Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Mayıs '15

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
202
 

Bir ben, bir ben ile başbaşa

Bir ben, bir ben ile başbaşa
 

Yazanlar biliyorlar, yazmaya çalışanlar biliyorlar. Bazen tek bir kelime, tek bir cümle kelimelerin  duygularla dans etmesini sağlıyor satırlarca, sayfalarca. Şimdi diyeceksiniz ki sen yazdığını mı sanıyorsun!! Benim öyle bir iddiam yok.

Duygularımı, isteklerimi, mutluluklarımı, hüzünlerimi yani kendimi sözcükler ile ifade edememenin verdiği sıkıntı ile yazmaya çalışıyorum. Yazılarımın beğenilmesi için değil, kendim için yazıyorum. Aklımdan, yüreğimden dilimin ucuna gelip de yutkunduklarımı yazmaya çalışarak dile getirmek için çırpınıyorum. Yazmaya çalışarak biraz olsun nefes alabiliyorum.

Yazdıklarım adrese ulaşıyor mu peki? Çoğu zaman hayır. Keşke yazmak yerine konuşabilsem. Konuşabilmenin keyfini, konuşabilmenin getirdiği rahatlamayı yaşayabilsem.
Yıllardır susmuşum. hep içimde, aklımla yüreğimle konuşmuşum. Kavgalarımı da, öfkelerimi de, sevinçlerimi de. Ne çok yorulmuşum.Kendim ile de konuşmaktan vazgeçtiğimde hata yapmaya başlamışım. Pişmanlık duyup kaç kez yolun sonunda bulmuşum kendimi. Kendim ile savaş verip son anda döndüğüm yolun sonunda. Hep konuşmamaktan, konuşamamaktan. Susmaktan, susturulmaktan. Ama şimdi anlıyorum ki bazen konuşmak da birşey değiştirmiyor.

Bir ben, bir ben ile başbaşa. Bir ben anlar en iyi beni.

Yine mi susmak gerekiyor?

Ya aynı şeyleri defalarca konuşmak ve sonuç alamadıklarımızda sustuklarımız. Ya konuştukça yanlış anlaşılmalarda sustuklarımız. Ya konuştukça konuşmaya değmeyeceğini bildiğimizden sustuklarımız. Ya da gerçekten sizi anlamaya çalışmadıklarından sustuklarımız.

Çığlık çığlığa sustuklarım sağır ederken beni, gülümsüyorum. Ve gülümsememi armağan ediyorum beni susturanlara.

Onu da anlamayacaklar ya, neyse..?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Benlik duygumuz zedelenmeseydi kendi gaybımızın kilitli kapılarını da açardık.Çünkü onlar bilinenlerdi ve anahtarları da ruhumuzdaydı...Duygulandım denemenizi okurken.Ne çok samimi ve içten,sessiz bir dertleşmeydi..Yüreğinize sağlık sayın Aslım.Selamlar.

Abbas Oğuz 
 28.08.2015 12:23
Cevap :
Abbas Bey, yorumunuz da beni duygulandırdı. Çok teşekkürler.  28.08.2015 18:01
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 61
Toplam yorum
: 32
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 432
Kayıt tarihi
: 16.02.10
 
 

Yazmak, ekmek gibi su gibi.... Ruhumun nefes alması gibi.... Hayatı tanıyabildiğim, kavrayabildiğ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster