Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Nisan '07

 
Kategori
Felsefe
Okunma Sayısı
969
 

Varoluş teması

Varoluş teması
 

“Başıbozukların talihi açık olur, gözleri kapalı, duymadın mı bu lafı Elime, yolları rüzgarlı... Ben kendi koyduğum şartı bilirim, vicdanım rahat, kafese girip erkeğe cıvıldayan kadınların içinde uyanmıyorum, uçuruma çukura yürüyenlerin...”

Bu paragraf Yazar Latife Tekinin son romanı “MUİNAR” dan alıntı. Çevresel faktörlerin merakı yüzünden şu ana kadar bir solukta bitiremediğim tek roman. Toplumun Felsefi algı ve ifadesini acımasızca engelleyip körelten antipatik sistemin güncesini sarsacak türden felsefi şiir tadında bir roman. İçeriği her ne kadar ilk başlarda kadınsı bir jargonun içselliği çağrıştırıyor olsa da ince, nükteli ve de akılcı vurgularıyla, Anaerkilin yalnızlığını belki de bir ölçüde çaresizliğini hiç dolandırmadan toplum ve insanlığın kafasına geçiren bir kitap...

Edebiyat varsıllığın ifadesi, felsefe de bu ifadelerin bilimsel temellerle biçimlendirilmesi ise bizi bilimsellikten alıkoyan gerçekleri anlaşılır olmaktan çıkarıp kavranılmasını güç birer subjektif yel değirmenine dönüştüren tarifsizlik nasıl bir tarifsizliktir acaba?

Nikolai Rimsky Korsakov’un Şehrazad’nı dinlerken satırlara dökülüverenler

Dingin ruhların gölgeleri gölün aksinde raks ederken

Çağlayanın uğultusuna karışan gündüz geceyi silkelerken bir kez daha

Ve gece çimin çiğinde kaybolup giderken akşama

Tutkusu her dem taze aşığına fısıldar gibi ürpertiyle bakarken ona

Ben demek istermişçesine sessizce mırıldanarak

Şahşehriyar’ın Şehrazad’ına suskun ağıtları gibi ezgisel rütiellerini bir biri ardına sıralar ve sorar;

Sen geceyi karanlık mı sanırsın?

Oysa geceyi karanlığıyla anmak ne derin bir yanılgıdır.

Dökülüp giderken her bir pınarın tuzlu suyu, kavururmuşçasına yakarken o benlikleri

Özü dağlanmışçasına bir hafiflik duygusu beliriverir yüreklerde

Kuş olup kanat açmışcasına gök yüzünde

Süzülmekte olan şahinin kanat çırpışındaki zenginliği

Ezginin coşkusuyla köpüren şelaleleri andırırken o an

Çocuksu ve utangaç bir masumiyet saklanmıştır yüreğinin derinliklerinde,

Asılır tüm varlığıyla rüzgara, bulutlara veryansın edercesine müzmin bir asilik bulaşmıştır sudaki aksine

Dalıp gitmişken bir kez daha sonsuzluğun coşkusuna,

Dilini hiç bilmediği ezgiye eşlik ederken, tekrardan son bir kez daha dalışa geçer.

Tüm burgu ve taklaları tüketmiş umarsız arayışı serinliğin sarhoşluğunda kaybolup gittiğini sanırsın bir an,

Ama gerçek sandığın gibi değildir işte, onun yaptığı umudun tüketmişliğine başkaldırıdır aynı zamanda,

Ona yüklenen anlamlar çabayla birleşince umutları tekrardan mucizeleştiriyordur duyduğu ezginin coşkusuyla,

Baktığında aynaya neyi görmek istiyorsan o sundur artık,

Gerçeklerin hayallerden sıyrılarak saf masumiyetin varoluşuna o an tanıklık ediyorsun demektir.

Günün aydınlık sabahına

Çimin çiğinde kaybolmaya yüz tutan gecenin karanlığına doğru uzanırken bir kez daha

Bambaşka dünyalara kanatlanmışçasına yelken açar gibi yeni umutlara uçup giderken sessizce...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 40
Toplam yorum
: 24
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1056
Kayıt tarihi
: 25.07.06
 
 

İzmirli'yim. İşletme mezunuyum. İlgi alanlarım Felsefe, edebiyat, sosyoloji, tarih, toplum ve kül..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster