Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Mart '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
674
 

Vicdan"sızlar" ama, varsa!

Vicdan"sızlar" ama, varsa!
 

Acılı bir anne

Ya da

Acılı bir baba

Neden, niçin acıtırız onların içini?

Çok mu kötüdürler?

Bize çok büyük kötülük mü yapmışlardır?

Bizlere; bir ev, bir araba, iyi gelir getiren bir iş yeri bırakamadılarsa, artık yaşlanıp, dönem, dönem onlara kendimizi ifade etmek de zorlanıyorsak, bu onların suçu mu?

Her ne olursa olsun, onlara evimizin bir odasını veremez miyiz?

Sıcak bir tas çorba içiremez miyiz?

Türkiyede bu şekilde sıkıntı çeken o kadar çok anne ve babalar var ki hemen her gün bir televizyon kanalında bu tür görüntülere, acılara rastlamak mümkün

Neler oluyor bize böyle?

1, 2 hafta önce bir televizyon kanalında, bir programda acılı bir anneyi dinliyorum, izliyorum “annem, babamla” birlikte.

Bu yaşlı annenin 4 tane oğlu, 1 tane de kızı var

Ve ne yazıktır ki bu yaşlı anne sokaklarda, komşularında kalıyor, bir evladı da bu yaşlı kadına sahip çıkmıyor

Öyle içli ağlıyordu ki!

İçim acıdı. Annemle babam da duygulandı

Açıkçası benimle gurur duydular.”duygulanmaları bundan”

Benim ailem de çiftçi, diyebilirim ki çocukluğumdan bu yana kendi paramı kendim kazandım, ayakkabı boyadım,

Süt, yağ pazarlarında poşet sattım, simit sattım

Ama bana çok büyük bir miras bırakıyorlar

“insan gibi düşünmek, ahlaklı, topluma faydalı bir insan olmak”

Bu bile yetmez mi sevgili anne ve babama son nefeslerine kadar sahip çıkmam için

Sizler de annelerinizin ve babalarınızın kıymetini bilin!

“sözüm bilmeyenlere”

Bir anne ve babanın evladına mektubu!

Benim yaşlandığımı düşündüğün gün

(ki yaşlı olmayacağım),

Sabırlı ol lütfen ve beni anlamaya çalış…

Yemek yerken üstümü kirletirsem…

Üzerimi değiştirecek gücüm yoksa…

Lütfen sabırlı ol.

Benim sana bir şeyler öğretmek için seninle ilgilendiğim zamanları hatırla...

Seninle konuşurken, sürekli aynı şeyleri 1000 kere tekrarlıyorsam… Sözümü kesme… Beni dinle.

Sen küçükken, uyuyana kadar sana aynı hikayeyi 1000 defa tekrar, tekrar okumak zorunda kalıyordum.

Banyo yapmak istemediğimde;

Beni utandırma ya da azarlama…

Seni banyoya götürmek için icat ettiğim küçük yöntemlerimi ve oyunlarımı hatırla…

Yeni teknolojiler karşındaki cahilliğimi görürsen…

Bana zaman tanı ve beni yüzünde alaycı bir gülümsemeyle izleme…

Bazı zamanlarda unutkan olursam yahut konuşmalarımızda ipin ucunu kaçırırsam…

Lütfen hatırlamam için gerekli zamanı bana tanı…

Eğer hatırlayamazsam, sinirlenme… Çünkü asıl önemli olan benim konuşmam değil, senin yanında olabilmem ve senin beni dinliyor olmandır.

Ben sana bir sürü şeyi nasıl yapacağını gösterdim…

İyi yemek yemeyi, iyi giyinmeyi… Yaşamı göğüslemeyi…

Eğer bir şey yemek istemezsem, baskı yapma bana.

Ne zaman yemem ya da yememem gerektiğini ben gayet iyi bilirim.

Ve yaşlı bacaklarım yürümeme izin vermediğinde...

Bana elini ver…

Tıpkı, benim sana ilk adımlarını atarken verdiğim gibi

Ve bir gün artık daha fazla yaşamak istemediğimi söylediğimde ve ölmek istediğimi…

Kızma…

Bir gün anlayacaksın…

Yaşımın; zevk alma değil artık idareten yaşama yaşı olduğunu anlamaya çalış,

Bir gün şunu anlayacaksın, hatalarıma karşın hep senin için iyi olanı gerçekleştirmeye çabaladım ve senin yolunu hazırlamaya çalıştım

Senin yanında olduğumda üzgün, kızgın ya da güçsüz hissetme kendini.

Benim yanımda olmalısın, beni anlamalısın ve bana yardım etmelisin.

Yürümeme yardımcı ol ve yolumu sabır ile sevgi ile bitirmeme. Benim için yaptıklarını, bir gülümseme ve senin için her zaman taşıdığım çok derin bir sevgi ile geri ödeyebilirim ancak.

Kaynak : www.ogretmenlerforumu.com

Resim: www.yenisafak.com.tr

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Tesekkurler bu duygulu ve guzel yazi icin hayatimi gozumun onunden gecirdim bir sure, anneme ve babama karsi ne zaman hata yaptim diye, babami yillar once kaybettim ama annem bir yana dunya bir yana, onlardan bana kalan en buyuk miras sizinde sahip oldugunuz nitelikler. Yazi harika idi, Allah yardima ihtiyaci olan anne ve babalari korusun. Sevgiyle kalin

İsmail Keles 
 25.03.2007 21:27
Cevap :
ismail bey çok tşk ederim. dünya değişiyor,dünya değişirken insanlarda değişiyor,kimi olumlu,kimi olumsuz değişiyor sahip oldugumuz degerleri yitirmemek adına diyorum sevgiyle kalın  26.03.2007 13:00
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 313
Toplam yorum
: 1049
Toplam mesaj
: 164
Ort. okunma sayısı
: 2685
Kayıt tarihi
: 15.03.07
 
 

16.10.1974 Samsun / Havza doğumluyum. Şu anda bir lojistik firmasının ortaklarındanım. İşimde ilk..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster