Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Kasım '11

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
2084
 

Yaprak döker bir yanımız / Bir yanımız bahar bahçe...

Yaprak döker bir yanımız / Bir yanımız bahar bahçe...
 

Yol boyunca hep bu sözler dilimde, beynimin içinde dönüp duran sözcükler hep bu dizelere gelip çarpıyor ve orada tıkanıp kalıyor. Elimdeki gazeteye bakıp bir iki güncel haber okuyup tekrar otobüsün penceresinden akıp giden manzaraya dalıyorum. Ve iki dünya arasındaki net ayrılıklar gelip bu dizelerde can buluyor. Çığlık çığlığa bağırıyor içimdeki sesler.

…Bu ne çıldırtan denge / Yaprak döker bir yanımız / Bir yanımız bahar bahçe…

Bahar bahçe olan yerden gelip geçerken tüm baharları yaşayan ruhların arasından, diğer yanı düşünmeden edemiyorum. Düşündükçe ruhum üşüyor, akıl tutulması yaşıyorum.

“Ne fena, yaz da bitti” derken bazıları, karlar yağmış memleketimin diğer yanına, üşüyormuş çocukların ayakları, ölümler sokağa düşmüş. Sokağa düşen ölümler değil elbet, sokağa düşen insan, insanlar, çocuklar. Ölüyorlarmış teker teker. Biraz soğuktan, biraz töreden, biraz da kavgadan. Uzaklaşıyormuşuz insanlıktan azar azar. Dağları duman bürümüş, göz gözü görmüyormuş.

Diğer yanımızda ise refahtan şımarmış insanlar bedenlerini gevşetiyorlarmış güneşin altında. O günün tek sorunu akşam nerede ne yiyelim oluyormuş sadece. Tıka basa sofralarda yenmeyip kalmış yemekler çöpe giderken, başka yerlerde çöpten artan yemekleri toplayanlar varmış.

Bir alışveriş tuzağına düşüp durmadan tüketirken insancıklar, paranın bile geçmediği şehirler varmış. Çünkü o parayla alınacak hiçbir şey yokmuş artık o şehirde. Evleri başlarına yıkılmış insanlar varmış sadece.

O şehirde buzların üzerinde uyuyormuş çocuklar incecik çadır bezlerinin altında donuyorlarmış. Üstlerine kar diye umutlar yağıyormuş durmadan. Sıcacık çorbanın ısıtıcı rüyasıyla ısınıyormuş bedenleri. Beri yanda lüks yaşamların ışıltısında boğulan insanların canları sıkılıyormuş. Bulutları delen gökdelenlerin pencerelerinden seyrediyorlarmış dünyayı.

Bir yanda ülkemin içine çekildiği kirli savaşta, küçücük yaşamlarının bedelini canıyla ödeyenler varmış, diğer yanda para ile ödemek isteyenler. Bir yanda tatilde dinlenen ruhlar varmış diğer yanda bir türlü dinlenemeyen vücutlar. Gece uykusunda bile kanlısını görüp kan ter içinde uyananlar varmış, diğer yanda parasını nasıl katlayacağını hesap edemeyip uyuyamayanlar.

Öyle bir yerdeyim ki / bir yanım çığlık çığlığa…

Çığlık çığlığa bağırıyormuş kızlar o sevgi yasağı topraklarda aşka susamış cesur yürekleriyle töreye inat aşka koşmaktan kaçmıyorlarmış. Ölüme inat seviyorlarmış. Ve ölüyorlarmış seven kızlar tek suçlarının sevmek olduğunu bilerek. Bir yanda tükenmeye yüz tutmuş sevgiler varmış, sevgi arsızı dünyalarında büyüyorlarmış her sevgiyi az bularak.

Karlar yağmış memleketimin bir yanına, ben düşlerimde üşüyorum. Umutlarıma kar yağıyor, buz tutuyor düşüncelerim.

Yaprakları teker teker dökülüyormuş buz tutmuş şehrin, dalları kurumuş. Teker teker kaçıyormuş insanları, gençliklerini çoçukluklarını geride bırakıp topraklarını terk edip başka diyarlara göçüyorlarmış, usanmışlar soğuktan, yokluktan. Kimisi kaçıyormuş, kimisi yaşamaya çalışıyormuş kardan yorganlarına sarılıp. Yaşıyorlarmış insanlıklarını unutmadan.  

Umutsuz olmak ne zormuş. Ne zormuş avuçlarımdan kayıp gitmesi birer birer tüm umutların, başımı dik tutmaya zorlanırken ben. Bir başka bahara bırakıp tüm sevinçleri, gemileri yakıp gitmek mi lazım?

Önce insan demiştik tüm ideolojilerin üzerine çıkarmıştık. İnsan olmanın anlamıydı onurlu olmak. İnsanlığımızdan utandığımız sahnelere de şahit olduk birer birer. Adına insan denen canavarlar dolaşır oldu gerçek insanların arasında. Biz ayırt edemez olduk.

Bu ne beter çizgidir bu / Bu ne çıldırtan denge / Yaprak döker bir yanımız / Bir yanımız bahar bahçe…

Dilimde hep aynı sözler, aynı nakarat… 

 

Şükran Demirtaş

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Merhaba, şiirsel yazmışsınız... Hangi yana dokunsam fena kanıyor...İnsanlığımızdan utanır olduk! İnsan (!) denilenler yedi başlı ejderha, köybatıran zehirli mantar... İnsana, AYDINLIK günlere bitmeyen özlemimle...Selamlar, saygılar..

Nil ALAZ 
 22.11.2011 14:57
Cevap :
Merhaba Nil hanım, şiirlerinizi biliyorum ve nasıl usta olduğunuzu da. Beğeniniz için teşekkür ederim. Ama gerçekten yazımın başlığındaki dizeler gibi hissediyorum baktığım zaman. İnsanlar değişik, yaşamlar değişik. Ne güzel demişsiniz, umarım aydınlık günlere, selamlar ve sevgiler...   22.11.2011 15:46
 

Yakında özlem kelimesi kaybolacak kelime hazlerimizden. Tıpkı mektup gibi. Şimdilerde merhamet ve şefkat kayboluyor yavaş, yavaş. Herkes kaçıyor duyarlılık ve duygusallıktan. Tebrikler.

Ahmet KARAKAYAN 
 18.11.2011 12:01
Cevap :
Değerlerimiz yavaş yavaş yok olmakta evet de şefkat ve merhamet kaybolmakta ise bundan sonra vay halimize. Teşekkürler Ahmet bey, sağolun...   18.11.2011 21:35
 

Her geçen gün taşımakta zorlanıyoruz bu çelişkiler yünü. Kanıksatma, yok saydırma çabalarına karşın, eskiler dipdiri kafamızda ve sürekli yenileri yüklenmekte. Yüreğinin ağırlığını tanıyorum sevgili Demirtaş... Sevgiler...

Vildan Sevil 
 17.11.2011 23:22
Cevap :
Anladığınızı biliyorum sevgili Vildan hanım. Birbirinin üzerine yığılan ve umutları tükenme noktasına getiren sıkıntıları kaldırmak hassas yüreklerin işi değil. Ne çare ki taşımak zorunda kalmak da işin diğer açmaz yönü. Gören gözler, işiten yürek oldukça daha çok yükün altına gireriz biz. Teşekkürler sayın hocam, sevgilerimle...  18.11.2011 11:09
 

Şükran hanım, diğer yazılarınız gibi, "okunmaya değer" bir yazı...Yaşam böyle değil mi? Gecenin zifiri karanlığından sonra ortalık aydınlanır da güneş doğmaz mı? Dondurucu kış mevsimini baharlar takip etmez mi? Akşam bir olaya hüzünleniriz de, sabah bir başka olaydan mutlu olup sevinmez miyiz? Hayat, işte öyle bir şey...Aynı anda bile hem mutluluğu hem de mutsuzluğu bünyemize alırız da hangisini dışa vuracağımızı şaşırırız. Sevgilerle...

Yurdagül Alkan 
 17.11.2011 21:24
Cevap :
Yurdagül hanım, ne güzel bir yorum böyle. Umut dolu, aydınlık. Evet ya, her gecenin bir sabahı var. Bir yanımız ağlarken, bir yanımız gülebiliyor bu yaşamda. Güzel ülkemizin de o kadar çok gülmeye ihtiyacı var ki. Aydınlık sabahlarda buluşmak üzere, teşekkürler. Sevgiler...  17.11.2011 23:09
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 256
Toplam yorum
: 1556
Toplam mesaj
: 38
Ort. okunma sayısı
: 1108
Kayıt tarihi
: 19.03.11
 
 

Doğup büyüdüğüm şehirde, İstanbul'da yaşıyorum. Emekliyim. Gezmeyi, görmeyi, keşfetmeyi sevdiğim ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster