Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Ağustos '08

 
Kategori
Tarih
Okunma Sayısı
2054
 

Vefalı Türk geldi yine

2008 Mayıs ayının başları…

Bosna Hersek’in uçsuz bucaksız ormanlarının arasına serpilmiş köylerden biri. Köylülerin bir kısmı 1993-95 savaşında asıl köylerini Sırplara bırakarak daha güvenli yerlere kaçan, daha sonraları kendilerine yer yurt verilenlerden oluşuyor. Gerçekte yüzyıllardır değişmeyen hayat tarzlarında sadece yer değiştirmiş oluyorlar; değilse yoksulluk aynı yoksulluk… Çünkü tabiat burada insana daha baskın. Tarla açıp işlemek, tabiat ile de büyük bir mücadele gerektiriyor. Hayvancılık ise savaştan sonra hızla düşüşe geçmiş; çünkü ormanda, geçit yerlerinde mayınlı sahalar bulunuyor ve daha kötüsü bu mayınlara dair harita falan da yok…

Savaştan nasibini almayan yok… Oğlunu, kızını, annesini, babasını kaybedenler… Aile fertlerinin tamamını kaybedenler… Canını kurtarmak için bütün mal varlığını kaybedenler. Kayıpların sonu ve ölçüsü yok. Kazanç ise sadece kurtarabildikleri canları; o da yeni hayatın getirdiği sefilliğe ve perişanlığa teslim olmuş durumda.

Bosna-Hersek’in uçsuz bucaksız ormanlarının arasına sıkışmış olan bir Boşnak köyüne Türk Kızılay’ı yardım götürüyor. Köyleri birbirine bağlayan ince asfalt yol da bitiyor. Toprak yola giriyor kamyonlar. Hatta bir tanesi uçuruma yuvarlanma tehlikesi bile geçiriyor. Sattlerce uğraştan sonra yardım dağıtılacak olan köye ulaşılıyor. Önceden belirlenmiş olan isim listeleri çıkarılıyor; tercümanlar vasıtasıyla belirlenen isimlere tek tek teslimatlar yapılıyor. Herkes memnun herkes mutlu. Fakat listede olduğu halde bir isme yardım paketi teslim edilmediği görülüyor. Neden yardım almaya gelmediği soruluyor. Köylüler o kişinin yaşlı ve kimsesiz bir kadın olduğunu, evinin köyün dışında bulunduğunu, yardım paketini almaya gelemediğini söylüyorlar. Yardım konvoyunda bulunan ve EUFOR adına bölgede (Kladanj) görev yapan Türk subaylardan ikisi, yardım paketlerini omuzlayıp tarif edilen eve doğru yöneliyorlar. Kapıyı çalıyorlar… Birkaç dakika sonra oldukça yaşlı bir kadın kapıyı açıyor, Türk subayları uzun uzun süzüyor:

-“Siz Türksünüz… Geleceğinizi biliyordum…” diyor. Eşiğe çöküyor, katıla katıla ağlamaya başlıyor.

Genç Türk subayları paketleri içeri bırakıyorlar. Evde gördükleri manzara karşısında dehşete düşmüş olarak dışarı çıkıyorlar. Eşikte “Biliyordum geleceklerini” diye ağlayan yaşlı kadının yanına oturuyorlar. Göz yaşlarına hakim olmayı düşünmüyorlar bile. Biri yavaşça bir türkü mırıldanmaya başlıyor: “Vefalı Türk geldi yine/Selam Türk’ün bayrağına” diye.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 26
Toplam yorum
: 82
Toplam mesaj
: 17
Ort. okunma sayısı
: 1328
Kayıt tarihi
: 10.08.08
 
 

Eğitimciyim. Mesleğimi seviyorum ama dünyaya ikinci defa gelme şansım olsaydı farklı bir meslekte..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster