Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Temmuz '08

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
358
 

Aklıma geldikçe kızıyorum sana babam!

Aklıma geldikçe kızıyorum sana babam!
 

Nasıl da beklerdik yaz tatilinin gelmesini.
Ders çalışmadan geçecek akşamları özlerdik. hele bir de anlatımlı konular var ise sessiz ve soğuk bir odaya geçer yorgan altında kitabı okur yüksek sesle anlatırdık. Ayrı oda nerede bulduğun ilk tenhada çalışmak zorundasındır. çalışırsan tabi...
Baharla birlikte tatilin ayak sesleri de gelmeğe başlar. Sevinirdik ama karne almadan bir gün önce babam hemen bizim için kararını verirdi. "yarından sonra artık camiye Kuran kursuna gideceksiniz haberiniz ola" der içimize tatilin t hatfini görmeden, önce annemizin tülbentlerinden kızkardeşim ve benim için birer örtü hazırlanır, uzun maksi etekler giyilir sıcak yaz günlerine inat cılız kollarımızı çırpı bacaklarımızı ve özene bezene uzatıp savurmayı düşündüğümüz saçları hapsederdik tülbent altına.

Elimizde Kuran harlerini öğreten kitap mahallenin tüm çocukları düşerdik yollara.
Bir sürü çocuk öğretme yeteneği olmayan bitse de gitse bu çoluk çocuk dercesine elinde ince sopası ile cami hocalarını anımsıyorum hep.
Yıllarca gittik kardeşlerimle ama ne yazık ki öğrenemedik Kuran okumayı. Halen çözemedim bunu. Akıllı çocuklardık, okullarımızı bitirdik, nedense bir türlü Kuran okumayı başaramadık.
Her şeyin bir zamanı var elbet sen dört gözle beklenen yaz tatilinin ilk gününden itibaren camiye yollar isen, elbette bir verim alamazsın.
Küçücüktüm sanki acelesi var gibi oyuna, dinlenmeğe doyamadan sırf kendi istiyor diye okul sonrası camiler de Kuran kursuna gönderildik biz.
İnançlı biriyim, pek çok duayı bilir, bunları okurum da ama çocuk iken yaşadığımız o kapanıp, öğretme yeteneği olmayan kişiler tarafından bizlerden çalınan o zamanlara acıyorum. Bari öğrenebilsek hiç olmaz ise bir işe yaradı diyebilse idik. Ha ezbere okurum tüm harfleri ama. Hakkını yemeyelim hocaların.

Kendi çocuklarım bu konuda hep özgürdü. kendi kararlarını kendi verdiler. Okuyarak ulaştılar doğruya. Benden daha çok dua bilir kelebeğim. Zorlasam öğrenir mi idi acaba?

Küçük yerlerde yine görüyorum tatil zamanları bir elinde kitap başı örtülü, gözleri pırıl pırıl ama hüzünle bakan o çocukları...Uzun yıllar ötesine götürür beni hep o bakışlar...

Babalar anneler her zaman doğruyu bilmiyor. Çocuklarımız pek çok şeyi yaşayarak okuyarak öğrenmeli. Sırf biz istiyoruz diye yapmamalı pek çok şeyi. Her şeyin de bir zamanı var bırakın çocuklarımız çocukluklarını yaşasınlar.

SEVGİ İLE...mutlu sevgi dolu çocuklara...




Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

bu yazınızı da ,en son yazdığınızı da şimdi okudum.Benim çocukluğum da sizinkiyle aynı.Yani halamın dizine yatıp,yurtttan sesler korosunu yada arkası yarınları dinlediğim günler geldi aklıma.sohbetler,komşuluklar,gaz lambaları,uykudan önce ve Adile Naşit..v.s.Ben de yaz tatillerinde giderdim camiye arap alfabesi öğrenmeye..ben çok mutluyum o zamalar gönderildiğim için.Ancak şimdi sevinebiliyorum buna.nasılda 1 saatte ezberlerdim o sureleri..inanın T.C. kimlik numaramı bile 1 yılda ezberleyebildim.şimdi olsa asla ezberleyemezdim.Çalışma hayatı bir yandan,çocuklar bir yandan dolduruyor kafalarımızı..kısacası akıl kalmadı artık bende..oysa emekliliğe de çok var:))ellerinize sağlık ..sevgiyle kalın..

daldabir 
 10.07.2008 0:36
Cevap :
Küçücükten bunun yapılması biraz fena... Yada bu şekilde olmamalı idi..İnançlı biriyim ve dualar her zaman yardımcım... teşekkürler güzel yorumuun için. gönlüne sağlık  19.07.2008 18:04
 

Kendimi şanslı görüyorum. Çünki ailem bize öyle bir dayatma getirmedi. Tatilde tatili yaşadık. Evimiz denize yakındı annem sepetimizi hazırlar içine domatesimizi peynirmizi koyar suyumuzuda dolapta soğutmuş olurdu biz soluğu denizde alırdı. Bnede ayni şeyi yapmaya çalışıyorum çocuğuma her şey helede bu tarz şeyler bana göre kişi kendi karar verebilmeli bu da belli bir yaş ilemümkün. Küçücük beğinleri bilmediğim ellere teslim edemem. Bu konudailk eğitimi bence aileler vermeli çocuğuna. Kişiler kendileri uğraşmak istemediğinden bu yükü başkalarının üzeine yıkıp kurtuluyorlar. İşte bu çocuğun sorumluluğundna kaçmaktır bana göre. Oldukça güzel bir konuya değinmişsiniz tebrik ederim sizi.. Sevgilerimle..

Güher 
 09.07.2008 9:52
Cevap :
:) Benim ne anlatmak istediğimi ne güzel özetlemişsiniz..sağolun. Dayatma olmamalı hiç. Kızım ve oğlum iyi iki evlat. Duaların gücüne ,inanır dürüst çocuklar. Doğru yol birdir değil mi ama :) sevgi ile kalın efendim  19.07.2008 18:06
 

yeterlimi acaba,aynı şeyleri bizler de yaşadık da,,,,,,,,sevgiler canım,,,,

Alyoşa-Sevmek Güzeldir. 
 08.07.2008 16:07
Cevap :
Nasıl da anlıyoruz birbirimizi.) teşekkürler sevgili alyoşa  19.07.2008 18:06
 

Ah o ehil olmayan hocalar çektiklerimiz onlar yüzünden değil mi zaten.İster okulda olsun ister kurslarda... Aslında zorlanmadan aile içinde ki bilgilendirici eğitim sonucu kendine bırakılsa daha kolay öğreniliyor istendiğinde... Ben bu yaşta öğrendim zor değil ama zoraki olunca da bıktırılıyor ve isyan ettiriliyor o küçük yürekler yanlış evet haklısınız ... Bazan diyorum ki 7 den 77 deği 77 den 7e eğitim şart. Sevgi ve saygıyla

Meral Yağcıoğlu 
 07.07.2008 11:19
Cevap :
:) Yaz olunca içimi sıkıntı kaplardı sevinemezdim bile...herkes oyunda ikn biz başımızı bağlar yola düşerdik...) sevgiler sevgili Meral...  19.07.2008 18:12
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 292
Toplam yorum
: 1601
Toplam mesaj
: 220
Ort. okunma sayısı
: 975
Kayıt tarihi
: 08.03.07
 
 

Yazmaktan hoşlanan... Kelimeleri renklendiren bir sihirbazım ben.. Bodrum'da yaşamaktayım.. Sev..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster