Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Ocak '07

 
Kategori
İş Yaşamı - Kariyer
Okunma Sayısı
2574
 

Para mı? Kariyer mi? Hırs mı?

Para mı? Kariyer mi? Hırs mı?
 

Son zamanlarda aklıma takılan bir soru var. Hoş son zamanlarım 10 yıl kadar uzun olsa da... İş yaşamına taktım kafamı bu aralar. Son yıllarda gündemden hiç düşmeyen kariyer kelimesinin manasını arar oldum kendi içimde. Kariyer uğruna insanların hırslarına yanına alarak yaptıkları uğraş sonunda kazandıkları para mutlu ediyor mu acaba?

Mesela günde 10 saate yakın çalışan ve hiçbir sosyal hayatı kalmayan bir insan "Beim kariyerim var" diyerek mutlu olabiliyor mu acaba? yada bunu söyleyecek vakit bulabiliyor mu kendine? Aslında asıl soru şu,insanlar sevdikleri işi yaparak mı para kazanıyor yoksa para kazanmak için hırs yaparak kariyer planlamasına mı kalkışıyor? Buna bir anlam verememeye başladım.Yoksa artık mutlu olma yolumu bu? Kariyerim varsa mutluyum sendromu mu?

Çok iyi hatırlıyorum birkaç sene öncesini. Öss vardı ama, filmlere konu olmuyordu. Ne güzel oldu gençlerimiz dile getirir oldu herşeyi,konu oldular filmlere. Düşünülmeyen tek şey, belli klişe meslekleri geçiyorum doktorluk avukatlık gibi ancak, çok acayip mesleklerin okullarda yüksek okulu yada abartılarak fakültesi açılması mantıklı mı acaba?

Yani tamam bir insan tıp okumadan cerrah olamaz bu bariz bir durum sonuçta insan hayatı söz konusu, ama bütün gençlerde cerrah olmak için girmiyor ki sınava. Tutturdular bir öss,neresi çıkarsa şansıma.Yerleştirileyim de gerisi önemli değil. Yıllarca hiç istemediği bir şehirde,hiç istemediği bir okulda ve hiç istemediği bir bölümde okuyan birinin gelecekte kariyer yapsa bile,ruhani durumu nasıl olacak ki?

Yada herşey bir kenara, tercih yaparken düşünseydi diyip bir kenara atalım madem öyleyse. Peki kendini geliştirenler ne olacak?Yani yıllarca bir konu üzerinde kurslara katılmış, deneyimler edinmiş, kendini geliştirmiş,kendi çabasıyla kendine birçok meziyet katan insanlar ne olacak?Sistem yüzünden okuyamamış yada kendi fikirlerine değer vererek, sırf okumuş olmak için zor durumda olan ve okuması gereken birinin hakkını gasp etmeyeyim düşüncesinde olanlara ne olacak?

İnsanları diplomasına göre sınıflandırır mı olduk?Biz ki insancıl toplum değil miydik? Kariyer uğruna dostumuzu bilmez mi olduk? Herşey yorgun argın eve geldiğimizde, aslında kazanacağımız parayı nereye harcayacağımızı bile düşünecek vaktimiz olmamasın rağmen kariyer derdine düşenler... Biz böyle mi olacaktık yani?

Olduk galiba...Sağlık olsun!

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Aslında herşeyde olduğu gibi kariyer meselesinde de dengeyi tutturmak,iş ve özel yaşamın sınırlarını bilmek önemli sanırım.Kariyer tutkusu illada maddi beklenti için de olmuyor elbette. Başarılı olmayı herkes ister ama sadece iş hayatında değil,bütün yaşantımızda başarılı isek(ailemize,dostlarımıza,hobilerimize zaman ayırabiliyorsak) o zaman anlamlı bence. Sevdiği işte severek çalışan birisinin hayatı bile sadece işten oluşuyorsa o insan başarılı sayılmaz bana göre.Diploma herşey demek değil tabiki bu da ayrı bir konu.Gündeme getirdiğiniz için teşekkürler.Hoşçakalın.

Doğa 
 27.01.2007 18:15
Cevap :
Kesşe herkes sizin gibi düşünse.Ama son zamanlarda gözlemlerim herzaman diplomanın nüfus cüzdanından daha önem arz ettiği yönünde...Yorumunuz için teşekkürler :)  28.01.2007 10:22
 

Deliyi el döndürür." İnsanın mutluluğu; zorlamalarla sahip olabileceği bir etikette mi, yoksa severek yapabileceği bir konuda üretmekte midir? Elbette severek yaptığı yeteneğine uygun olarak üretmektedir. Ailelerimiz, maalesef çoğunlukla yeterli donanıma sahip değil, Çevremiz de, her zaman da, doğru ve olumlu anlamda yönlendiremiyor. Böyle bir ortamda da, gençlerimiz, şaşkın bir durumda hangi limana yanaşacağına karar vermekte sıkıntı çekmekte, bunalmaktadır. Aile büyükleri, onların yeteneklerine ve özelliklerine uygun bir yol için ışık tutabilmeli, yaşamlarının kalitesini de belirleyecek kararı, onların almasına imkân verilmelidir. Özetle; Sadece harmanı yel döndürmelidir. Mutluluk, para kazanmakta değil severek yapılan üretmektedir. Sağlıcakla kalınız.

Canmehmet 
 27.01.2007 8:53
Cevap :
Haklısınız tabiki.İnsanın sevdiği bir işte üretmesi mutluluk için bir etken ama günümüzde ailelerin çocuklarına yaptıkları baskıyı düşünürseniz bu çok zor bir hal alabiliyor.Aileler için çocuklarının mutlu olması onların üniversite okuyup bir meslek saihib olmasında yatıyor.Ancak bir çocuğun mutluluğu bir köyde çiftçilik yapmak bile olabilir buna değer verilmiyor.yada çocukların seçtiği meslekler beğenilmiyor.Bir genç ben kuaför olmak istiyorum dediğinde milletin ağız kokusunu mu çekiceksin gibi sözler duyabiliyor yada konservatuar okumak isteyen bir genç ne gerek var gerçek bir meslek seç gibi bir cümle ile karşılaşabiliyor.Bence okullarda çocuklara meslek tercihlerinde yardımcı olcak rehber öğretmenler önce ailelere rehberlik hizmeti vermli diye düşünüyorum ben!Teşekkürler yorumunuz için bu arada...  28.01.2007 13:09
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 34
Toplam yorum
: 42
Toplam mesaj
: 13
Ort. okunma sayısı
: 963
Kayıt tarihi
: 15.01.07
 
 

Yoktur hakkımızda söylenecek söz... Hakkımız da yoktur, hakkımızda birşey söylemeye zaten... Bir eli..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster