Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Ekim '10

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
634
 

Anneliğin en zor kararı

Anneliğin en zor kararı
 

www.beaumonthospitals.com


 

Seçim yapma durumunda kalmak. 

Ya bir sona karar vermek yada başlangıca. 

Hele bir de ufacık, kalbi atan bir canlının yaşam karanın size bağlı olması. 

* * *  

Merdivenler de karşılaştığım genç kadın ne yapacağını bilmez bir şaşkınlık içerisindeydi. Son tetkikinin sonucu bugün belli olmuştu. Gelin görüşelim demişti genetik alanında çalışan hekim. Heyecanlı ama umutluydu görüşme öncesi.. 

* * * 

Görüşmeden çıkıp alt kattaki çalışma odasına giderken yalnız kalmak için koşturuyordu. 

Tüm umutları tükenmişti. 

* * *  

İstediği tek şey, minicik Dow sendromlu olma olasılığı çok yüksek olan kızıyla yalnız kalmaktı. 

Şaşkın gözlerle kendisine bakan insanları görmüyordu bile. Eşi de, doktorun durdurmasıyla arkasından gelmemişti. 

* * *  

Karar verme sürecinde ufacık bir işaret istiyordu kızından. 

Hekimin yanında eşi, onun kararına saygı duyacağını sağlıklı bebeklerinin tekrar olabileceğini ama kararı ne olursa olsun kabulleneceğini söylemişti. 

* * *  

En son kararı kendisine bırakmışlardı ama o, minicik kızını düşünüyordu. Minicik kızı nasıl istiyordu acaba? 

‘Kararımı kolaylaştıracak bir işaret istiyorum’ diye mırıldandı elini karnına koyarak. 

* * *  

Doktorun söylediği sözcükler yankılanıyordu kulaklarında. 

Down sendromu,  

düşük zeka,  

ağır ya da hafif kalp rahatsızlığı… 

Ağzını açamamıştı orada, şimdi sözcükler yankılanıyordu kulaklarında. 

* * *  

Başından beri istediği sağlıklı bir kız bebeği dileğinin sağlıklı kısmı olmamıştı işte bebeği kız olsa da. 

Tüm bunların nedeni 46 kromozom olması gerekirken 

47 olmasıydı. 

* * * 

Sonra çoğu günler yakınından geçtiği özel eğitim merkezini anımsadı. Kimi zaman akşam saatlerinde karşılaşıyordu oradan çıkan çocuklarla. Anne ya da babalarının almaya geldiği çocuklar. 

 

Annesinin boyundaki erkek çocuğunun görüntüsü geldi gözünün önüne. Yüzü sevimliydi ama farklıydı. Biraz arkalarından çıkan, babasının elinden tuttuğu kızla çok benzeşiyorlardı. Yolun karşı tarafına biri annesinin diğeri babasının kolunda geçebiliyordu. 

* * *  

Ya bana bir şey olursa kim bakacak kızıma? 

Düşüncelerinden sıyrılıp, ‘bir işaret istiyorum’ dedi. 

Camlara vuran yağmurun sesini duydu. 

* * *  

Ekim 2010 / Kurşun 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

ÇOK ZOR Bİ DURUM:((

Havva 
 07.04.2011 11:27
Cevap :
Hem de nasıl zor.Hayat kimseyi böyle zorluklarla karşılaştırmasın.Çok teşekkür ediyorum.Selamlar sevgiler.  07.04.2011 22:07
 

Allah kimseyi böyle bir yol ayrımında bırakmasın, çok zor gerçekten...

Ali Gülcü 
 30.10.2010 20:04
Cevap :
Bazı kararlar öyle zordur ki.Verilen karar ne olursa olsun, üzüntüler bırakmaz insanın peşini. Çok teşekkür ediyorum.Selamlar.  30.10.2010 20:28
 

Çok basir bir genetik hatadan ötürü ortaya çıkan bu anormal durum, aslında artık genetik testlerle saptanabiliyor ve hamileliğin ilk döneminde önlenebiliyor! Ama çoğu anne adayının aklına gelmiyor bu testi yasptırmak!!! BU KONUDA DAHA DETAYLI BİR DİP NOT YAZMAK İSTERİM İZNİNİZLE: Her hücremizde 23 çift kromozom bulunur. Bilindiği gibi 46 kromozomun yarısı anneden yarısı da babadan gelir. İşte Down sendromu insanlarda normalde anneden bir, babadan da bir olmak üzere iki adet gelen 21. kromozom bilgisinin hücrede üçüncü kez yer almasıyla ortaya çıkan belirtiler topluluğudur. (Trizomi 21= üç adet 21 numaralı kromozom) Bu, fazladan kromozom yani DNA bilgisi hücresel seviyede çeşitli genlerin iki kez değil üç kez ifade bulması ve böylece çeşitli maddelerin üretiminde anormallikler oluşmasına neden olur. Bu hücresel düzeydeki anormallikler bebeğin vücuduna yansıdığında karşımıza Down sendromu belirtileri çıkar. Herkesin normal 23 çift kromozomla doğması dileğimle, selamla, saygıyla... MS

Mehmet Sağlam 
 28.10.2010 20:53
Cevap :
Katkınız çok yerinde olmuş.Ben Down sendromunu değil de, Down sendromlu olduğu anne karnındayken saptanmış bebeğe sahip olduğunu öğrenmiş bir anneye ait duyguları aktarmaya çalıştım. Bu nedenle katkınız yazımı tamamladı. Çok teşekkür ediyorum.Selamlar.  28.10.2010 23:30
 

Çünkü öylesi evlatlara sahip arkadaşlarım var ve öyle çocukların anne-babaları peşinen cennetlik. Sevgiler.

Ata Kemal Şahin 
 27.10.2010 21:35
Cevap :
Gerçekten de öyle. Şükretmek gerekiyor her zaman,sağlıklı çocuklara sahip olduğumuz ve sağlıklı olduğumuz için.Ve böylesi zor kararlar vermek zorunda kalmadığımız için.Çok teşekkürler.Selamlar.  27.10.2010 22:53
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 193
Toplam yorum
: 572
Toplam mesaj
: 11
Ort. okunma sayısı
: 964
Kayıt tarihi
: 13.01.10
 
 

Kırklı yaşlarda başladığım yazma serüvenine elli li yaşlarda da devam etmeye çalışıyorum. Ünivers..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster