Hiç bitmesin istersin, ama hep biter. hiç gitmesin istersin, hep yanında kalsın istersin, ama hep gider. ve buna rağmen insan hep alışır. Bazen kokusuna. bazen sesine. bazen gülümsemelerine, bazen ..
'Çok Alışırsan Eğer, Çok Kaybedersin Diyordu Hayat. Haklıydı Belki de. Çünkü, En Çok Sevdiklerimiz, En Çok Alıştıklarımızdı. Ve En Çok Alıştıklarımız ise, En Çok Kaybettiklerimizdi. Çocukken Başlıy..
Cevapsızca kalmış soruların içinden geçiyor şimdi zaman. Sahi, kaç kelimeden oluşuyordu bir yara? Kaç cümle bir yaranın kabuğu olabilirdi? Kaç harf ile durdurulabilir içten içe kanayan bir yaranın ..
'Ne kadar büyürsek büyüyelim, ne kadar geçerse geçsin şu zaman, hep kendi kendini hatırlatan koskocaman bir hayat oluyordu çocukluğumuz. Sahi, kim unutabilir ki, çocukluk zamanlarında paralar birik..
'Kaybetmekten korktuğum, ve hiç bir zaman kırılmasını istemediğim oyuncaklarım vardı benim. Eğer kaybedersem bir oyuncağımı, sanki babamı kaybedecekmişim gibi hissederdim. Eğer kırılırsa bir oyunca..
'Bazen, iki bisküvit arasına konulan bir lokumun tadıyla tatlı, bazen de, iki umutsuzluk arasınnda hüzünlü bir mutsuzlukla karıştırılmış bir acı. Kısacası, tatlı ya da acı, her anı paylaşmakmış dos..
'Oysa ne güzeldir şimdi, bir pencere önünde yağmuru izleyebilmek. Sokaklar bomboş. Su birikintileriyle dolu şimdi bütün yollar. Yoldan geçen arabaların fışkırttığı su sesleriyle çınlıyor şimdi Anka..
'Geçtikçe zaman, bir çok şeyi hatırlatır insana. Hayat ise, bir çok şeyi acımasızca alıp gider... Her kar yağdığında Ankara'ya, zamanın bana ilk hatırlattığı şey, çocukluğum oluyordu. Bu şehrin don..
'Çok yüksek bir ihtimalden düşmüş bir hayalın kırıkları gibiyim, acı ve umutsuz... Gereği düşünülmuş bir umutsuzluk mahkemesinin, acıyla kırılan en mutsuz kalemidir ayrılık. Kim sever ki ayrılığı?...
Adım mehmet. Görme engelliyim. Karanlık bir hayata sahibim. En iyi dosttur aslında yazmak. Konuşm..
