Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

16 Mayıs '08

 
Kategori
Evcil Hayvanlar
Okunma Sayısı
345
 

Vefamızı kaybettik... hükümsüzdür.

Vefamızı kaybettik... hükümsüzdür.
 

Vefa, sorumluluk duygusu ve vicdan meselesidir. Sevgi ve dostluğun menfaatle lekelenmemesidir. Özünde sadakat sevgi ve saygı vardır.
Günümüzde Bu güzel duyguları kaybetmeye başladık sanki....

Ne oluyor bize? Bencilleşiyor muyuz ? Kişisel hırslarımıza mı yeniliyoruz.?

Hadi biz insanlar birbirimizi bir şekilde anladık diyelim

Ya hayvanlar? Bizim bu değişken durumlarımızı algılayabiliyorlar mı?

Oldum olası hayvanlarla çok iç içe değildim.. Hani olur ya , evcil hayvanıyla aynı sofrada yemek yiyen, hayvanının ağzını, burnunu öpen, onlarla konuşan insanlar. Ben onlardan olamadım hiç bir zaman. Onlarda yaşadığımız dünyanın bir parçası ve bizim kadar onların da yaşama hakkı var.

Ne bir çiçeğe, ne bir hayvana zarar gelsin istemem ama özel bir ilgi de göstermem .

Benimkisi yaratılanı severim yaradandan ötürü felsefesi.

İşyerinde masalarımızın karşılıklı olduğu Elli yaşlarında bir agabeyimiz var. Dalgın dalgın pencereden dışarıyı seyrediyor.

-Hayırdır neyin var dedim.

-Sorma hanım kedi istiyor dedi.

-Nesini düşünüyorsun bunun al bir tane petshop 'tan dedim

-Yok, cins hayvan istemiyor, sokak kedisi istiyormuş hiç değilse birine faydamız olsun diyor çok üzülüyor sokak hayvanlarına dedi.

Daha sonraki günlerde tesadüf eseri bir yavru sokak kedisi bulundu. sevgiyle bakıldı, büyütüldü şirket içindeki bütün bilgisayar ekranlarını kediciğin türlü türlü fotoğrafları süsledi.

Her gün soruyoruz kedicik nasıl ? Neler öğrendi ? Evdeki muhabbet kuşlarıyla sorun yaşıyor mu?

Hiç bir sorun yoktu evdeki herkes çok mutluydu

Birgün bir telefon geldi. Agabeyimiz ceketini aldığı gibi fırladı.

-Hayırdır nereye gidiyorsun diye seslendim.

Arkasına bakmadan

-Gelince anlatırım dedi.

Kediciği hava alsın diye balkona çıkarmışlar, o da balkondan aşağı düşmüş. Bir panik bir telaş veterinere götürmüşler. Ameliyat olmuş. Bacağına platin takmışlar.

Zavallıcığa hepimiz çok üzüldük ama eski sağlığına kavuştu sonunda .

Bir süre sonra Ağabeyimizin Eşinin Babası vefat etti. Yaşlı annelerine bakmak zorunda kaldıkları için daha büyük bir eve geçtiler. Sanırım kedicik bu eve alışamadı.

Bir sabah ''kedicik nasıl?'' diye sordum

-Sorma yaaa, onu hayvan barınağına götürdük bıraktık dedi.

Dona kaldım.

Kafamın içinde bir ses sürekli aynı şeyleri tekrarlıyordu.

Onu bıraktılar... onu bıraktılar... onu bıraktılar.... terk ettiler.

Şaşkınlıkla

-Ama çok seviyordunuz Neden bıraktınız ? dedim

-Öyleydi ama evde hayvan bakımı çok zor oluyor. Bahçe falan olsa.... o da yok. Eşyaları tırmalıyor koltukları tırmalamış her yeri sökük sökük olmuş Hem orada da iyi bakılıyorlar kendi cinsinden canlılarla daha iyi anlaşır, ihtimam göstersin diye bakıcı bayanın eline üç beş kuruş sıkıştırdık dedi.

Aradan bir iki ay geçmişti bir gün sohbet ederken aklıma geldi.

-Kediciğinizden haber var mı? dedim.

-Ziyarete gittik bakıcı bayan, siz gittikten sonra diğer hayvanların arasına karışmadı, bunalıma girdi yemedi içmedi resmen intihar etti dedi.

Şaşırdım gözlerimi koca koca açarak

-Ne yani öldü mü şimdi?

-Evet ölmüş dedi.

Hani derler ya burnumun direği sızladı diye. Benim ki de sızladı zor tuttum kendimi

Hayvanların da hisleri olduğunu bilmiyordum. Biz insanlar yaşlı anneleri, babaları huzur evlerine , küçücük masum bebekleri esirgeme kurumlarına bırakıyoruz onlar da bir şekilde hayata tutunmaya çalışıyorlar da zavallı hayvancık bunu nereden bilsin, nasıl anlasın?

Sustum... Hiç bir şey diyemedim.

Hayatta her şey olur ama ne bileyim Üzüldüm işte.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çocukların gelişimi ve sorumluluk bilincini öğrenmeleri açısından evde evcilhayvan bakmanın oldukça önemli olduğunu düşünüyorum. Ben de ancak ailemi 20 sene sonra ikna etmiştim, 6 ay sonra köpeğimiz öldü, ancak acısını 1 sene sonra yenince ikincisini aldık. Ancak her canlının sevgisi ayrı oluyor, mutlaka yaşanmalı diyorum. Tabii sonuçta bakımı size kalmasın diye çocuklarla yazılı bir anlaşma imzalamakta fayda var. Babam ilk kuş almak istediğimde benimle sözleşme yapmıştı bayaa tanıkların imzaladığı ;) Sevgiler.

Bashico Doğal Anneyim Başak Pirtini 
 06.07.2008 19:19
Cevap :
Onun vebalini taşımak gözümü korkutuyor.Ama bu sözleşme işi akıllıca görünüyor denemek gerek ilginize ,yorumunuza teşekkülrer  06.07.2008 20:13
 

Hayvanlar da aynen insanlar gibi hissediyorlar, özellikle ev, aile, mekan değiştirdiklerin neden bunun olduğunu anlamıyorlar. Barınaklar cok zor yerler, ozellikle her gün sevgi ve ilgiye alışmış olan hayvanlar orada olmeyi bile tercih ediyorlar :( Barinaklar yerine yeni bir ev bulmak en iyisi...Sevgiler.

Bashico Doğal Anneyim Başak Pirtini 
 06.07.2008 12:08
Cevap :
Şu günlerde çocuklarım küçük bir köpek almamız konusunda ısrar ediyorlar,ama bu tür olayları duyduktan ve okuduktan sonra insan cesaret edemiyor.Ziyaretinize teşekkürler sevgiler.  06.07.2008 14:41
 

Oğlum çok meraklıdır hayvanlara. Bir çok hayvan besledi kedi dahil. Dediğin duyguyu oğlumun aldığı muhabbet kuşu yaşattı bana. İki taneydi. Bahardı. Hava çok güzeldi. Hava alsınlar birinci kat olan evimizin bahçesine koyduk. Akşam oldu. Yemek yiyorduk. Bir gürültü patırdı oldu. O zaman anladık kuşları içeri almayı unuttuğumuzu. Kuşun biri yoktu. Ne tüyü ne izi. Büyük bir ihtimal kedi kapmıştı. Kafesi devrikti. Diğeri üç gün boyunca ne verdiysek de yemedi. Üçüncü günün sabahında bizi ölü bedeni karşıladı. Tıpkı bir yakınını kaybetmiş gibi hissettik hepimiz kendimizi. Kötü bir duygu. Bu balıklarda da oldu. Kedi de de oldu. Onun için evde hayvan beslemeyi ve besletmeyi düşünmüyorum istemiyorum. Hayvanları doğal hayatlarından koparmak onları hapishaneye atmakla eşdeğer bence. Kendimizi mutlu edeceğiz diye onlara bu işkenceyi yaşatmaya hakkımız yok. Sevgi ve saygılarımla

Ayrıntıda gezinmek 
 25.05.2008 22:10
Cevap :
ayrılığın her türlüsü çok kötü ama ölümle noktalananlar kadar değil hele ki o bakımını gönüllü üstlendiğiniz bir canlıysa vicdanı rahat bırakmıyor insanı yorumunuza teşekkürler sevgiler  26.05.2008 0:46
 

bu konuda çok hassastır... ilgisiz kaldıklarında, terk edildiklerinde intihar edebiliyorlar... gerçekten çok üzüldüm... sevgilerimle

vi/dan 
 16.05.2008 17:20
Cevap :
ben duyduğumda inanamadım kedinin bunalıma girmesine demekki o kadar basit değil yemeğini ver suyunu koyla bitmiyor iş ziyaretinize teşekkürler sevgiler.  16.05.2008 21:23
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 92
Toplam yorum
: 536
Toplam mesaj
: 108
Ort. okunma sayısı
: 808
Kayıt tarihi
: 28.02.08
 
 

Biraz kül, biraz duman o benim işte... Öyle dedim diye olayı arabeske bağladığımı sanmayın çabuk sön..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster