Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Kasım '19

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
392
 

Yeniden Doğmak

Bir mektup insanın tüm duygu ve düşüncelerini,  bakış açısını değiştirebilir miydi? Acısını bir parça olsun dindirebilir miydi? Dindiriyordu işte...

Ablamı kaybettiğimiz kazanın ardından aniden öğrenmiştik tüm organlarını bağışladığını. Oysa nasıl da kızmıştım ona. Nasıl kıyamamış başkalarıyla paylaşmak istememiştim onu. Şimdi çok utanıyorum. Şu elimdeki mektup getirdi beni kendime.

Meğer ablam ne çok cana can olmuş, ne çok insana nefes olmuş kimisi anneciğinden ayrılmamış, kimisi adeta yeniden doğmuş, kimisi hayata yeniden tutunmuş...

Canımın içi

Elimde çok kıymetli bir mektup ve en güzel kaleminle o çok sevdiğin günlüğün sayfalarından göz yaşlarıyla yazıyorum sana. Gittiğin günden beri keyfim yok seni öyle özlüyorum ki...  Nasıl oldu bilmiyorum hiç bir fikrim yok, az önce bir mektup aldım. Bağışladığın organlarınla hayat verdiğin güzel insanlar bir araya gelmiş ve neler yazmış neler.

Senin sayende küçük bir çocuk ilk kez annesinin yüzünü görmüş. Senin sayende ümit kestikleri Ayşe'nin kalbi yeniden atmaya başlamış. Senin sayende makineye bağlı yaşayan bir Abi adeta yeniden doğmuş ve diyalize veda etmiş. Senin sayende bir teyze karaciğer nakliyle hayata yeniden tutunmuş ailesine kavuşmuş. Öyle  minnet dıymuşlar öyle dualar almışsın, yüreklerinde öyle yer etmişsin ki hangisini yazayım? 

Okurken ağlamaktan gözlerim şişti. Onların adına da senin adına da çok mutlu oldum. Sen haklıymışsın. "Toprak olup gitmek istemem başka canlar yaşasın ben mutlu olurum" demiştin ya şiddetle karşı çıkmıştım ne büyük bencillikmiş meğer. Yine de yapmışsın yapacağını her zaman ki gibi. Ve ne iyi etmişsin meğer.  Organ bağışı nasıl önemliymiş meğer bilsen ne çok zaman beklemişler ve sen onlara mucize olmuşsun. 

Şimdi buluşmak için bizi davet ediyorlar. Küçüğüme bakarken senin gözlerinle buluşacağım ya çok heyecanlıyım. Ayşe'nin göğsüne başımı yaslayıp senin kalp atışlarını duyacağım. Hepsi benim kardeşim hepsini kucaklayacağım. Bana öyle bir ders verdin ki öyle ders verdiler ki. 

Bunun adı ne biliyor musun? Yeniden doğmak. Ve tüm bu güzelliklerin mimarı sensin. Organ Bağışı hayat kurtarır derler ya sen nice hayatlar kurtardın. O insanlara umut oldun can oldun. Nur içinde yat dilerim Rabbim mekanını cennet etsin canımın içi...

Bir mektup insanın acısını bir parça dindirebilir miydi? Dindiriyordu işte...

SİBEL YILMAZ

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Herkesin sonu mutlu öyküsü olamıyor işte, ne mutlu, ne mutlu duygulara kanat takabilenlere, cana can katabilenlere, emeğinize sağlık Sibel hanımcığım, Eskişehir'de öğrencilerin kanlarını satarak tiyatro kurma öykülerini dinlemiştim gün içinde akşam bu yazınız geldi. Coştum taştım ne diyeyim sevgiler ve incelikler artsın dilerim

Cemile Torun 
 04.12.2019 0:41
 

Sibelciğim anlamlı güzel bir öykü kutlarım.Selam ve sevgiler.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 24.11.2019 10:34
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 132
Toplam yorum
: 258
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 657
Kayıt tarihi
: 22.02.18
 
 

1978 Bursa doğumlu. Kelimelerin Dansı ve Kırmızı Vosvos kitaplarının yazanı.  Eşi ve kızları olma..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster