Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Ekim '15

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
49
 

Yol ayrımları

Her an, her yerde bir seçim yapıyorum ve bu seçimlerin sorumluluğunun bende olduğunu biliyorum. Biliyorum da; fakat her zaman bu sorumluluğu almak ya da fark etmek- fark edememek gibi durumlar bana hiç iyi gelmiyor. Bazen karşı tarafa saldırıp şiddet uygulamak istiyorum ya da şiddet kendime yönelip kendi canımı yakmak isteyebiliyorum. Çok zorlanıyorum böyle anlarda çokkk!

Bir iki örnekle geçiştirmek istiyorum, derinlemesine incelemek bu güne kadar fayda vermedi. Duygularımı yok saymamak adına güncel olsun istiyorum örneklerim. Örneğin; dün eve dönmek için otobüs bekliyorum durakta. Karşı kaldırımda bir çocuk (ergen olabilecek yaşta), elinde yavru bir kedi; kediyi atıp tutuyor, insanları korkutuyor ve hızlı hızlı yol alıyor. Resmen yavru kediye de insanlara da işkence çektiriyor. Hele bir de, yalnız kaldıklarında kim bilir yavru kediye ne yapardı? Böyle düşününce ben de öfke doruk yaptı. İnanın, pazardan dönüyor olduğum için eşyam çoktu; sığınacak bu mazeretim olmasaydı, o çocuğun tepesine çöküp o kediyi almak için eyleme geçebilirdim. Zihinsel olarak her türlü şeyi düşündüm ve yaptım. Bütün enerjim tükendi. Hemen kendime bu noktada seçim hakkımı hatırlattım. O an sadece o yavru kedi için ve çok zorlansam da o çocuk için de dua ettim.

Diğer örneğim ise şöyle; Bu sabah yürüyüş için köy yolundayım. Yol tenha ve ıssız. Yanımdan oğlumdan da küçük genç bir delikanlı geçerken çaktırmadan laf attı. Bir taktik olarak bu tür laf atmalarla zaman zaman karşılaşıyorum ve çok sinirleniyorum. Yine çok sinirlendim. İlk aklıma gelen, dönüp bir iki laf söylemek. Fakat bunu yaptığımda sonucu zaten biliyorum. Öyle ise yürüyüp gidebilirim, dedim. Öyle yaptım, yani seçim hakkımı kullandım. Hâlbuki öylesine kızgınlık yaşıyorum ki böyle durumlarda; bütün enerjim tükeniyor. Nitekim eve dönecek gücü zor buldum kendimde.

En iyisi örneklere burada nokta koymak. Çünkü yazdıkça tekrar tekrar aynı duygulara temas ediyorum ve yoruluyorum. Gün daha yeni başlıyor. Enerjimi dikkatli kullanmak zorundayım. Yani, yine seçim hakkımı kullanıyorum ve bir şiirle yazıma noktayı koyuyorum.

“ İşte bir feryatla haykırıyorum

Çağlar ve çağlar ötesine

Ormanda yol ikiye ayrıldı

Ve ben daha az yürünenine saptım

Ve bütün olanlar da bu yüzden oldu. ( Robert Frost, Gidilmeyen Yol- Erdal Ceyhan çevirisiyle)

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İkbal Hanım, Öncelikle seçtiğiniz şiir çok güzel. Kutlarım. Sonra da yazınızın aklıma bir şair dostumun, Osman Konuk'un bir başka şair, İsmet Özel için yazmış olduğu dizeleri getirdiğini ifade etmek isterim. Diyor ki, onun için "sorumludur\bulanık suyun renginden\benden ve veremden." Bu sorumluluk duygusudur bizlerde kimi yanlışlara karşı durma, itiraz etme arzusu doğuran. Bu sorumluluk duygusu herkeste olmayan bir şey. Bediüzzaman "vahşiye galabe icbar (zor)ile, medeniye galebe ikna iledir" der. O yanlış yapanlara da hak ettikleri şekilde müdahale etmek gerekir aslında. Ancak bireysel tepki ve müdahaleler de bildiğiniz sonuçlara gider ne yazık ki. Geriye bir tek "la havle" çekip sabretmek kalır ki o da dediğiniz gibi kolay olmaz. Sabır ve esenlik dileklerimle,

Şahbettin Uluat 
 23.10.2015 12:26
Cevap :
Katkılarınız için sonsuz teşekkürler. Yalnız olmadığımı bilmek yüreğime su serpti. Ne yazık ki, kızgınlığımı hafifletmedi. Gerçekten bu kızgınlığın, bana daha fazla zarar vermemesi için duacıyım. Siz de beni dualarınıza eklerseniz sevinirim. Saygılar!  23.10.2015 20:46
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 423
Toplam yorum
: 72
Toplam mesaj
: 4
Ort. okunma sayısı
: 167
Kayıt tarihi
: 10.10.11
 
 

İkbal Özlen DİNÇERLER. 14.02.1960 doğumlu. izmir Kız Lisesi Edebiyat Bölümünü okudu. Buca Eğitim ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster