Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Ocak '14

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
741
 

Vicdanım çok rahatsız, son bir haftamı huzursuz geçirdim, siz olsaydınız ne yapardınız?

Vicdanım çok rahatsız, son bir haftamı huzursuz geçirdim, siz olsaydınız ne yapardınız?
 

papimiz...


Vicdan, kişinin kendi niyeti veya davranışları hakkında kendi ahlaki değerlerini temel alarak yaptıklarını veya yapacaklarını ölçüp biçtiği bir kişilik özelliğidir...(vikipedi)

Önce çok güzel eylemlerde bulundum ruhum huzura kavuştu, sonrasında iyilik yapayım derken ruhum huzursuzlandı. Vicdanım beni çok rahatsız etti, içinden çıkamadım, Bana düşüncelerinizle akıl verebilir, yol gösterebilir, yardımcı olabilirsiniz! Ya da rahatlatabilirsiniz, ne bileyim. Çıkamadım içinden.

Sadede gelmek istiyorum, bundan 25 gün önce hayvan sevmeyen komşularımdan gizli balkonumuzun altında dört adet yavru doğuran köpeğimiz "papi" den bahsetmiştim. Papi, o soğuk günlerde yavrularını sürekli emzirdi, ben de elimden geldiğince etleri haşlayarak besledim. Eşim hergün kasaptan anne için et-tavuk getirdi, ben de hastalık olmasın diye haşladım, yani çiğ olarak bile vermedim. (nasıl ilgi ile baktığımı anlatmak için)

Bir hafta evvel, son iki gündür papi verdiğimiz yiyecekleri yemiyordu, sürekli yatıyordu. Bizi düşünceler aldı hasta mı diye? Bir müddet takip ettikten sonra, beklemeye karar verdik.

O gün işte vicdanımı altüst eden o gün geldi!

Kızım odasından "anne gelir misin" dedi, gittiğimde oda camından bahçede yatan papi'nin titrediğini, gözlerini açmadığını, etlerinin tuhaf tuhaf sallandığını farkettik. Ne yapabilirdim, hemen yeğenimin dükkanının karşısındaki veterinerlik aklıma geldi, onu aradım Veteriner Bey bana Hayvan Hakları Başkanı Evren Hanımın telefonunu verdi, durumu ona anlattım. O da" şimdi aldırıp tedavisini yaptırıp, hatta kısırlaştırıp, serbest bırakırız" dedi. Ben bu arada "4 adet yavrusu olduğunu" söyledim, Kendisi "onları da aldırırız, barınakta beraber olurlar" dedi.

Buraya kadar herşey güzel, ekip hemen geldi, annenin başına geldiler tam yakalayacakken, başını kaldıramayan papi, ekipi farket ve kaç. Tam iki saat uğraştılar yakalayamadılar. Mecbur geri döndüler yavrular ile.

Akşam olunca anne geri gelip başladı ağlamaya, ulumaya, mahalle inliyor. Tekrar Evren Hanımla görüştüm ekip yine geldi, papi yine kaçtı, ele avuca sığmaz. Yavrular yok, ağlıyor sanki.

Gece 3'e doğru bahçeye geliyor burnu ile nefes nefese yerleri kokluyor, sanırım yavrularını arıyor. Bulamayınca başlıyor ulumaya, saymaya. O uluyor ben ağlıyorum. Saat ilerlemiş, bu kez Evren Hanımı aradım "yavruları geri getirsek nasıl olur "diye, Belediye'yi aradığında aldığı bilgi, barınakta diğer yavruların arasına karıştırıldığı. Yapacak birşey yoktu. Ne yavruları geri getirebildik, ne de anneyi yakalayabildik. Hergün geliyor bahçeye saatlerce havlayıp, ağlayıp gidiyor.

Benim dün akşam aklıma gelen düşünce ile ekibi aradım, hayvana attıkları ilacı bana vermelerini istedim, anne bahçede gezerken atıp bayıltırım, onlarda gelip alırlar diye. Kabul ettiler, ama gelin görün ki papi meydanda yok, dün gördüğümde göğüsleri sütten şişmişti.

Çok ağladım ve o bahçeyi burnuyla karış karış koklarken gözyaşlarım sel olup aktı.

Şimdi soruyorum sizlere, ben anne hasta diye tedavi etmek için başlattığım hareket papi’nin yuvasının bozulmasına sebep oldu, ama isteyerek olmadı.

Amacım anneyi iyileştirmek idi, ama şu an vicdanımla sürekli savaş halindeyim.

Eşim bugün "üzülme o kadar, belki de şer'de bir hayır vardır bilemezsin, bilemeyiz" dedi.

Sebebi komşularım asla hayvan sevmedikleri ve istemedikleri için, ben de bizim balkonun altında doğursun istemedim, ama öyle oldu SPONTAN.

Sokak köpeği ne yapacağı belli mi olur?

Bir haftadır böyle üzüntülüyüm anlayacağınız.

Az önce ekip yine buradaydı, yine yakalayamadılar…

Son kararlarınız hep mutluluk versin! 

Şahin ÖZŞAHİN bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

hiçbirimiz tanrı değiliz. böyle olacağını bilemezdim dedğimiz çok şey var hayatımızda.

ümit akin 
 12.01.2014 5:55
Cevap :
Haklısınız...Hayırlı Kandilleriniz olsun. Selamlar.  12.01.2014 13:43
 

Sündüs Hanım, duygularınızı çok iyi anlıyorum. Buna benzer bir üzüntüyü ben de Çeşme Ilıca'daki Büyükanne kedimin kaybolduğunda ve sonrasındaki kaderinde yaşamıştım. Ama Allah insana sabır veriyor, unutmasak da hayat devam ediyor. Sağlık ve mutluluklar diliyorum.

Şahin ÖZŞAHİN 
 08.01.2014 10:16
Cevap :
Bundan 30 sene evvel kedim arabanın altında can verince çok kötü olmuştum, hem de gözlerimin önünde. O acı yıllarca yüreğimden çıkmadı, hala da var! Ama hayat bir taraftan devam ediyor, nihayetinde onlarda dilsiz canlılar. Sevgiyi anlayabilen, sevginin dili her şekilde verince hayat buluyor. Benim üzüntüm anneyi iyileştirmeye çalışırken yuvasını dağıtmış oldum gibi oldu :((( Selam ve saygılarımla, sağlık ve mutluluklar diliyorum.  08.01.2014 19:12
 

Evet her şer'de bir hayır vardır. Allah(c.c) kuluna zul etmez. Anne şu evre memelerinin dolgunluğundan dolayı ve hormonal durumu nedeni ile huzursuzdur. Oda öyle sınanıyor. Birde farklı açıdan bakalım yavrular orada dursa biraz büyüyüp caddeye çıksa ve ezilse veya başka bir hayvan tarafından öldürülse idi diye bir bakalım. Belki şu an o yavrular belki daha emin durumda olabilir. Sizin niyetinizi zaten Allah(c.c) biliyor. Niyet hayır ise bilin ki akıbette hayırdır.Saygılar...

hssensoz 
 08.01.2014 10:14
Cevap :
Sayın yazarım, sizin yorumlarınız bana huzur veriyor. Şu an kendimi daha iyi hissettim, ama gönlüm yine de anneyi yavrularıyla nasıl buluşturabilirimin derdinde. Belki de şer'de ki hayır bana tez zamanda görünür ve ruhen huzur bulurum. Sizin yazdıklarınızı hep düşündüm ama anneyim ya annelik duygum sanıyorum ağır bastı. Niyetim "hayır" efendim, akıbetini de Rabbim hayır eylesin. Selam ve saygılarımla, hayırlı günleriniz olsun!  08.01.2014 19:24
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 221
Toplam yorum
: 1531
Toplam mesaj
: 64
Ort. okunma sayısı
: 8889
Kayıt tarihi
: 10.11.11
 
 

Limiti koyan zihindir. Zihin bir şeyi yapabileceğini kestirebildiği kadar başarılı olur... Yüzde ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster