Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

Carolina Isolabella Özgün

http://blog.milliyet.com.tr/carolinaozgun

05 Mayıs '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
441
 

Var; yok..

Var; yok..
 

Bir başlığa ihtiyacım var, bir konuya, bir savunuşa ya da belki bir sunuşa.

Bir ilkeye ihtiyacım var, bir hedefe, bir karara ya da belki bir avunuşa.

Sorgulayan yanıma talebim var, bari bir şeye az da olsa kızasım var, alınasım var, anlamayasım var. Var, üstüne gidesim var, bu denli sakin ve mutlu kalış halimi bir dürtükleyesim var. Bir kez olsun başka gözün ne gördüğünü görmeyip hak vermeyesim var, en azından bir kez dertlenesim var. Şöyle karaları bağlayıp, acıya sarınasım var.

Hala insanmışım diyebileceğim canımı acıtacak bir içsel dokunuşa ihtiyacım var, oysa güzellik ve anlayış görmekten başka bir şey anlayamaz yaşayamaz olmuş yanımı ağırlamaktan, bıkmadığım sıkıntıdan sıkılasım var.

Terslerinden gittiğim, sonundan başa sardığım, sonu başa bağladığım tüm deneyimlerin başından başlayıp sonunu bilmeyesim var, sezmeyesim var, görmeyesim var…

Bekleyişim olsun diyesim var, var da asıl olan, bu halden bir halt değişmeyecek olan var… Geç artık çok geç, akan sulardan geri dönmeye, zamanı geri almaya tokluğum var, iyisi mi benim yine yolumda yürüyesim ( var, yok) … Yoklarda varlıklar, varlıkta yokluklar ile savrulasım ( var, yok )…

Anlardan çalınan anlara hapsolasım var, var da yok var…

05.05.07

Işık ( Carolina Özgün )

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Aşık olasım var... Bir çiçek yetiştirip açtığını göresim var... Anlam bulasım var anlamsız zamanlara... Sevgiyle...

Barış 
 08.06.2007 11:04
Cevap :
Biliyor musun, çiçek bitkinin aydınlanmış haliymiş, ne güzel değil mi? Zaten bu sabah ilginç bir şey yaşadım, ara sokaklarda yürüyordum, her yer beton yığını ve evler, dar sokaklar ve betonlar, sonra birden giriş katında bir ev çarptı gözüme, o evin yaşayanı penceresinin önüne bitkiler ekmiş ve onlar da kırmızı kırmızı çiçek açmış. Tüm beton yığını yok oluverdi gözümde, öyle güzeldiler ki tüm sokağın kasveti onlarla dağıldı. Hayat bu işte. Yaşam bu, bakmak ve görmek lazım, bir çiçek nelere kadir:)) Bunca güzel katkılı yorumuna ve varlığına teşekkür ederim. Sevgimle  08.06.2007 23:09
 

Sizin güzel yazılarınızın varlığına da bizim ihtiyacımız var... Yüreğinizin derinliklerinden çıkıp gelen bu ikilemi bile anlatımınız benzersiz. Siz iyi ki varsınız.Saygı ve sevgiler

drgayemm 
 08.05.2007 9:58
Cevap :
Sevgili Gaye, Şımaracağım ama:)) Teşekkür ederim, siz de iyi ki varsınız... Sevgimle  08.05.2007 11:10
 

Hayatın içindeymiş gibi yaşamaya çalıştığımız bu zaman dilimini, aslında uzaklardan bir yerden seyrediyor ve yüzleşme cesaretimiz olmadığı için bedenimizi hammallık yapsın diye bu çarka bırakıyoruz.... Ne zaman ki bu beden yorgun düşecek; işte o zaman yine bir bencillikle soluk vermeyi keserek onu burada bırakıp geldiğimiz yere geri döneceğiz....Seyrettiklerimizin muhasebesini yapmak üzere yüzleşmeye çağrılmayı beklerken.....

ZUHALCE ORDAN BURDAN 
 06.05.2007 22:19
Cevap :
Selamlar, Çok değişik ve ilginç bir yorum... Benim gözlemlerime paralel, arada ayrışan noktalar olsa da... Muhasebeyi yapan ve asıl kararı veren vicdanımızın sesinle irtibatı kurduğumuzda, beden bedenden öte, ruh içten öte, asıl birlikte buluşacak bence de... Yüzleşmek er ya da geç insanın hep kendinle olacak diye düşünüyorum, o bakıp da görmek istemediğimiz, duyup da duymazdan geldiğimiz, içimizde hep özden fısıltı halinde yüksemeye çalışan hakiki benliğimizle buluştuğumuz an olay... İşte orda kim ne demiş, ne düşünmüş, ne etiket koymuşun ötesinde, içteki o tanrısal ifade kendini bulacak sanki... Çağrılmayı beklerken, çağıran sesin nerden geldiğini ve asıl onun zaten çağırışına hiç de cevap vermediğimizi anladığımızda yani:)) Desemlerinizi aldım kabul ettim, yine de hissemediklerimi hissettim desem:))) Sevgimle...  06.05.2007 23:17
 

Zaman akıyor hızla bir meçhule, Yok olanları düşünerek zamanı kaybetmektense, Var olanlarla zamanı doldurmak ve var olanlarla mutlu olmayı denemek daha doğru değil mi ?

Orta Şekerli 
 06.05.2007 11:46
Cevap :
Merhabalar, Hayat uzun değil belki ama yaşam sonsuz... Ölüm veya ölmek fikrine inanmadığım için sorgulamalarım değil ama dinleyişlerim kesilmiyor.. Zaman dediğimiz kavramın olmadığı zamansızlık boyutlarında her şey bir ve tek ve de sonsuz, haliyle bizim maşrapa ne kadar küçükse deryayı alamamanın kızgınlığı o denli büyük... Mutluluğa gelince, yazmak, felsefe yapmak ve onu o anda bırakmak ve ana odaklı kalıp neşe ve sevinçle huzuru deneyimlemek en güzeli... Mutluluk olsa olsa bu bence, anını yaşamak ve ne geçmiş ne gelecek kaygısı duymak... Yok yok ki, herşey var, düalitede var, yok, güzel, çirkin, doğru, yanlış varken... Birlikte herşey dediğiniz gibi var işte:))) Doğru ve yanlış da bakış açısına ve bilinç seviyesine göre değişiyor gibi, kimine doğru gelen kimine yanlış gelir, aslolan insan bence... Her şeye rağmen insan ve sevgisi... Sevgimle ve teşekkürlerimle...  06.05.2007 14:27
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 144
Toplam yorum
: 375
Toplam mesaj
: 51
Ort. okunma sayısı
: 640
Kayıt tarihi
: 21.09.06
 
 

İstanbul'da yaşayan bir levantenim, yeni özler, sözler, gözler tanımayı, farklı bakış açılarını p..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster