlarının da çok farklı olmaması iyi oynamalarına, tatili eğlenceli geçirmelerine sebep oluyordu.

Çocuklar da çok mutluydular babaannelerinin bu büyük evine  gelirken. Bütün gün annelerinin dur, otur sesleri ile disiplin altında olan çocuklar bu eve gelince sanki ayrı bir ülkeye gelmiş, ayrı kurallar varmış gibi birden hürriyetlerini ilan ediyorlardı.

Bu tatil süresince çocukların sevdikleri, istedikleri yemekler pişiriliyor, evin istedikleri köşesinde yiyorlar, gece istedikleri kadar azıyorlar ve herşeyden güzeli istedikleri zaman uyuyorlardı.

İki gündür evde hazırlık yapan yaşlı kadın, dolmalar, börekler pişirmiş, en son da dün gece köftelerini hazırlamıştı. Torunları köfte, patetes kızartmasını çok seviyorlardı. Geldiklerinde kızartırım taze taze diye düşündü.

İşlerini toparladıktan sonra vapur saatine kadar biraz soluklanayım diye kendine bir kahve yaptı, Kahve tepsisini eline alıp baş odadaki kerevete doğru yürüdü. Pencere kenarındaki bu kereveti büyük torunu ne kadar çok severdi. Kahvesinin yanında sigarasını da yakınca keyfi tamam olmuştu.

Bugün ne kadar mutluyum, aynen eski günlerdeki gibi evim çocuk sesleri ile dolacak gene, diye gülümsedi. Bir zamanlar eşi sağ, çocukları yanında iken evden gelen sesleri anımsadı. O zamanlar başı tutardı bu gürültüden. Meğer ne kadar güzelmiş o sesler .

Devamını bir sonraki yazımıza diyelim......

  

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Annemi hatırlattınız bana.Memlekete her gidişimde yaptığı hazırlıkları.Sevgiyle kalın.

çalıkuşu 
 20.03.2014 23:40
Cevap :
Sevgili Çalıkuşu, 18 mart Yaşlılar haftası sebebiyle yazdım bu öykümü. Hepimize mutlu yaşlılıklar. Sevgilerimle  21.03.2014 13:39
 

ÇOK GÜZEL BİR ÖYKÜ CANIM DEVAMINI BEKLİYORUM. BİZİM DE TORUNLARIMIZ GELİNCE EV ŞENLENİYOR, ÇOK MUTLU OLUYORUZ. SELAM VE SEVGİLERİMLE.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 18.03.2014 17:48
Cevap :
Sevgili Nahide Hanım,Yorumunuz için çok teşekkür ederim. 18 Martta Yaşlılar Haftası başladı. Bu öykümü de o hafta için yazdım. Umarım gençlere bir mesaj veririm. Sevgi ve saygılarımla  19.03.2014 6:51
 

Sanki çocuklarımın Anadolu Hisarındaki anneannelerinin evlerine gidişlerini anlatıyorsunuz.Çocuklarım bu hikayeyi okusalar herhalde ağlarlar.Çocuklar dediklerim biri 29 diğeri 35 yaşında.Rahmetli kayın validem de aynen öyküdeki anneanne gibi sevinirdi.Selamlar.

yılmaz çetingöz 
 18.03.2014 15:11
Cevap :
Sayın Yazarım bugün 18 mart Yaşlılar haftası başlıyor. Ben de bu öykümü yaşlılar haftası için yazdım. Eğer çocuklarınızın okuma imkanı varsa okutun. Özellikle son bölümünü. Çok etkileneceklerine eminim. Saygılarımla  18.03.2014 16:20
 

Sayın gokoya ne güzel bir öykü içinde keder yok dert yok aslında var tabi de onları es geçiyorum.Hayatta hiç bir şey olduğu gibi kalmıyor ebedi yolculuklarla ve su gibi akan zamanla olan değişiklikler...Anın kıymetini bilmeli insan.SEVGİLERİMLE.

Şennur Köseli 
 18.03.2014 12:05
Cevap :
Sevgili Sennur Hanım. öykü de keder yok, dert yok ama bu sonraki bölümde olmayacak değil. Zira heran bir dert, tasa çıkabilecek bir düzende savrulup duruyoruz oradan oraya. Çok mu umutsuz oldu cevabım.....Saygı ve sevgilerimle  18.03.2014 13:23
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 825
Toplam yorum
: 1069
Toplam mesaj
: 22
Ort. okunma sayısı
: 1032
Kayıt tarihi
: 26.04.11
 
 

Ben emekli bir iktisatçıyım. 21 yıldır bir sanatçı annesiyim. Küçük kızım klasik müziğe eğilim gö..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster