Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

08 Şubat '11

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
461
 

Yaşamın içinden

Yaşamın içinden
 

Hayat mücadelesini ne için veriyoruz diye düşünüyorum, para için veriyoruz galiba öyle değilmiş gibi görünsede, bunun yanında çocuklarımızla ilgilenmek, dostlarımızla ilgilenmek hatta sevgilimizle ilgilenmek nerdeyse ikinci plan da bile kalıyor, bunu yapmadan yaşamaya çalışmak gerçekten zor, bu sorun galiba büyük şehir insanları için geçerli, belli bir rahatlığı lüksü sağlarkan diğer değerlerimiz gidiyor gerçekten yanyana çalışan robotlara dönüşmeye başlıyoruz iletişim sıfırlanıyor, ilişkilerde özveri yok denecek kadar azalıyor . 

Ya çok iyi olan bir sürü robot arkadaşlıklar yapıyoruz, ya da arkadaşlığı bilmeyen insanlarla birşeyler paylaşmaya çalışıyoruz. ya da gerçek arkadaşlarımız bir yerlerde onları özlüyoruz . 

Bazen kalbim küt küt atıyor, atladığım birşey varmıydı, hasta olan bir arkadaşımı, doğum günü olan bir arkadaşımı aramadım mı acaba diye? Benim için çok önemli arkadaşlarım olsada unutuyorum, telefonuma hatırlatıcı koymak için bir hatırlatıcı lazım galiba .. 

Ben insan gibi yaşamak için mücadelemi veriyorum, duygularımla genelde yol alıyorum maalesef iş bile olsa, bu konuda profesyonel değilim ağlamam gerekirse orada ağlıyorum çok fazla saklıyamıyorum duygularımı, kolay kolay sinirlenmem bu konuda hassasım zaten kimselere kızmam, çok canım yanmışsa o zaman parlarım ama zaten kendimi yeterince üzmüşümdür o vakte kadar , sevgide de aynı şeyi yaptım çok kısa bir süre önce, kendimize verdiğimiz zararı göremiyoruz başlangıçta maalesef. 

Sevgide karşılıksız tek şeyin çocuk sevgisi olduğun düşünüyorum, onu sarmak, öpmek ve sevmek farklı bir duygu, ne olursa olsun sevgimiz azalmıyor, bunun dışında herşey için az ya da çok karşılık almak istiyoruz bu yaşamın getirisi değiştiremeyiz. 

Hayat güzel yaşamak en güzel şey demek bu kargaşanın koşuşturmanın içinde yürek ister, umudumuz tükenmedikçe yaşam ellerimizden tutacaktır unutmayalım ....Sevgiyle kalın 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

sevgili meslektaşım :) yazını okurkan belkide her akşam ve sabah insanların resident evil daki zombileri kıskandıracak şekilde hayattan bezmiş ve çoğu amaçsızca ve hafif hafif sallana sallana vapura biniş ve inişleri gözümün önüne geldi. Ne için??? para kazanmak için!!! bizim sektör gözünden baktığımızda ise gözlemlediğim, yolu bildiğimiz halde ilerlemiyoruz, ilerleyemiyoruz. Schedule edilmiş yaşamlarımızı özgür bırakmıyoruz ve zamanın neresinde takılıp kaldığımızı bilmiyoruz. İş bizim için uzun süredir en iyi yapabildiğimiz şey yani para demek. bu yüzden takılıp kaldık sanırım. burada ve başka yerlerde yazıp sadece kendimize kendimizi ispatlamaya çalışıyoruz. Düşününebildiğimiz kadar mı varız yoksa hayal edebildiğimiz kadar mı?, hayatı yaşamak istediklerimize göre mi yoksa yaşamamız gerekenlere göre mi yaşıyoruz. Sorular bunlar. Bir Active Directory Replikasyon problemi hayatla tüm replikasyonumuzu neden kesiyor. Hayat servisleri nasıl restart edilir? :)) sevgiler...

Osman Demircan 
 28.02.2011 14:23
 

Yazını okurken seni, bu blog sayesinde daha iyi tanıyabileceğimi hissettim birden Nesrincim, mutlu oldum... İyi ki varsın...

özlem birgülen 
 17.02.2011 8:40
 

Canım arkadaşım durumu ne güzel ifade etmişsin...tebrikler...

Dilsen Gemalmaz 
 16.02.2011 23:34
 

Sevgili Nesrin, Gercekten guzelbir yazi ve konu ile baslamissin. Tebrik ediyor ve basarilarinin devamini diliyorum. Belki guzel yazilarin sayesinde psikolojimiz biraz olsun duzelir. ;-) Ali

Ali Sami 
 14.02.2011 9:15
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 5
Toplam yorum
: 7
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 446
Kayıt tarihi
: 27.01.11
 
 

Bir bankanın IT bölümünde çalışan hayatın akışı içinde üretmek, elimden geldiğince sosyal ve yaşama ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster