Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

perihan reyhan ALKAN

http://blog.milliyet.com.tr/pra

11 Aralık '10

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
330
 

Yük yine kadında ama!..

Yük yine kadında ama!..
 

Erkeklerin hastalıklı saplantılarını kadınlara mal etmekten öte gidemeyen Freud un etkisinde kalınışın sonucu mudur bilemem…

Erkeklerin tümü Freud’dan haberdar olmadığına göre ya da derinlemesine okumadığına göre, Freud, her erkekte bir Freud yaratmıştır tezini savunmak pek doğru olmayacaktır.

Okuyanlarının işine gelmiştir, okumayanlarının da zaten mayasında vardır o bakış açısı…

Önce evde mayalanmıştır, hele de kendisinin de kadın olduğunu unutan annelerce, sonra da çevre genel geçerler ve toplum iyice mayalamıştır. Her iki durumda da işine gelmiştir velhasıl erkeğin. O nedenle düşünmemiştir bile pek çoğu üzerinde, doğru mu eğrimi, yaptığım diye…

Erkeklerin büyük çoğunluğu da birer Freud’dur belki de. Lakin hepsi de yanılmaktadır tıpkı Freud gibi.

Freudun bu hastalıklı cinsel tezleri üzerine konuşmak değil amacım. Çünkü gerçeği görürlerce de saptanmıştır, bu kadınlara mal edişlerin kadınlar tarafınca hiç benimsenmediği de, gerçekleri olmadığı da… Kadınların pek çoğu da katılmazlar o nedenle kendisine.

Bu konuda ayrıca ve uzun uzun yazılabilir. Kim bilir, fırsatım olursa onu da ele alırım bir gün. Ama bu gün yazın hayatındaki kadın-erkek gerçeğinden söz edeceğim ki bu sahada da Freudcu ruh sıklıkla çıkmakta karşımıza.

Kitaplar çoğunlukla kadın ruhuyla değil, erkek beyni, bedenselliği ve bencilliğinin yarattığı kafalarla yazılmıştır. Erkekler tarafından kaleme alınmıştır tarih boyu çoklukla. O nedenle erkek bakış açılıdır ele aldıkları her bir konu, hatta romanlar, hatta ve hatta Kutsal Kitabımız bile… Çünkü tefsirini de, mealini de erkekler yapa gelmiştir bu güne dek ve nalıncı keseri gibi kendi cinslerine yontarak ele almışlardır yüce Yaradan’ın her bir sözünü…

Çoğunlukla yazın sahasında da erkek egemen bir hâkimiyet söz konusu kısaca ve sonucu olarak da kadının bastırılmışlığı gerçeği görülmektedir.

Kadınlarımız düşün açıklamaya korkmuşlardır çevre erkeklerinin tutumlarıyla. O nedenle ki 19.YY da erkek mahlasıyla yazmak durumunda kalmışlardır çoklukla ya da sadece bir kadın ibaresiyle, adlarını açıklamaktan çekinmişlerdir çünkü.

Bu gün bile tanımaktayım öylesi pek çok kadını; öylesi eserleri var ki yastık altında, eminim ki gün yüzüne çıkartabilse, basımı yapılabilse, büyük ses getirip satış patlaması yaratacaktır da. Ama konuşmalarımızdan edindiğim intiba çekinmekte oluşları. Eşlerinin kabul etmediği ya da etmeyeceği, şiirlerim başka birine aşık olduğum kanısı uyandırırsa, yazdıklarım benim başımdan geçmiş zannedilirse, kendi tecrübelerim olarak algılanılırsa, ya başıma iş açarsam ve de el alem ne der, ne duruma düşer, ne gözle görülürüm endişesi…

Çok şükür ki günümüzde ürkenler yanı sıra, pek çok kadın kalemi ele almış cesurane yazabilmekte, hem de kendi ismiyle…

Ama yetmez…

Hele de bilimsel alanda hiç yetmez…

Görüşler, tespitler dolayısıyla kaleme alınanlar erkek beyninin ürünleri oluşuyla, kadınımızın kalem sesi cılız kalmaktadır.

Şöyle bir bakalım sadece internetteki işin gerçeğine; Ülkemizde yaklaşık onbeşbin kişi internet ortamında yazıyor…75.000.000/l5000=5000 kişide bir kişi yazabiliyor demektir bu ki ayıptır.

O yazanları kaç kişi okuyor, okuyanların da kaçı anlıyor okuduğunu o da ayrı bir yazı konusu ve ayrı bir ayıp, bu yanına da değinip uzatmayacağım konuyu.

Bir de Edebiyat dergilerindeki bir acı gerçek var bilimsel sahada da yazılmışlar yanı sıra... Yazanların da yüzde onu, onbeşi ancak kadın.

Keza gazete, süreli yayın ve kitap satışlarına ve alınanların, hele de kadınlarca alınanların isimlerine bakınız, durum bundan daha kötü.

Erkeği kadınıyla, hepimiz hangi sahada diploma almış olursak olalım, gördüğümüz öğrenimler öncesinde aldığımız ilk öğrenim ve eğitim annelerimizden, dolayısıyla da ilk öğretmen ve eğitimcimiz annelerimiz…

O halde pek çok konuda olduğu gibi iş yine kadına düşüyor lakin tek başına özgür hareket etmesi pek çoğu için mümkün değil, kısıtlılar; kimi de yeterli bilgi ve donanıma sahip değil, o nedenle her ne kadar kadınsa da sorumlu olan, iş erkekte bitiyor yine de… Ama baba sıfatı, ama kardeş ya da eş…

Kadının yanında durması, destek olması, yardımcı olması ve yüreklendirmesi gereğiyle…

Lakin kaç erkek bu olgunlukta ve ürkmemekte ki kadının kendini geliştirmişliğinden?!

Kaçı rakip görmeyip de yoldaş kabul ederek ellerinden tutmakta ya da kollarına girmekte beraber yürümek, beraber gelişmek, beraber üretmek, dolayısıyla da güzelliklere, doğrulara, yetkinliğe beraber varmak adına?!

Yanında yer almasından, yazıp çizmesinden, kendisini geliştirmişliğinden rahatsızlık duymak bir yana, yüreklendirecek, elinden tutabilecek, omuz verecek kaç erkek var ki?!

p.r.alkan


Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 290
Toplam yorum
: 291
Toplam mesaj
: 41
Ort. okunma sayısı
: 538
Kayıt tarihi
: 11.03.08
 
 

İlk ve orta öğrenimimi Gölcük/ Kocaeli, lise ve üniversite öğrenimimi Ankarada gördüm. İlk okuldan..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster