Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

13 Nisan '11

 
Kategori
Eğitim
Okunma Sayısı
684
 

Yönetmen ve oyuncular…

Yönetmen ve oyuncular…
 

Sınıfta Yönetim.


Okullarımızdaki “yönetmen “ ve “oyuncular” dan bahsetmek istiyorum. Amacım, değerli öğretmenlerimize “ne yapacaklarını değil, ne yaparlarsa ne olacağını” göstermektir. Bu bağlamda; 

Dr.Robert M.Swerdlov diyor ki, “ Her zaman yaptığınızı, daima yaparsanız, Her zaman elinizde olanı, elde edersiniz.” 

Bana göre, bu sözler başarılı bir öğretmen olmanın inceliklerini yansıtmaktadır. Başarılı bir öğretmenin, “ kendini dinletmesi için profesyonel oyuncu”, “verimli olması için teknolojiyi kullanan biri”, “sınıfını iyi yönetmesi için yönetici”, “alanında uzmanlaşması için ”yazar” ve bilgisini aktarması için de “satıcı” olması gereklidir. 

Bu konuda çok başarılı bir İngilizce öğretmenliğinden sonra emekli olan ve halen yurt çapında sertifikalı uzman rehberlik görevini heyecanla yürüten, değerli arkadaşım Yavuz Ali Sakarya’nın “öğretmenlikle ilgili “ haklı görüşlerine yer vermek isterim. 

İşimiz öğretmek. Bunu hepimiz biliyoruz. Branşımız ne olursa olsun, öğrettiğimiz öğrenci kitlesinin yaşı ne olursa olsun, neyi öğretmeyi planlıyorsak planlayalım, öğrenmenin gerçekleştiği mekân neresi olursa olsun, öğretmen olarak bizim görevimiz, öğrencilerimizin karşılarına çıkan yeni durumlar karşısında doğru davranış sergilemelerini sağlamak, yeni alışkanlık dizgeleri edinmelerine yardımcı olmaktır. Öğrenme ortamından maksimum faydayı sağlamak için, öncelikli olarak, öğretmenin sınıf içindeki ve dışındaki konumunu iyi irdelemek gerekir. Geleneksel öğretim sisteminde, tahtanın önüne geçen öğretmen, tipik olarak, elindeki dolu sürahiden önünde duran boş bardaklara, sürahinin içinde ne varsa onu doldurmaya çabalamaktadır. Bir başka ifadeyle bilgi bir kaptan, bir diğerine aktarılmaktadır.” 

Bu tip geleneksel öğretimde, öğretmen dersin başından sonuna kadar dizginleri hep elinde tutar. Ne yapılacağına ilişkin kararları tek başına alır, öğrencilerini prestij adına, sınıf içi otoriteyi sağlamak adına, disiplin adına elinde baget bir orkestra şefi tavrıyla yönetir. Daha doğrusu, yönettiğini sanır.” Çok haklı. 

Öğrencilerimize yaşları gereği, ilginç menüler sunmak, onları sıkmadan derste canlı tutmak, onların derse katılımını sağlamakla mümkün olur. Bunun için de, arkadaşımın ifadesiyle öğretmeni “yönetmen” ve öğrencileri de “oyuncular” gibi düşünerek, dersin işlenişinde plânlamanın birlikte uygulanmasını sağlamak gerekir. 

Bu da “Öğrenci Merkezli Öğretim” ile sağlanır. Öğrenci merkezli öğretim ise,  

Öğrenmeyi öğretmektir. 

Araştırmacı, sorgulayıcı öğrenmedir. 

Öğrencinin teknolojiyi kullanmasıdır. 

Ekip çalışması yapmaktır. 

Bilgiyi yaratıcı kullanmaktır. Ve yaşam boyu öğrenmedir.” 

Devam ediyor Yavuz Ali Sakarya

Öyleyse eğitim - öğretim adına planlanan her türlü etkinlikte birinci öncelik, öğrencilere verilecektir. Öğrenci mutlaka, planlanan tüm etkinliklerin kıyısında köşesinde değil, tam merkezinde olacaktır. Öğrenme ortamının üzerinde deney yapılan kişisi değil, bizzat deneyi yapan, yanlışlar yapan, onları kendisi gören ve kendisi düzelten eğitim - öğretim etkinliğinin birincil elemanı olacaktır. İşte bunu gerçekleştirecek olan öğretmendir.” 

“ Tekdüze sınıf ortamını becerikli bir öğretmen, tıpkı bir meddah ustalığı ile ve ufak tefek birkaç aksesuar yardımı ile sınıfını adeta sahneler arasında hızla dönen bir tiyatro sahnesine çevirerek, yaşamın içinden küçük, ama gerçekçi kesitler oluşturabilir. Böylelikle hızla akıp giden zaman içinde öğrenci sıkılmayacak, kendisi de çok geniş kapsamlı eğitim öğretim projesinin baş aktörü olacağı için, bir derslik sürenin nasıl geçtiğini anlamayacak ve bir sonra ki dersi dört gözle bekleyecektir. Bir başka deyişle istenen elde edilecek, yani öğrenecektir.” 

“Kısaca söylemek gerekirse, sınıf içinde veya dışında öğretmene düşen görev, başkaları ne der diye düşünmeden, tez elden, öğrencilerine yeterli motivasyonu vererek, eğitim öğretimin her aşamasında sergilenen oyunun seyircisi değil, baş oyuncuları olduklarını hissettirmek olmalıdır. Öğretmen, oyunun, her sahnesinde ortaya çıkmayan, ama her şeyi en ince ayrıntısına kadar sahne gerisinde planlayıp yöneten olmalıdır. Oyuncular rollerini iyi oynuyorlarsa, bu aynı zamanda yönetmenin, yani sınıf içinde öğretmenin de başarılı olduğunun kanıtıdır.” 

“Öğretmen rolleri tarif ederken iyi aktör, onun dışında işini severek yapan, kendini oyuncularına adamış, iyi bir yönetmen olmalıdır. Öğretimin her aşamasında da öyle de kalmalıdır. O takımını maçlara iyi hazırlayan ve onları motive eden ve iyi oynamalarını sağlayan bir antrenör, oyuncularına rollerini iyi yaptıran bir yönetmen, en ince ayrıntıları bile düşünüp, bol bol prova yaparak başarıyı tesadüfe bırakmayan bir orkestra şefi, ve neyi ne zaman yaptıracağını bilen işinin uzmanı bir tasarımcı olmak zorundadır. Yani yaratıcı, azimli, istekli, sabırlı, görevinin önemi kavramış, donanımlı, kalıplaşmış değil, daima yeniliklere açık olmalıdır.” 

Karşılıklı sevgi, eğitim - öğretimde başarının anahtarı ve güzel günlerin müjdecisidir. Sevgi, öğrenmenin ve öğretmenin temelidir. 

Doğru söze ne denir ? 1969 yılı Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü İngilizce bölümü mezunları olarak, Yavuz Ali Sakarya’nın güzel görüşlerini sizlerle paylaşmak istedim. Yüreğine sağlık Dostum. 

Sevgiyle kalın. Saygılarımla. 

Ali İhsan ÖZÇAKIR 

MEB. Bakanlık Başmüfettişi (E) 

e-mail: aliihsanozcakir@hotmail.com  

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

DEMEKKİ BENİM GİBİ DÜŞÜNENLER VARMIŞ .DAHA NELER NELER VAR.BİR GÜN DİLERİM SINIFIMI SARIYER DE ZİYARET EDERSİNİZ.

EBRU TÜTÜNCÜ 
 17.04.2011 19:25
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 172
Toplam yorum
: 75
Toplam mesaj
: 8
Ort. okunma sayısı
: 4809
Kayıt tarihi
: 07.04.09
 
 

50 yıllık eğitimciyim. İngilizce öğretmenliği ve Bakanlık müfettişliği yaptım. Bunca yıllık eğiti..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster