Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Ağustos '09

 
Kategori
Yurtdışından Bildiriyorum
Okunma Sayısı
719
 

Yollar uzak gidemiyorum...

Yollar uzak gidemiyorum...
 

Turkiye ve Japonya (aynı enlemlerdeyiz.)


Geçenlerde bir arkadaşımdan telefon geldi. Nasılsın diye sorduğunda bir hüzün hissettim sesinde. " Babamı kaybettik, Nursen'ciğim ." derken ağlıyordu bir yandan. Orada olmak istedim. Acısını paylaşmak istedim. Tüm yapabildiğim telefonda üzüntümü bildirmek oldu. Oysa orada olmak sarılmak istedim. Babası uzun zamandır onulmaz bir hastalıkla yaşama bağlanmağa çalışıyordu. Bir kere telefonla konuştuğumuzda sesi o kadar sağlıklı geliyordu ki inanamadım hasta olduğuna... Koca çınar göçtü gitti, makamı cennet olsun.

Oğlum iki yaşında idi babamı kaybettiğimizde. Kardeşim telefonda söylediğinde kuş olup uçmak istedim. Dünyanın bir ucundayız. Hemen bilet bulabilmek olanaksız. O zamanlar THY nin direk uçuşu da yoktu.. Evde yalnızdım. Eşim toplantıda idi. Onun ailesine gittim. "BABAM ÖLMÜŞ." dedim. Hiç bir tepki yok . Tüm günü ağlayarak geçirdiğimi hatırlıyorum.

Sonra başka kaybettiğimiz yakınlarımız oldu. Yine telefon...

ACILARI PAYLAŞMANIN TEK YOLU idi benim için.

Yalnızca acılar değil sevinçler de... Kardeşlerimin çocukları evlendi, nişanlandı ve biri anneanne oldu. Bir zamanlar kucağımda uyuttuğum yiğenimin dünya tatlısı yavrusunu ancak resimlerde tanıyorum. Tatil dönemlerindeki farklılık, bazan parasal sorunlar, belimizi büküyor. Uçak biletlerinin ekonomik olduğu dönemlerde burada okullarda eğitim sürüyor. Tatil dönemlerinde özellikle THY de uçak bileti neredeyse iki katını buluyoR.

Aile büyüklerimizi yitirdiğimiz için kardeşlerimden başka yakınım yok. Onların çocuklarının gelişimini, başarılarını yurda gittiğimde kısa bir süre gözleyebiliyorum ama onlar benim çocuklarımı yıllardır göremediler buraya gelen kardesim dışında hepsi resimlerden tanıyorlar.

Gurbette yaşamanın en kötü yanı bu olmalı. YİYECEK VS HEPSİ HİKAYE... yaşamak için kendinize uygun yiyeceği bulup yiyorsunuz iyi kötü bir iş bulup çalışiyorsunuz ama yakınlarınızdan uzak olmanın yerini dolduracak hiç bir şey yok. Ayrıca derdinizi anlatacağınız çat kapı girebileceğiniz bir arkadaşınız olamıyor. Çektiğiniz sıkıntıyı anlatamıyorsunuz.

Kendi seçtiğim yaşam deyip bağrıma taş bastığım günler çok. Özellikle herşeyi ince eleyip dokuduğu için sağlığımı bozacak hale geldiğim günler oluyor.

İki gün önce evlilik yıl dönümümüzdü. Yirmi bir yılı geride bıraktık iyisiyle kötüsüyle... Bu arada iyi günlerimizin çok olduğunu belirtmek isterim. Eşim "Yirmi yıldan fazla birlikteiz bundan sonra da iyi günler yaşamak üzere ..." dedi ve yıllardır ilk kez o günü hatırlayıp pasta alıp getirdi. Sağlıklı olduğum sürece buradayım. Ondan sonra da burada olacağım .

Yurdumu özlüyorum, hala sevdiklerim var orada. Sevdiklerimle acıyı sevinci yakından paylaşamamak en büyük üzüntüm..

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yazdıklarınızı okurken sanki kendime yazılmış bir mektup gibi geldi bazı satırlar...Yaşadığınız duyguları bende kısa bir süre önce geçicide olsa yaşadım...Gurbet zor hakikaten yaşamadan kimsenin anlamasını beklemek çok zor...Bu duyguların yerine geçirilebilecek hiçbir karşılıkta yok. Size orada her anınızda güç ve kuvvet diliyorum. Samimi ve içten kaleminize teşekkürlerimle. Sevgi ve Saygımla

Gök Tengri 
 28.09.2009 22:57
Cevap :
Bazan alismis gibi burada dogmus gibi duygularla yasamimi surdururken bazan geliyorlar ...bir surun oldugunda kendi dilimde dusuncelerimi paylasacagim biri olmadigi zaman Keske ler basliyor ...ama artik burada bir ailem var . sebirli olmam gerekli diyorum ama sagligim etkileniyor . Neyse iyi gunler de yasiyorum avuntum o iste  29.09.2009 1:32
 

Duygu ve dusuncelerime tercuman olmussunuz. Gercekten yasayan bilir bunlari. Bazen insanlar bu senin kendi secimin geri o zaman diyorlar ya da gelmiyorsan aslinda sen orda mutlusun sizlanma diyerek inanmiyorlar. Oysa disaridan goruldugu gibi degil hicbirsey. Hasret her insanda farkli kendini gosterir zaten canina tak ederse insanin ne yapar eder donebilir ne ugruna olursa olsun ama donmemek demek soz ettginiz duygulari yasamiyor olmak demek degil. Dedim ya ancak yasayan bilebilir. Selamlar. saygilar.

Mümine Tayan Coşkun 
 27.08.2009 5:51
Cevap :
Evet kendi secimimiz ama kendi yurdumuzda oldugumuzda da ozlem duydugumuz pek cok sey var...Kendi dogudugu buyudugu yerde yasamini surdurenlerin sayisi azaliyor . saygilarimla  27.08.2009 16:09
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 397
Toplam yorum
: 1163
Toplam mesaj
: 200
Ort. okunma sayısı
: 1090
Kayıt tarihi
: 16.05.07
 
 

1955 Niğde doğumluyum. Ancak Japonya'ya gelene kadar yaşantımın büyük bir bölümü Ankara'da geçti. Ka..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster