Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Ekim '17

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
476
 

Ya Yetmezse Zaman

Ya Yetmezse Zaman
 

"Gece olunca yatmayı, sabah olunca kalkmayı bilmez benim kızım" der babam bana her zaman. Yaşamımın her diliminde geceleri yapacak birçok şey bulmuşumdur kendime özel. Hep sevmişimdir geceyi. Sessizdir, sakindir, el ayak çekilmiştir. Ve o anda huzur baş gösterir alabildiğine.

Evde ve her yerde sükunet kol geziyorken gecenin büyüsü katlanarak çoğalır bende. Erken yatıp erken kalkmayı hiç beceremedim ömrümce, zorunlu olduğum çalışma hayatım haricinde. Gerçi o zamanlarda da becerebildiğim sadece erken kalkmaktı erken yatmak yine yoktu bende.

Gün bittiğinde, bir takvim yaprağı daha yırtılıp atılırken, bir yaprak daha düşerken daldan, dönüp güne baktım sessizce. Ne kadar uzun zamandı aslında sabahtan bu yana geçen zaman. Kocaa bir gün! Bir günün içine neler sığmıştı. Aslında fevkaladeliği olmayan sıradan bir gündü bugün benim için. Hemen hemen her gün gibi. Sıradan bir kahvaltı, sıradan günlük işler, sıradan yapılan sohbetler.. Ardından akşam yemeği ve gece...

Kendi kendimle başbaşa kalmanın hazzıyla bazı duygularımın üstünü örten, bazılarınınsa içini açan gece!

Sonra palaspandıras geçen bir ömrün içinden dönüp şöyle bir baktım geriye. Bir ömrün içine neler sığmıştı. Mutluluklar, mutsuzluklar, umutlar, hayal kırıklıkları, yılgınlıklar, bezginlikler, yine umutlar, keşkeler, eyvahlar yine umutlar...

Düşe kalka, ine çıka, itiş kakış...

Herkesin yaşamındaki zincir halkaları sanırım bunlar.

Sabah kalktığımda hiç bitmeyecek kadar uzun görünen gün, göz açıp kapayıncaya kadar geçip akşam oluveriyor. İşte gün hızıyla geçiyor yaşam da. Yirmili yaşlardan bakarken hayata hiç bitmeyecek gibi gözüken ömür, bugün geriye doğru baktığımda o kadar da uzun değil gibi görünüyor bana. Ve hayat artık pek çok şey için geç kalınmışlığın sinyallerini veriyor bana durmadan. Belki de zaman zaman pürtelaş olma halimin sebebi bu.

Ya yetmezse zaman!

Öyle ya daha çok şey var yaşanmamış, yaşanamamış. Okunmamış kitaplar, ayak basılmamış topraklar, söylenmemiş sevgi sözcükleri, öpmeye doyulmamış eller, bakmaya doyulmamış gözler...Bunun gibi pek çok şey. Buna rağmen kıymetini bilmeden hoyratça harcadığım hayatın içinde istif edilmiş nice yaşanmışlık da var. Okuduğum kitaplar, gezip dolaştığım yerler, sarıldığım, sarmaladığım bedenler, öpüp kokladığım eller, doğurduğum günden beri bebeklerinin içine baktığım gözler...

Sorgulamalarımın paralelinde sessizce ve derinden gelen müziğin tınılarına sıkıştırdığım anı yaşayarak bir yanımda çayım, diğer yanımda yarın tekrar yaşamda var olup kaldığım yerden devam edebilme umudunu besleyen, arasına ayraç sıkıştırdığım kitabım, içinde iki tek kalmış sigara paketimle gece tadında bitiriyorum bu günü...

Bir yanım dingin ve durgun diğer yanım yine evecen, yine karışık, yine pürtelaş...

Nuray ÖRS
Bilecik


 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Güzel ablam, kitabın dostluğu karanlıkta bile insanın dünyasını aydınlatıyor, size katılıyorum o dosttan ayrılmamalı. Ancak en önemli dost insan. Kitabı yazan insan olduğu gibi. Ben gündüz sıkıntılarımı kalabalıkların arasına girer, aldığım her omuz darbesiyle bir sıkıntımı düşürürdüm üstümden ve çiğnetirdim o kalabalığa. İnsan inanılmaz kadar şaşırtandır. Karanlığın huzurundan değil insanın yaralayan da olsa varlığında güven almak lazım. Balıkesirde 37 yıldır dağda yaşayan bir adamla ilğili haber okumuştum. Efsaneneye göre karısıyla yaptığı kavga sonrası bu dağ yaşamını tercih etmiş ve yaz kış bir mağara bile denilmeyecek, eski kapatılmış bir maden ocağının giriş kısmında yaşıyor. Neden buradasın sorusuna karısını suçalmasını bekleyenlere " nedenini hatırlamıyorum bile nedeninin bir önemi de yok. İşte buradayım ve mutluyum" diyordu. Ama soruna nşöyle bakmak lazım; insan yardımı sayesinde mutlu. Çünjkü çay şeker veriyorlar. Ve insanlardan "Bir çizme getirirseniz iyi olur" diyerek yardt

hasan hüseyin elma 
 23.10.2019 14:20
 

Hoş geldin Nuray hanım, hayat bu işte, pür telaş bir koşuşturmaca. Ömür bitiyor ama hala yapılacak işler var bizi bekleyen. İşler de önemli değil aslında, önemli olan çok sevdiğimiz evimiz, eşimiz ve yavrularımız ve onların sevgileri, gerisi bom boş, selam ve sevgi ile...

Yurdagül Alkan 
 21.10.2017 9:14
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 152
Toplam yorum
: 899
Toplam mesaj
: 43
Ort. okunma sayısı
: 1548
Kayıt tarihi
: 18.12.08
 
 

Yaşamayı seven, yaşamı dürüst ve içten yaşayan, evi, eşi ve iki yavrusunun annesi... ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster