Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Ocak '07

 
Kategori
Parti
Okunma Sayısı
2313
 

Aura

Aura
 

Yazarla okur arasında ilginç bir ilişki biçimi vardır. Okur, yazarını yazılarından, düşüncelerinden, tavırlarından ve metinlerinde yarattığı atmosferden yola çıkarak çoğu zaman insanüstü bir kimliğe büründürür. Biraz platonik aşka benzer yazar/okur ilişkisi. Beğenilen, hayran olunan yazar, okurun gözünde herşeyi bilen bir bilge, adeta yemeden yaşayan bir ermiş, uyumayan, burnu akmayan, tuvalete gitmeyen, geğirmeyen, boğazı tıkanmayan mükemmel bir robottur.

Herkesten yakışıklıdır, güzeldir; bir manken/model kadar iyi giyinir; içki bardağının tutuşu, sigarasından derin nefesler çekişi, jestleri, mimikleri usta bir tiyatro sanatçısı zarafetindedir. Gerektiği yerde nazik, gerektiği yerde hazırcevap, icap ettiğinde kavgacıdır. Erkekse kadını korur, kadınsa erkeği güzelliği ve mükemmel zekasıyla hemen etkiler. O cümlelerin aleminde bir kral ya da kraliçedir. Yanına yaklaşmak, onun ilgisini çekmek, bir soru sormak güçtür, saygı gerektirir.

Yazılarında anlattığı olağanüstü şeyler, yazarken kullandığı ustalıklı dil, bakış açısının orijinalliği, isabetli öngörüleri vs okurun gözünde onun vücudunu ve kişiliğini de sarıp sarmalayarak çevresine ruhani bir hale örmüştür. Bulutların üstünde ve arkasında yaşayan bir azizdir o... Çevresini saran o kutsal sis, okurun bakışını bulandırmış ve onu daha da erişilmez bir hale getirmiştir. Yazar, ne kadar yetenekli, hayal dünyası ne kadar geniş ve entelektüel donanımı ne kadar enginse o kutsal aura da o derecede güçlü olacaktır haliyle. Bu da ona sürekli ve ağır bir sorumluluk yükler. O aurayı hep korumalıdır. Görünüşüyle, siyasi duruşuyla, özel yaşamıyla, saçıyla, sakalıyla, giyimiyle, gözlüğüyle...

Bu yüzden yazarın en büyük korkusu herhangi bir "insan", nefes alan, höpürdeterek çorba içen, vücudunun çeşitli yerlerinde biçimsiz kıllar çıkan, burnu akan bir fani olduğunun ortaya çıkmasıdır. En iyisi ve doğrusu okurlarıyla yüz yüze gelmekten mümkün olduğunca kaçınmaktır. İşini bilen yazarların çoğu da bu taktiği izler zaten. Tersine hareket edenler için hüsran kaçınılmazdır. Ben, yazarıyla karşılaştığı zaman hayalkırıklığına uğrayıp çevresindekilere "aa, filan falan da bu muymuş, ne kadar da sıradan" diyen çok okur gördüm. Ayrıca imza gününde tenha bir masada oturmuş kitap imzalatacak okur bekleyen bir yazardan daha zavallı ve acınası bir yaratık yoktur.

Yani zordur yazarın işi.. İşimiz zor! Bugünden birçoğumuzun birbirimiz hakkında benzer yazar/okur beklentilerine sahip olduğunu tahmin edebiliyorum. İnsanlar birbirini görünce genellikle şaşıracak, görünüşüne inanamayacak, ses tonunu blog sayfasındaki resmiyle bir türlü bağdaştıramayacak ve kimi durumda da büyük bir hayalkırıklğına uğrayacaktır. Okurun zihninde ideal yazar boyu 1.80'den aşağı değildir bir kere ve çoğumuz bu standartın altında kalırız! Kadın yazarların tümü teoride Elif Şafak güzelliğindedir ancak bu standartı tutturmak da zordur! Hayali ses tonlarımız dublaj sanatçılarının seslerine benzer ama gerçek hayatta fazla rastlanmaz buna. Ben kendi sesimi hiç beğenmem mesela. Kayıt cihazından kendi sesimi duyduğumda hayalkırıklığına uğrayıp uzun süre konuşmak istemedim. Oysa kafa içinden duyduğum sesim bana ne kadar da güzel geliyordu önceleri! Şu cümleler herkesin aklından bir şekilde geçecek ya da kendini tutamayıp yanındaki arkadaşına fısıldayacak: "Aa, Ali Veli bu muymuş; ya ben şu Ayşe Fatma'yı ne kadar da güzel bir kadın sanıyordum!"

Yazılarımızda kendi kendini halkeden mükemmel yaratıklarız ama gerçekte hepimiz az çok kusurlu fanileriz. Ne kadar hazırlansak da o gün mutlaka bir yerlerimizde almayı unuttuğumuz kıllar kalacaktır. Bugüne kadar yiye yiye büyüttüğümüz göbekler bir günde erimeyecektir. Kimimiz kimimize çok itici gelecek, kimi beklendiğinden yakışıklı, kimi daha güzel bulunacak, hiç beklenmedik kişiler birbirleriye daha iyi arkadaş olarak çıkacaklardır. Kimi ne kadar uğraşsa da giydiğini yakıştıramayacak, bazıları durumu abartıp defileye çıkar gibi giyinecektir.

Sonuçta bunların tümü de normaldir ve insana dairdir. Böyle durumlarda benim ilkem hep "olduğun gibi görün, göründüğün gibi ol"dur. Yarın oraya kendimiz gibi gelelim, yine kendimiz gibi ama birbirimizle daha da zenginleşerek çıkalım, derim naçizane. Yazar/okur karşılaşmasının hayalkırıklığıyla değil iyi dostların birbirinin sıcaklığını hissederek ayrılmaları dileğiyle..

Cumartesi görüşmek üzere, herkese çok selam...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Aslında bazen kaçmak gerek olduğun yerden çok uzaklara ve dost yürekeli insanlarla şöyle şiir tadında bir çay yudumlamak kadar,buralardaki buz kesen soğuklara inat...Sonra bakıyorum yurdumun güzel yürekeleri toplanmış bir yerde bir rüya gibi kulaklara sevgiyi fısıldarlar ve bana ise şu garipsi çocuklarımın yürekelerine durmadan, yorulmadan,bıkmadan,usanmadan umudu yüklemek düşer...Umarım böyle benim gibi uzaklardan yazan blogdaşlarım çok değildir orada toplananlar bir dünyayaı saracak kadardır vardır....sevgilerimle....

İbrahim kaya 
 13.01.2007 18:50
Cevap :
Sevgili İbrahim kardeşim, inan ki senin yaptığın görev bizimkinden çok daha anlamlı ve sorumluluk gerektiren bir şey. Keşke aramızda olabilseydin demek istiyorum ama umarım bir dahaki sefere artık. Selamlar, sevgiler..  15.01.2007 14:10
 

Bu kadar güzel insanların olacağı bir toplantıya katılamadığım için cidden üzgünüm..Ne yazık ki "sakarlık tarihim 2" isimli blogum için , hızla malzeme toplamaktayım:))))Seni merak edenlerin de merakı da, bu vesile ile gidermiş olunacak.:)))Tanıdık, tanımadık herkese selam,sevgi.....

Yeşim Özdemir 
 12.01.2007 22:35
Cevap :
Önce geçmiş olsun diyor, sonra yorum için teşekkür ediyorum sevgili blogdaşım, selamlarını söyleyeceğim herkese :))  13.01.2007 0:25
 

Üstad,bu güzel tespitlerin üzerine sadece teşekkür edilir;teşekkür ederim.Benim de duygularıma tercüman olmuşsunuz.Elinize sağlık.Görüşmek üzere.

Ahmet AYDIN 
 12.01.2007 18:23
Cevap :
Nazik yorumunuz için ben de size çok teşekkür ederim Ahmet Bey, görüşmek üzere..  13.01.2007 0:26
 

Gelmemin güzel bir baska amaci daha var: Gelemeyen arkadaslardan bazilarinin, benimle ortak bazi dostlarina selam ve sevgilerini iletme görevi aldim. Isteseler, elbette PTT'den mektup, Blog'dan mesaj, telefon ya da e-maille de yapabilirlerdi bunu. Ama beni elci gibi gördüler, yap dediler. Yapacagim... Arada kaynamasin diye ilave bir nottu bu. Sevgiler, saygilar size.

pirmete 
 12.01.2007 17:23
Cevap :
Sevgili Pirmete, umarım o dostların arasında ben de varım. Görüşmek, tanışmak umuduyla, hoşça kal.. Saygılar...  12.01.2007 21:07
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 431
Toplam yorum
: 4967
Toplam mesaj
: 287
Ort. okunma sayısı
: 3555
Kayıt tarihi
: 30.06.06
 
 

Anahtar kelimeler: Antep, İstanbul, Haziran, İkizler, Beşiktaş, MÜ İletişim Fakültesi, Gazetecilik. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster