Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Aralık '20

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
24
 

YOL

YOL
Dönüş başlamıştı, erkenden yola düştüm. Bu yolculuk başlar ama bitmez diye içten içe mırıldandım. Top seslerini duyar gibiyim, toplumca en mutlu günü yaşıyoruz.
Tam doksan yedi yıl geçmiş boy veren Cumhuriyet’ten. Büyük Atatürk , “Az zamanda çok işler yaptık, en büyüğü Türkiye Cumhuriyeti’dir.” uyarısını -dünden bugüne düşmanları olsa da -savunan Cumhuriyetçiler kimseye bırakmıyor.
Okul açılınca kutlama hazırlıkları başlamıştı. Öğrencilerle sunumlar için çalışmalar düzenlendi. Küçüğü, büyüğü yaşlarını unutarak şiirlerini, söylevlerini pek güzel okuyorlardı.Yorgunluk nedir bilmeden daha on sekizinde bir Cumhuriyet öğretmeni güzel yurdumun Kelköy’ünde bayrağı yükseltiyordu.
Yıl çok olmuş, geriye dönüp baktığımda altmış dokuz yazıyor günlüğümde. Kumlu yoldan Kelköy’e iniyordum. Okulu geride, yüksek tepede maviye boyalı pencereleriyle bıraktım.Güneşli havada köyün sokak aralarından kokular geliyordu.Yürümek öyle kolay olmasa da giderilecek bir sorun olarak duruyordu kokulu sokaklar.
Köy kahvesine geldiğimde Tömeköy’den Fahrettin Raif Aga ile oturuyordu.Beni görünce toparlanıp,
“ Öğretmenim buyur.”
diye yer gösterdi.
”Oh be bir öğretmenim diyen çıktı. Aşağı yukarı hoca hoca, ne o meslek mi değiştirdik diye kendime soruyordum. Sağol Raif Aga”
sözlerime ,
“ Aldırma, onlar da anlayacak öğretmenin ayrı, hele bu Cumhuriyet kutlamasında önemli olduğunu.”
Raif Aga,
“Üç çay!”
diye seslendi.
İstek yerini bulmuştu, garson tezelden çayları getirdi.Masaya yanaşan birkaç kişi hoş geldin diyerek aramıza katıldılar. Sarışın olunca takılmadan edemedi Raif Aga’ya,
“Sarışın olmak günümüzde daha da özel Raif Aga!”
diye söylendi öğretmen. Karşılık vermese de uzanıp omzuna dokundu öğretmenin. Her ikisi de hoşnuttular.
Yeni gelenlerle masamız çoğaldı. Uzun uzun konuşmalar arasına köyün önemli sorunu kokuyu giderme konuşuldu.
“Öğretmen işte böyle her gittiği yeri yaşanır kılar.”
diye topluluğa seslendi Raif Aga.
“Yarından tezi yok bu kokuları toprak altına akıtacağız komşular, tamam mı?”
uyarısı kahvedekilerin onayından geçti.
Yine okula dönme zamanı gelmşiti.Uzaktan müdür Ertuğrul Büyüklü,
“Nerde kaldın, erkenden kaçtın.”
diye öğretmen arkadaşına seslendi.Raif Aga,
“İnsanın hası olunca biz tuttuk biraz, seni de bekleriz.”
Gönüller hoş olmuştu.Kumlu yolun bitiminde okula ayrılan öğretmen Raif Aga’yı uğurladı.
Günler epeyce ilerlemiş yerlisi olmuştum Kelköy’ün artık. Uzun gündüzler kısalarına bırakmıştı yerini. Geceler uzundu. Köy kahvesinde oturmamız uzun sürerdi.Gecenin karanlığına aldırmadan aydınlık kafalarla dağılırdık evlere…
Görüntünün olası içeriği: 1 kişi, iç mekan
 
 
 
Beğen
 
Yorum Yap
 
Paylaş
 
 
Büşran Betül Kaya bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 1064
Toplam yorum
: 308
Toplam mesaj
: 19
Ort. okunma sayısı
: 699
Kayıt tarihi
: 24.03.12
 
 

Türkay KORKMAZ, umuda yolculuğu ertelemez. Mermeri delenin damlanın sürekliliği olduğunu bilir. Y..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster