- Kategori
- Alışveriş - Moda
Huzur
Cuma görünümlü bir cumartesi akşamının baharındayım. Yanımda yanıp sönen yılbaşı ağacı, türkü çalan bir anne telefonu, muteye alınmış sessiz bir televizyon var salonda. Rahat geçen (bana göre) koskoca bir yılı bitirmek üzereyiz. Bir sene daha büyüdüm ve bu sene kötü özelliklerimle yüzleşip onları kabullendim ve onları seviyorum artık. Hehe. Bol bol güldüm, eğlendim, eğlendirdim, bol tatilli bir seneydi.
Bu ara yine evdeyim.
Evdeyken yeni hobim satranç bu sıralar. Ne garip değil mi ? Öylesine bir gün oturup 'öğreneyim bari hadi' diye öğrendiğim bir oyundu sadece. Ama boş zamanlarımı bu kadar alıp götüreceğini düşünemezdim. Saatlerimi alıp götürüyor resmen. Bir diğer hobim daha önce zaman ayıramadığım blog ve forum işlerim. Daha fazla vaktim var bu işler için.
Bugün kendimi yazmaya zorlayacağıma söz verdim.
Bir kahve yapıp geleyim .
Evet, kabul edemediğim bir çok özelliğimi bu sene kabullendim demiştim. Kötü olan özelliklerim, değişmeyenleri değiştirmek için çabalarken bunları reddederdim. Artık bunları kabul ettim ve değiştirmeye çabalamıyorum. Kendimi öyle sevmeye karar verdim. İnsanın kendini sevmesi ne güzel şey değil mi ? Haha. Muhteşem bir şey ya.
Ahhh! Biz .
Biz insanlar aynıyız aslında.
Benimle aynı yaşta, dünyanın farklı bölgesindeki bir kadin da aynı şeyleri hissediyor, farklı kültürde ama aynı durumlarla karşılaştığında aynı şeyleri hissediyor ve yaşıyor. Ya da benimle tamamen farklı yaşta, farklı cinsiyette birisi benimle aynı duyguları yakalayabiliyor. Yani biz hepimiz aslında insanız, aynıyız. Bu sene de bu hastalıkla belki de bunu öğrendik, farklı olmadığımızı. Kendimizle başbaşa kalıp, kendimizi farkında vardık, senelerdir su yüzüne gömdüğümüz şeyler belki de su yüzüne çıktı. Bir baktık aynaya, evet ben böyleyim dedik, kabul edebildik. İnsandık herşeyden öte. Hepimiz benzeyebilirdik ,kötüye benziyoruz diye lucifer de (şeytan) değildik mesela.
Yeni yıl, yeni hayaller, yeni umutlar vadediyor bana. Güzel hislerim bana sabah kalkınca huzur veriyor. Kahvemi yapıp işime koyulduğumda, içimdeki huzur , günleri alıp götürüyor. Öyle bir huzur hissiyatı ki gerçekten hissedenler bilir. O huzuru alıp, bir dağ evine gidip, yaşayabilirim. Yanımda en sevdiğim dostlar, kahvem, internet, güzel bir balkonu olsa evin, yeterli gelir. Bu frekanstaki insanlarla konuşmak ve dertleşmek de insanı ayrı boyutlara götürüyor.
Dağ evi demişken.
Hayal kurdum da. Bir sahil kenarı da olabilir. Ama sakin olacak evin etrafı. Kış ayı. Hafif bir kahvaltı yapacaksın, sonra kahveni içeceksin. Dostlarını davet edeceksin. Ama dostların. Güzel manzaranın tadını çıkarırken, huzurlanacaksın. Yemekler, kahkahalar derken akşam oluyor ve yine manzaraya bakarken huzurlu bir manzara kahve ikilisi, içe dönüş, yanlız kalma. Huzurlu bir uyku.
Huzurla doldum.
Yeni yılda huzur dolu bir yıl geçirmenizi dilerim.
- Toplam blog
- : 48
- : 148
- Kayıt tarihi
- : 22.05.15
İstanbul Üniversitesi, Bankacı, Gezgin. Bende yazınca rahatlıyorum ne yapayım. Beni de böyle yara..