Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Ocak '18

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
271
 

Hayat: “Kıpırdama Çekiyorum”

Hayat: “Kıpırdama Çekiyorum”
 

Hisler... Temel olan bu iki kelimeyi anlayabilmek... His; duygu, sezme, duyu gibi kavramlarla örtüşen bir tanım olarak çıkar karşınıza. Tamamen duyuşsal bir kavram olduğu için upuzun tanımlarını bulmak dahi çok zordur.

Hal böyle iken bu tanımlayamadığımız karmaşanın içine girdiğimizde enini boyunu, tersini düzünü görmeden çıkmak pek mümkün değil. Yapı gereği insan olarak her birimiz farklı yağlarda kavrulduğumuz için; bu hislerin bizlerde zuhur edişi de çok farklı. Kimi eninden boyuna, kimi de tersinden düzüne gider.  Peki, iki insan düşünelim; his kavramı altında bir olmayı düşünen iki insan. Nasıl bir karmaşa olabileceğini düşünebiliyor musunuz? Biri sevmeyi seviyor, diğeri ise özlemeyi. Biri dokunmayı seviyor, diğeri yanında iken dokunamamayı... Bu iki insan bir olabilir mi? Yani bu iki insan aynı kavram altında nasıl kalabilir?

Karşılıklı hisler... Etraftaki insanların dilinden düşüremedikleri kavram bu son zamanlarda. Nasıl oluyor da bir his karşılıklı olabiliyor? Karşılıklı sevebilir insan, bu normal bir terim. Sen birini seviyorsun ve o da seni seviyor, her şey karşılıklı oluyor. Peki ya hisler? Benimle, seninle aynı hissi yaşayanlar olabiliyor mu gerçekten? Sadece karşımızdaki insanı mutlu etmek, onu anlayabildiğimizi gösterebilmek adına aynı hisleri yaşadığımızı sanıyoruz belki de. Bir  insanın bir diğeriyle karşılıklı hisleri olduğunu düşünmüyorum; birbirimizi mutlu edebilmek ve her türlü zorlukta yalnız yürümemek için kendimizden fedakarlık yaparak hislerimizi öteliyoruz.

Kendimizi tanımamıza fırsat veriyor muyuz hiç? “Ben nasıl bir insanım?” sorusunu sorduk mu kendimize? Ne ile mutlu oluruz, ne ile üzülürüz? Hangi durumlardan rahatsızız, hangi koşullarda iyi hissederiz? Hayatıma kimlerle devam edebilerim, kimler benim yolumda bir engel?... Belki de hiç yalnız, yani kendimizle kalmaya fırsatımız bile olmadı. Yalnız yürümek yoruyor olsa gerek ki, hayatın peşinden sürüklediği insanlardan olmayı seçiyoruz. Hayat bizleri bir hortum gibi içine içine çekiyor, nereye gittiğimizi bile bilmiyoruz.

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 7
Toplam yorum
: 15
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 164
Kayıt tarihi
: 31.10.12
 
 

Edebiyat & Sanat ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster