Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Ekim '08

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
541
 

Ve perde...

Ve perde...
 

Hayatımızda öyle zamanlar olur ki yapayalnız hissederiz kendimizi... Sanki koskocaman dünyada bir başımıza kalmışız gibi... Akrabalar çok yabancı, dostlarımız çok uzak, sevgilimiz? Gerçekten sevmiş mi bizi? Ya da biz onu?İnandığımız her ne varsa yerle bir olur... Çığlıklarımızı kimse duymaz. Duysa da aldırmaz...

Her şey çok kötü gelir. Kendimizden şüpheye düşeriz. Kim bu insanlar? Bu kadar ortak yaşanmışlıklarımız olan, beraber güldüğümüz beraber ağladığımız, bizi mutlu eden, bizim mutlu ettiğimiz insanlar bunlar mıydıı? Neden bu kadar soğuk, duyarsız, uzak ve yabancılar?

Cevap basit aslında... Değişim.... Ya biz değişmişizdir ya da onlar. Onların hepsi aynı anda değişemeyeceğine göre değişen sakın biz olmayalım.

Biz değişmeye yani hayat sahnemiz dönmeye başladığında eskiye ait ne varsa görüş alanımızdan, hayat alanımızdan çıkar... Sihirli ve garip bir şekilde... Ve bu çıkış genellikle acı vericidir... Bize öyle gelir. Gerçekte olan bitense artık bizim o insanlarla, hayatımızdan çıktığını veya ulaşamadığımızı düşündüğümüz insanlarla aynı enerji frekansında olmayışımızdır.

Bizim seçtiğimiz hayat planında artık onlara yer ve rol yoktur. Onlar rollerini oynayıp, alkışlarını alıp sahneyi çoktan terk etmişlerdir.Onlara teşekkür ederek uğurlamak en iyisidir.

Belki yeni sahne ve yeni oyuncular hala ortalarda görünmüyordur. En zor bölümde budur zaten. Eskiyi kaybetmiş ama yeniyi hala göremiyoruzdur. Boşluk, yalnızlık, çaresizlik, ümitsizlik, hüzün, hayal kırıklığı, pişmanlık...

Güzel bir haberim var... Geçecek....

Dönüşler zordur... Baş döndürür, mide bulandırır, zihni karıştırır, görüşü bulanıklaştırır... Ama aslında sizin yeni oyunu sahneye koymanızı bekler. Eğer oyuna ve rolünüze karar verdiyseniz daha da önemlisi pazılın tamamını gördüyseniz..... Yeni perde açılmak üzere...

İyi oyunlar ve iyi seyirler...

Sevgilerimle....

 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

size katılıyorum ayşegül hanım, kesinlikle geçiyor..sahne ve oyuncular değişiyor değişmesine, ama alkışlar hiç bitmiyor. işte bizi hayata bağlayan da sahne ve alkışların rengi...yeterki içimizde sahneye çıkma isteği hiç bitmesin :))

ayselinka 
 24.10.2008 11:20
 

umarım geçer....sanki hiç geçmeyecek gibi...ama dediğiniz gibi değişen biziz aslında....fakat neden değiştik ki? buna sebep neydi?.....

sakura 
 21.10.2008 9:43
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
 
Toplam blog
: 11
Toplam yorum
: 25
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 5614
Kayıt tarihi
: 06.09.07
 
 

1966 yılı 12 Ekim’inde bir ikindi vakti geldim yeryüzü kabuğuna.Sorular sorup durdum annemgillere, ö..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster