Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Nisan '19

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
227
 

Yaşasın 43 Numara

   İster hayat deyin, ister tanrı deyin, ister varoluş deyin, adına. Öğretiyordu, kabullenişi bana kendimde ki aykırılıklarla. Bazen yaşadıklarımla, bazen bedenime iliştirdiği ayaklarımla. Topluma benzememek için adeta yarışıyorlardı, büyüme konusunda. Genelde kadınların ayakları 36, 38 arası, benimkiler epey açtılar, arayı. Bazen 44,5' tur, kalıbı durdu, çok şükür özgürlük  showları.

   Kimse geçemiyordu, ayak numaramı. Daha ilkokulda başlamıştı, bunun alarmı. Annem de sağolsun hep " bir numara büyük olsun, seneye de giyer" diye, diye özgürlük sunmuştu, benim beş parmaklı deliye. İnadına büyür, seneye giymezdi, istikrarlı biçimde. Başkalarının çocukları üç yıl ayni ayakkabıya sığdırabiliyorken ayaklarını, benimkiler tam bir marjinallik sloganıydı.

  Orta okulda abone şarkısıyla dans koreografisi yapmıştım, beden dersinde. Uva uva, mogu mogu derken yapıştırmıştım, kırk numarayı öğretmenimin yüzüne. "Bu kadar, koca ayaklı olursan olacağı buydu." diyerek dalga geçmişti, arkadaşlarım. Uzun boylu olmak, koca ayaklı olmak hep en arka sıralara iterdi beni. Sanki kısa boylular ve küçük ayaklılar dersi çok iyi dinliyormuş, gibi bir görüş vardı. " Saçı uzun olanın aklı kısa olur" diye bir deyim üreten toplumdan ne beklenirdi ki. 

   Liseye giderken arkadaşlarım 19 Mayıslar da kibar, kibar pisipisi giyerdi. Bende converse ayakkabılarımı geçirirdim, ayağıma. Kalbimin cumhuriyetine de pek uyum sağlamıştı, kendileri. Atatürk stadyumunda ki görsel şölenimizi sergilerken nasılda mutlu ederlerdi, beni. Sıradan olmanın en güzel kuralı haline gelmişti. Ne kadar, " bebek mezarı gibi bu ne ya"  deselerde, o kadar özel hissederdim,  kendimi.

   Mezun olduktan sonra eşimle evlenmeye karar verdik. Gelin dediğin topuklu giyer dediler. Gittik aldık, 43 numara topuklu malukatı. Hayatımda ilk defa bu kadar, dükkan gezdim, vallaha. İlk giydiğim gelinliği almıştım, oysa. Eşimin ayaklar 41, 5 hahaha....dükkanlara girince hep koptu, bizde kahkaha. Sonunda bulduk, Metin abi de giydirdiler,  ayağıma cafcaflı ucube. Düğün sabahı dayanamadım, bu zulme. Sabah ezanıyla başladım, topukları kesmeye. Testerenin sesine uyanan kuzenlerim panikledi. Sorun yok,  dedim. Ne yapayım,  benimkiler rahatına düşkün deli. Gülüştük, sabah,  sabah şimdi hepimize güzel bir hatıra. 

   Abiyeler, ah abiyeler. Budunuz mu dünyada gerçek bir kaç insan? Yoksa bir kaç saatliğine giydiğiniz abiye ayakkabılar gibi mi, tüm etten arkadaşlıklar? Yürekler kombine, sevgiler kombine. Sahi nerde dost bildiğiniz kör olası abiye? iyi ki ayağımda ki converse gibisin,  sevgili.  Ve ben o dar kalıplara sığamıyorum, iyi ki. 

  O zaman, yaşasın 43 numara. Hayat  zaten  değil mi,  en büyük numara? Koşma kombin dediklerine, dönüştürmesinler seni zombilere. Kendine dönük yaşa,  hayat geçmiyor, şahşahayla. Yarıştırma kadınlığını toplumun dayatmalarıyla.

   Nefrete bulaşmayanlara, kalıplara sığmayanlara...

  Gülümsedik mi? Bu yeterli.

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Keyifle okudum yazınızı. Orijinal bir konu, duygulu anlatım tebrik ederim...

Kerim Korkut 
 02.05.2019 17:32
Cevap :
Çok teşekkür ediyorum..eğlenceli geçen yıllarımın hatırası...  02.05.2019 19:30
 

Ne gereksiz, gerek diye bize sunulan şeyler. Merak edip hayatımızı helak ettiğimiz yıllar. Benim ki 45. Ne kadar eğlenceli değil mi? Orta birde ayaklarım 39'dan 43'e ulaşmıştı. Çektiğim ayak ağrılarını sorma. Testere her evde olmaz; şanslısın. Ayakların kadar yaşın olmuş; asıl eğlence burada. Yaşamın bize sunduklarını anladığımız an, ayakkabılardan da kurtulabiliriz; değil mi? Pek bi güzel olmuş bu yazı... Selamlar

ERIC VAN BUYTEN 
 16.04.2019 15:25
Cevap :
Çok teşekkür ediyorum..güldük eğlendik hala gülüyorum..sevgiler saygılar sunuyorum   16.04.2019 18:27
 

Teşekkürler gülümsetmeye, tebrikler 43 numaraya, "özel" hissetmek ne güzel güvendir o yaşlarda, gelinlik ayakkabısını kısa topuklu yapabilme cesaretine hayran oldum da hocanın alnındaki duruma ne desem bilemedim, iyi ki geldiniz, klavyeniz durmasın hep parlasın diliyorum sevgilerimle

Cemile Torun 
 09.04.2019 0:13
Cevap :
Ne mutlu bana birinin yüzünde gülücük olmak ne güzel devrim dir anlayana..kısa topuktan ziyade kökten kestim:) çok teşekkür ediyorum   09.04.2019 5:05
 

Kıymetli Jale Kasap: Önce şunu yazayım ki unutmayayım. Helal olsun sizi doğuran ve birlikte büyüten anaya, babaya.Milliyet Bu kadar doğru, bu kadar içten yazılarınızla Milliyet Blogun unutulmaz yazarları arasına adınızı yazdırdınız. İnsanın sözleri insanın iç dünyasını da gösteriyor. Hiç kimse 43 numaralı böyle bir yazı yazamaz.Güzelin ötesinde bir yazı.Gerçeklerin gerçekleri bir yazı.Saygılar sunuyorum.Hep sağlıkla, daima mutlulukla ve hep böyle yazılarınızı bekliyoruz.

Mehmet Burakgazi 
 08.04.2019 12:39
Cevap :
Çok çok teşekkür ederim. Unutulmayanlar arasına girdim mi bilemiyorum ama çok değerli yazarlar tanıdığım kesin..satış rekorları kırmak için çırpınanlardan ziyade keşke insanlar blog yazarlarını okumayı tercih etse...desteklerinizle burdayım, hepiniz çok değerlisiniz  08.04.2019 14:29
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 93
Toplam yorum
: 444
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 260
Kayıt tarihi
: 28.04.17
 
 

Lise mezunu bir öğrenme aşığı, fotoğraf hastası , yazma sevdalısı, sevgi yanlısı, bir dünya insan..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster