Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Ocak '19

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
123
 

Yaş Döngüsü

     Hayat kimine göre 15' inde başlar, kimine göre 20' sinde, kimine göre ise 35' inde. Oysa benliklerini kaybetmeyenler için daha ana rahminde. Neyse başlasın hikaye.

     Rahme tutunduğum an doğmuştum ben. Neydi bu insanların, yaşı doldurmak için kullandıkları? 12 ay 365 gün bilen varmı neyin olayı? Ben tam dokuz ay geçirmişken ana rahminde, tekrar sıfırdan başlatmışlar, beni nüfus müdürlüğünde. Kiminin dokuz aydır,  yaş döngüsü, kiminin yedi, kiminin de sekiz. Takılma döngülere, koş özüne, alabildiğine. Her ağaç ayni evrede mi büyür, ya da her hayvan ayni dengede mi? Düşündükçe dedim ki kendime, "sana öğrettikleri tüm takvimler yalan, sen kendi takvim evrenle donan".

    Sonra annemin benim için düzenlediği,  ilk ve son doğum günü geldi, aklıma. Ah annem yapmıştı, yine yapacağını. Şimdi hafızamda kocaman bir anı. Ben hep beş yaşındayım, ama görüntü  bildiğin ayı.

  Sabah uyanmıştım, okul lojmanının içindeki ıslak yatağımda. Fırladım yataktan, annem de bir telaş. Üstümü değiştirdi, hemen annem. Üzerimdeydi, o çok sevdiğim kırmızı elbisem. Annem de hiç sevmediğim o takım elbiseleriyle. İzin vermezlerdi, o yıllarda öğretmenin spor giyimine. Yeşil elmalı hasır çantam girdi, koluma. Şimdi yavaş, yavaş öğrenecek bunu herkes market, pazar yolunda. Ama o yıllar da pek moda.

  Okulda tuhaf bir hareketlilik vardı. Merdivenlerden çıkarken daha o dev kazanlar gözüme çarpmıştı. Limonatayı çok seviyorum diye, annem bir kaç kazan hazırlatmıştı. Sonra o dört katlı pasta, bende kahkahayı patlaşmıştı. "Anne doğum günüm " dedim. Evet kızım, doğum günümüz dedi. Yaşlanan gözlerini saklamaya çalışırken. İki sınıf ta tıklım tıklım dolmuştu. Derken iki  traktör kasası insan geldi. Bir tek babam gelmemişti. 

   Derken, fonda çok sevdiğim, Barış Manço'dan arkadaşım eşşek. Dev pasta yanında mumlar pek titrek. Elime verdiler, bıçağı daldım bodoslama, neden küsmüştü ki bana arkadaşım eşşek baba. Diye geçirirken içimden, mumlar söndü, tek nefeslik kuvvetlen. Takı merasimi başladı, bildiğin sıkıcı tipten. Ama benimki pek samimi cinsinden, köylüden. Beş yaşını doldurmuştum, böylece. Hayat işte öğretir, kimine beşinde. Kimi ise öğrenemez, yetmişinde. 

  Doğduğun gün, neden doğduğunu anladığın an. Gerisi yalan, dolan, ziyan...Şimdi doğum günlerim her dokuz ay. Her mevsim doğarım böylece, her ay. Yaşım ilk kutladığım doğum gününde takılı kaldı. Takvimlere sığmayan gönlüm hep hayata bir sıfır önde başladı. Takvimlere sığmayanlara selam. Ve bir de nefrete bulaşmayanlara...

                                       Jale Kasap

ERIC VAN BUYTEN, NAHİDE ÇELEBİ bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Doğum günleri bana ne kadar yalnız olduğumu hatırlatır. Isınamadım bir türlü. Bu yüzden birden fazla doğum günüm vardır. Ne de olsa birden fazla ölmüşlüğüm. Duygulara örtünmeden duygu yalınlığında yazıyorsunuz...

ERIC VAN BUYTEN 
 28.01.2019 9:33
Cevap :
Değerli ve bütünleşen duygu için teşekkür ediyorum   28.01.2019 18:49
 

"Doğum günü, neden doğduğunu anladığın an" anlamlı bir tespit olmuş.

Kerim Korkut 
 19.01.2019 5:13
Cevap :
Değerli yorum için teşekkür ediyorum..  19.01.2019 11:56
 

Evet Jale Kardeş hayat her şeyi öğretir kimine çok erken kimine çok geç.Güzel anlamlı bir bir paylaşım teşekkürler sevgiler.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 17.01.2019 14:28
Cevap :
Çok teşekkür ediyorum Nahide abla   17.01.2019 15:38
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 84
Toplam yorum
: 339
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 211
Kayıt tarihi
: 28.04.17
 
 

Lise mezunu bir öğrenme aşığı, fotoğraf hastası , yazma sevdalısı, sevgi yanlısı, bir dünya insan..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster