Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Temmuz '07

 
Kategori
Çocuk Psikolojisi
Okunma Sayısı
757
 

Yalancısın sen anne!

Yalancısın sen anne!
 

Bu gün resim dersinde suluboyamı çıkarttım. Kâğıdın her tarafını maviye boyadım. Biliyorum aslında mavi erkek rengi ve bende en çok siyahı severim. Ama öğretmen herkesten annesini çizmesini istemişti. Bende gökyüzü çizdim, babam orda olduğunu ve bizi izlediğini söylüyor.

Bence bu bir yalan ama olsun ben yinede çizdim işte. Aslında senin yüzünü biliyorum, babam hep resimlerini gösteriyor, rüyalarımda da görüyorum. Filiz teyzemde bana hep senden bahsediyor. Herkes beni çok sevdiğini anlatıyor ama ben buna da inanmıyorum anne, sevsen bırakıp gitmezdin ki, bak ben babamı bırakıp gidiyor muyum hiç? Gitmiyorum.

Geçen gün babam bana üzerinde rengârenk taşların olduğu bir toka verdi. Seninmiş ve sen hep benim olmasını istermişsin. Koca bir yalan! Sen benim saçlarımı bilmiyorsun ki anne, gitmesen belki öğrenirdin ama şimdi rengini bile bilmiyorsun. Ben geceleri senin için hiç ağlamıyorum anne, evet ağlıyorum. Çünkü insanlar bana acıyor, sen beni bırakıp gittiğin için acıyor anne, bunun için ağlıyorum.

Yalancısın sen anne, herkesi kandırmışsın ama ben sana inanmıyorum. Sevseydin beni sıkı sıkı sarılırdın, hiç bırakmazdın. Okula sen elimden tutup götürürdün. Beslenmemi sen hazırlardın. Bayramlarda sen bana elbise alırdın. Hem o zaman babamın arkadaşı olan bu kadınlarda evimize gelmezdi. Yalandan saçlarımı okşamazlardı. Ben en çokta bunun için kızıyorum sana anne. Babamı da yalnız bıraktın. O seni hala seviyor seninde onu sevdiğine inanıyor ama ben hep söylüyorum. Sevseydin bırakmazdın anne.

Herkes bana büyüyünce seni affedeceğimi söylüyor. Herkes yanlış biliyor anne. Sen beni terk ettin, kimseyi değil. Ben sensiz öğrendim bisiklete binmeyi. Düştüğümde hep senin yerine komşu kadınlar dizlerime yara bandı yapıştırdı. Bu aptal oyuncaklarla oynamıyorum, çünkü hiçbirini sen almadın bana. Sevseydin alır mıydın anne?

Ben ilk konuşmaya başladığımda anne demişim, bunu duyabilecek kadar yanımda kalmış mıydın anne? Kimseye söylemiyorum ama yine de bazen seni çok özlüyorum anne. Biliyorum burada olsan her şey çok farklı olurdu. Sevseydin olurdun be anne.

Babam tüm annelerin çocuklarını çok seveceğini söylüyor ama bana kalırsa babam biraz yanlış biliyor anne. Asıl tüm çocuklar annelerini çok sever. Kimseye söylemezsen sana bir sır vereyim mi anne? Aslında bende seni çok seviyorum…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Öyle güzel, içten ve samimi bir çocuk itirafı ki, yüreğin hep böyle çocuk kalsın dileklerimle

kevser şekercioğlu akın 
 01.08.2007 16:37
Cevap :
Sevgili Kevser inanın bana benimde hala ödüm kopar annesizlikten, bu duygunun yüreğimden yitip gideceğine hiç inanmıyorum. Rabbim annelerimize uzun ömürler versin. sevgiler...  01.08.2007 16:53
 

Hiç bu kadar duygusal bir blog okumamıştım son zamanlarda. Gözlerim doldu. Gerçek olmadığını biliyorum ama çocuk yüreğiyle çok güzel yazmışssın eline sağlık. Saygı ve sevgiler.

drgayemm 
 27.07.2007 15:53
Cevap :
çok teşekkür ederim bu güzel yorum için...  27.07.2007 16:37
 

offf ya!İçimi acıttın,nasıl bir ruh haliyle yazdın bu yazıyı.Nasıl etkiledi beni anlatamam.Ne diyeyim ki şimdi ben sana,kelimeler tutulup kaldı hafızamda.İyisimi ben biraz müzik dinleyeyim.Sevgiyle kal.

emel dedeoglu 
 27.07.2007 15:09
Cevap :
Ablamda çok kızıyo bana böyle şeyler yazdığım için :)) Sürekli hayal gücümü suçluyo. Galiba acımtırak şeyleri biraz seviyorum. Mutlu sonlarda buluşmak dileğiyle...  27.07.2007 15:15
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 46
Toplam yorum
: 209
Toplam mesaj
: 44
Ort. okunma sayısı
: 1604
Kayıt tarihi
: 25.04.07
 
 

Şu an özel bir şirkette, grafiker olarak çalışmaktayım, geçmişte hikaye denemeleri ile başladığım ya..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster