Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Eylül '11

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
242
 

Yüzünün masumiyeti düşmüş umut yaprağına

Yüzünün masumiyeti düşmüş umut yaprağına
 

Dünyaya gözlerini açan bir bebek gibi ne olacağını bilmeden gülücükler saçıyorum etrafa...

Masumliyetin krallığında daha yeni doğmuşum Naif duygular içinde çıpınan ufacık bir bebeğim...

Dünyadan habersiz bir şekilde anne şefkatiyle başbaşayım

Kimbilir belki de başım düşmüş yastığa mışıl mışıl uyuyorum

Kötülüklerden uzak bir şekilde...

Keşke hep o kadar ufak kalsam!

Başımın okşandığı o günleri o kadar çok özledim ki, anlatmak istesem kelimeler yetmez İnsanlık sevgiden o kadar yoksun ki...

Sevilmeyi özlemek, özlediğini sevmek gibisi yok

Gerçek sevgi uzaklaştıkça uzaklaştıkça uzaklaşıyor, neredeyse Ferhat misali dağları deldik

Bulabildik mi sevgiyi...?

Sanırım orası muamma...

Sevgiyi değil ama "ego"yu bulduk.

Biz de aslında sinema starları gibiyiz hergün egonun oyunları ile cebelleşip duruyoruz

Hey ego sana sesleniyorum: "Geliyorum yakında seni yenmeye ben senin en büyük düşmanınım"

Benim ufaklığıma bakmayın siz! İrade-cesaret-istek üçlüsü düşmanları yenmek için gayet yeterli

Seviyorum tüm kalbimle düşmanlarımı bile

Tüm dünyayı sevelim ve o da bizi sevsin

Arınalım egolarımızdan

Atalım maskelerimizi suya...

Zaten su onu götürecekltir ıraklara...

Kendine ait giysiyi giymeyip maske takmaya özenenler her geçen gün giderek artmakta

El ele verirsek belki yeneriz ne dersiniz...?

"Bir elin nesi var, iki elin sesi var" diyeceğimiz günler gelecek mi acaba...?

Umut yapraklarına soralım bir de;

-Umut yaprakları kurtaracakmısın bizi?

-Evet, kurtaracağım

Seni dört gözle bekliyoruz. 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Arzu Çevikalp;Ne güzel, yazmaya arzulu olmak... Yazmak... Yazmak... Yazmak... Kaleminiz yıllardır dost olmuş sizlere, yelken açmış sevgilere... Bu yazınızın konusu da sevgi, "ego" denen duygu her ne menem bir duyguysa; insana aslında değer katmayan, bir küçük çembere sıkıştıran duygu... Ve bu duyguyu yenemeyen mutlu edemez; mutlu da olamaz... Yaşama sevinci de uğramaz semtine... Kozasında kalır öylece... Ve günümüzde insanlık kozada... İnternet de şu ki; seni çekip alıyor dikenli yollara da saptırabiliyor... İnsanın insancıl olması ve mutlaka sanat, edebiyat, kültür okyanusunda olması şart... Selam ve sevgileimle... Esen kalınız... Kaleminizi elinizden bırakmayın, her şartta tutun, çok sıkı tutun... Yazın; hiçdurmadan yazın, daha çok, daha çok., daha çok...

Cemal Hüseyin Çağlar 
 04.09.2011 11:13
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 128
Toplam yorum
: 36
Toplam mesaj
: 17
Ort. okunma sayısı
: 813
Kayıt tarihi
: 24.05.10
 
 

1982 yılında İstanbul'da doğmakla başlayan hayatım, 10 yaşında yazı yazmakla ve her yazdığını kod..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster