Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Kasım '09

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
305
 

Kelebekler...

Kelebekler...
 

Bir SİZ varsınız,birde sakladıkça ağırlık veren SİZ...


Çocuklar gibi korkuyordu karanlıktan.Bir anda çepe çevre sarıveriyorlardı etrafını. Hangi yöne dönse önünü bir karaltı kesiyordu. Çekiyordu yorganı başının üstüne. Bu defa da sesler bırakmıyordu peşini. Ne yaparsa yapsın kaçamıyordu onlardan. "Yeter" diye bağırdı çok kez. Sesi bir fısıltı gibi yok olup gidiyordu yorganın altında. Bir an evvel sabah olmalıydı, dönmeliydi huzurlu hayatına. Yüzleşmek zordu onlarla. Tehlikeliydi. Sarsıcı...

Karanlığın bitmasine bir kaç saat kala sızar kalırdı yorgunluktan, hiçbirşey yapamamış olmanın ağırlıyla. Gün ışığıyla aydınlanıyordu asıl hayatı. Korkusuzdu şimdi. En güvendiği meziyetleriyle donanımlı, bir kahramandı kendince. Herkes severdi onu! Nasıl en iyi olduğunu anlatırdı yüksek sesle. Korkusuz, kendinden emin bir gülümsemeyle.

Çevresinde olup bitenden hep haberdardı.Bilmeliydi de. Herşeye hazırlıklı olmalıydı. Mazallah zaman kötüydü, her şey , herkes kötüydü. Kimseye sırtını dönmeye gelmiyordu bu devirde. Çok mutluydu fakat yorgun. İşte bu yorgunluğa bir mana veremiyordu. "Adam sende" diyordu, dert mi arıyorsun?

Hiç yakın arkadaşı yoktu. Ona layık kimseyi bulamamıştı bu yaşına kadar. Öyle çok şey de beklemiyordu karşısındakilerden. Sadece, özel olduğunu hissetmek istiyordu herkes gibi! İnsanları kırmaktan çok çekinirdi. Olumsuz eleştiride bulunmazdı yüzlerine karşı! Neden anlamıyordu hiç kimse onu? Yalnızlık boğuyordu, git gide dayanılmaz oluyordu artık. Keşke bu kadar başarılı ve kusursuz olmasaydı. O zaman kimse kıskanmazdı, sorun da çıkmazdı...

Bu düşüncelerle, korkulu gecelerle yaşadı uzun bir zaman daha. Her türlü olasılığa hazır olmak, birkaç adım sonrasını hesaplamaktan yorulmuştu artık. Yanında yöresinde birilerine duyduğu ihtiyaç gitgide büyüyordu.

...

Artık karanlıklar korkutmuyordu onu, huzursuz eden sesler yerini mutlu şarkılara bırakmıştı. Bıraktığı her eski alışkanlığıyla birlikte hafifliyor, hapsedilmiş bir kelebek yükseliyordu bedeninden. Sakladığı onlarca kelebek...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Merhaba sevgili Dilek hanım, anlamlı bir yazıyı çok güzel bir dille kaleme almışsınız, tebrik ederim. Ayrıca memleketiniz yeşil Banaz'a da hayranım. İşim gereği 7 yıl orada bulundum ve 2007' de tekrar İzmir'e döndüm. Ama o havasını ve yeşil görünüşünü hala unutamadım. Bu yaz dört aylık bir görevim daha var, İnşaallah yine havasını soluyacağım. Selamlar saygılar.

Mustafa Tarkan 1968 
 16.01.2010 12:49
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 9
Toplam yorum
: 11
Toplam mesaj
: 7
Ort. okunma sayısı
: 670
Kayıt tarihi
: 04.05.09
 
 

26.07.1975 Uşak doğumluyum. İlkokul ve ortaokulu Banaz da okudum. Lise eğitimimi Uşak Anadolu Öğretm..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster