Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Eylül '16

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
447
 

Aklımı tutamadım...

Aklımı tutamadım...
 

Son 2 aydır ben şahsen aklımı ve geçmişimi kaybetmiş gibiyim. Kendimi hiç ama hiç iyi hissetmiyorum. Bunun genel olarak yaşadığım her şeyle ilgisi olduğu gibi doğrudan ülkenin yaşadığı son derece hassas olaylarla ilgisi var.
 
Batıya yabancılaşıyoruz.
 
Kendimize yabancılaşıyoruz.
 
Türkiye Cumhuriyeti kuruluş ilkelerinden uzaklaşıyoruz.
 
Dünya ekonomisine uzaklaşıyoruz.
 
Çılgın Atatürk’ün bir asır evvelki hayalleri ile ulaşmaya çalıştığımız muasır medeniyet seviyesinden uzaklaşıp şortlu diye kadın dövüyoruz. Şoförü otobüsten fırlatıp atıyoruz. Falan-filan! Hepinizin, herkesin yaşadığı mevzular bunlar.
 
Kadın-erkek ilişkileri açısısından Ata Kemal ne kadar doğru söylediyse, Tülay o kadar doğru söylemiş son bloglarında ve çıkacak sonuç basit: ülke olarak , insan olarak hepimiz  çıldırmış gibiyiz. İnsan olarak kalitemiz yerlerde geziniyor. Hepimiz kredi kartımızın üç katı kadar borçluyuz, vatandaş olarak yoksullaşmışız bir beş sene evveline göre, terör ve darbeler görmüşüz, mal ve can güvenliği inancımız düşmüş ve artık köprülerden  bakıp geleceğe dair umut arıyoruz. Birçok insan yine yaftalanmış. Ve adalet ve demokrasi isteğimiz örselenmiş ve ertelenmiş; geçmişte birçok defa olduğu gibi!
 
Çok defa belirttiğim üzere  namus değil ancak ahlak sorunumuz ayyuka çıkmış. Vesağır sultan herkes bunun farkındayken her şeye rağmen kendisini diğerine göre haklı görüyor bu hayatta. Neyse...
 
İşte bu yüzden yazamıyorum uzun zamandır. Yazacağım şeyler gönlümü, gönülleri hırpalıyor. Bir sevgisizlik ve umutsuzluk hali doğuruyor.
 
 Sebebine gelince bir insan olarak kendimi mesnetsiz-dayanaksız- hissediyorum.
 
Oysa uzun zaman sonra çok güzel bir roman okudum. Ayşe Kulin’in “Bora’nın kitabını” ve içime umut çiçekleri ektim. Zorlu bir doğu coğrafyasında yetişen insanların acılarına göre son derece naif bir hayat yaşayan benim –hele öyle bir ortamdan çıkan bir eşcinsele kıyasla- son derece şanslı biri olduğum gerçeğiyle karşılaştım. Ayşe Kulin’in o eşsiz cümleleri arasında ve yalın betimlemeleriyle resmen hayata ve yazıma karşı raks ettim. Kendimi yazmak konusunda son derece enerjik hissettim. Ama ülkenin genel durumu üzerime fırtına kadar net çöktü ve yazdıklarım ne yazık ki umut ışığından çok karanlık ve soğuk  bir kış gecesini hatırlattı.
 
Yıllarca aşka dokunamayaşımda keza öyle, karanlık bir ruh hali yaratıyor. İlişkiden bahsetmiyorum, aşktan! Çünkü farklı şeyler. İnsanın bir anda ruhuna giren ve vazgeçemediği bir duygudan! Bu konuda bazı arkadaşlar güzel eserler veriyor. Ve biz de hevesle okuyoruz. Ama bir keresinde yazdığım gibi sahip olmayanların haset ve kıskançlıkla baktıkları bir duygu aşk! Ömrü ne kadardır, değildirden, bahsetmiyorum, sahip olamadıkça insanın hayatında yaşattığı gerilimi anlatmaya çalışıyorum.
 
Son olarak Ayşe Kulin’in kitabından bir alıntı:
 
“Kederi olan kişi dertleşmek, içini dökmek için birini ister yanında.  Öyle herhangi biri de olmaz yani. Yakını olacak, seveni olacak, halinden anlayan, derdini bilen biri olacak. Şimdi sen bu akşam yine içmeye kalkarsın. Peki o zaman kim toplayacak kıçını? Sigara düşürdüğün yerde bırakır, yangın bile çıkarırsın ulan, evde!”     
 
Bugünlerde aklımı tutamadım ve böyle bir blog çıktı karşıma...
 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

:)))...dersteyeken...bu konu ilginç iişte...ben de derste yalnız ben öyleyim sanıyordum...hele de felsefe tarihi anlatırken...:)))

nedim üstün 
 03.10.2016 17:09
Cevap :
Ben de Pazarlama anlatıyorum:))))))  04.10.2016 14:57
 

Daha dün onlarca radyo ve televizyon kapatıldı hiç bir gerekçe gösterilmeden.Ülkemiz çok kötü günlerden geçerken meclis bile açılmadı.Bugün açılacak,ama inşallah tadilat yüzünden açılması ertelenmez...Bazı bazı gitse de aklımız döner gelir yeniden yerine...Selamlar.

Abbas Oğuz 
 01.10.2016 11:18
Cevap :
Bildiklerimiz var, bilmediklerimiz var, olacaklar ve planlananlar var. Ve biz sadece seyirciyiz... Sadece dua edebiliyoruz o kadar... Sevgiler  03.10.2016 15:02
 

Ufak tefek farklılıklar içerse de hemen herkes seninle aynı durumda. Mutsuz, huzursuz, gelecekten beklentisiz! Yaşam motivasyonumuzu yitirdik, tutunacak dal arıyoruz. Dört bir yanımız düşmanlarla çevrili, sevenimiz yok; batıda Lale Devri yaşanırken, doğuda evlatlarımız şehit düşüyor:( Düşünüyorum da 5-6 sene önce ne okkalı bloglar yazarmışım, şimdi hepimiz magazin yazarı olduk çıktık:( Kalem oynatmak gelmiyor içimden. Trump-Clinton atışmasını izledim de iyi ki siyasetten uzak durmuşum! Benim gibi insanların yapacağı iş değil. Yaş geçmeden yine aile ol Anıl kardeşim, daha iyi hissedersin kendini. Selam ve sevgiyle.

Ata Kemal Şahin 
 30.09.2016 21:12
Cevap :
Biz belki Bono gibi bir fonksiyon üstlenebiliriz. Toplumu yönlendirme konusunda yıllardır elimden geleni yaptığımı düşünüyorum ama etki alanım sınırlı. Evet, bu güvensizlik içerisinde aile bile kursam yarın için endişelerim kolay-kolay geçmeyecek! Korkmamız kadar doğal hiçbir şey olamaz ama akıllanmak konusunda beklentimiz kalmadı. Bu toplum akıllanmaz kesinlikle... Sevgiler, Saygılar  03.10.2016 15:00
 

Bence siz hiç tutmayın...tutamayın aklınızı...böyle bir -gözel ve hüzünlü- yazının ortaya çıkkmasını sağladı çünkü...:))...eyvallah...

nedim üstün 
 30.09.2016 15:25
Cevap :
Çoğunu tutuyorum, azı kaçıyor. Bazen derste daha fazlasını kaçırdığım oluyor ve sonrasında hemen susasım geliyor...  03.10.2016 14:56
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 613
Toplam yorum
: 1635
Toplam mesaj
: 19
Ort. okunma sayısı
: 271
Kayıt tarihi
: 10.04.11
 
 

Eric küllerinden doğduktan sonra dünyada büyük değişiklikler olsa da Türkiye'de çok fazla şey değ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster