Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Temmuz '08

 
Kategori
Kültür - Sanat
Okunma Sayısı
786
 

Öylesine yazıyorum işte

Öylesine yazıyorum işte
 

sümer yazısı


Otobüste insan iyi düşünüyor. Bir yandan sıcak, bir yandan trafik… En iyisi yasla başını koltuğa, kapat gözlerini, düşün. Öyle yaptım bugün. Şöyle bir soru geldi aklıma. “İnsan neden yazar ? Neden yazma gereği duyar ? ” Yüzyıllardır yazıp duruyor insan. Yazıyor da ne oluyor ? Amaç, yöntem, nedenler, koşullar… Herbiri ayrı bir araştırma konusu.

Şimdi bu, "neden yazar?" sorusuna yanıt bulalım, ardından "ne amaçla yazar?" sorusu gelecek. Bir insan eğer yazmadan duramıyorsa, bu onun yazmasının nedenidir. Birilerine birşeyler anlatmaya çalışıyorsa, bu da onun yazma amacıdır. Ee bir de hangi yöntemle yazdığı konusu var ki bu, teknik alana girdiğinden bunu geçelim. Koşullar ne olursa olsun yazmak…diyenleri son derecede romantik ve arabesk buluyorum. Yazabilmek için koşullar çok önemli. Karakışın ortasında, buz gibi, üstelik de elektriksiz bir odada, aç karnına yazılan yazıyla; rakı masasında peçeteye çiziktirilen dizeleri aynı kefeye koyamayız. Birinci örneğe bakalım. Adamın psikolojisi bozulmuş. Bu koşullarda yazardan nesnel bir yazı yazması beklenebilir mi ? Rakı masasındakine gelelim. Buz gibi rakı, sofrada. Nar gibi kızarmış balık, tabakta. Roka, yeşil salata, bir de rumeli şarkıları var fonda. Sen gel şimdi, pamuk tarlasındaki ırgatların dramını yaz ! “Neyse ben bu akşam şu sofranın tadını kaçırmayayım. Ne güzel demleniyoruz işte ufak ufak. En iyisi Cavidan’a şiir yazayım ben.” Rakı sofralarında kavun da olur. Üstelik de pek kelek çıkmaz bu kavunlar, tatlı olur. Ee şimdi kavun da kelek çıkmasın artık. Yoksa ortalık kelekten, kelektüelden geçilmeyecek.

Bir de dört duvar arasında kendini ibadete vermiş keşişler gibi yazı yazanlar var. Çıkmazlar hiç sokağa. Bakkala bile gitmezler. Telefon ederler bakkala, bakkal getirir siparişlerini. Şişman Rambolara dönüşürler sonunda. Beş numara gözlük takarlar. Gözlükleri de yetmez olunca büyüteç kullanırlar yazıları görebilmek için. Hayvanları pek severler, izbe mekanlarını onlarla paylaşırlar. Mevcut koşullarda, toplum diye bir şey olmadığını, toplum denilenin aslında “toplam”, birey denilenin de aslında “öge” olduğunu düşünürsek, bunların köşe bucak saklanmalarını anlayabiliyorum ama herşeye karşın, bu münzevilerin toplumcu tavırlar takınmalarını anlayabilmiş değilim. Toplumu umursamazlar, ama toplumun kendilerini çok umursamasını isterler; toplum kendilerini umursamayınca da bakkala telefon açıp içki sipariş ederler.

Bu laf uzar, kestirmeden gidelim. “Ben niye yazıyorum ?” diye düşündüm otobüste.”Ben niye yazıyorum ?” Birçok nedenim, birçok amacım olabilir. Bu nedenler ve amaçlar, yazarların yazma nedenleriyle ve amaçlarıyla örtüşmüyor olabilir. Aslında pek bilmiyorum neden yazdığımı… İçimden geliyor, yazıyorum. “Küçük işler”e bakıyorum. Bir kelebeğin narin uçuşu gibi dolanıyor sözcükler belleğimde. Kelebeğin ömrü çok az. Bir güncük yaşayıp ölür kelebek. Bir kez incinirse, yalpalamaya başlar uçarken. Kanatları desenli, pudralı, dünyanın en narin, en güzel böceğinden; bir günlüğüne de olsa hayata sımsıkı sarılan kelebekten söz ediyorum !

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

kısa kestiniz bu enfes konuyu.Tam kenimi bulacağımı beklerken sonlandı yazı... Şuna Masadan tarla görünmez desek..)) sevgilerimle...

Metin TOPÇU 
 26.09.2008 22:16
Cevap :
Siz hiç üzülmeyin. Bu konu hiç bitmez. Herkesin bir yazma öyküsü vardır. Herkes bir sözcük eklese, bu yazı dünyayı dolaşır. "Masadan tarla görünmez" sözü gerçekten de çok doğru. Adamın biri köy romanı yazıyor. Roman kahramanı, birinci tekil kişi ağzından konuşuyor. "Boynuma doladığım mendille terimi sildim, testiyi diktim kafama..(...)vb. ağacın dalları arasında rüzgarın sesi, Bethoven'in 6. senfonisi gibi uğulduyordu..." diyor. Yahu ne bilir köylü adam Bethoven'i ! Kesinlikle adam, balkona kurmuş rakı sofrasını, Bethoven dinleyip köy romanı yazıyordur. Ben de sanki kırk yıllık eleştirmenmişim gibi konuşuyorum.. Herkes istediği gibi yazsın! Neyi okuyacağına okur karar verir zaten. Bu gariban yazım da sayenizde bir yorum almış oldu. Teşekkürler.. Sevgiler, saygılar..  26.09.2008 23:03
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 133
Toplam yorum
: 798
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 1013
Kayıt tarihi
: 04.07.08
 
 

Yaşam, sorulardan ve yanıtlardan oluşmuş. Her soru, aynı zamanda kendinin yanıtı... Çift yumurta ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster