Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

16 Mayıs '16

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
372
 

Belki bir gün devamı gelir

Belki bir gün devamı gelir
 

Çok şey katmışsın bana bir o kadar da çok eksilmişim...


Her rüyanın ayrı bir sıçrayışı vardı gecenin sessizliğinde. Gözlerini açıyor yorumlamaya çalışıyor tekrardan uykuya dalıyordu. Aslında hiç uyanası yoktu öyle ağır geliyordu ki omuzlarında hissettiği yük hele ki yüreğindeki hepsinden beter ediyordu. Anlamlar katmak isterken daha beter derinlere dalıyordu.

Dayanamadı kalktı nefeslenmek için balkonun kapısına doğru yürüdü sanki yürüyen o değildi. Ruh ve beden ayrı düşmüşlerdi. Zorlandı açılmadı kapı korktu kilitli kapılara dayanamazdı. Kapının açılması uzun sürmedi ve balkona attı kendini   önce bakındı sonra gökyüzüne baktı  sonra taburesini aldı. Gökyüzü ne kadar güzeldi ve süzülen bir kuşa takıldı gözleri..

Uçuyordu öyle ki heytt be der gibi ordan oraya konuyordu. Hafiften rüzgar çıplak omuzlarına dokunuyordu. Kumruların guguk sesleri kulağında nameler oluştururdu. Gugukk gugukkk Yusuf kuyuya atıldığında güya Yusuf'un yerini söylerlermiş. Öyle derlerdi dedi kendi kendine. 

Sonra ileriden heybetli duruşuyla kendini izleten dağın yamacını gördü. İlk kez görüyordu uzaklardan Ona doğru bakan dağı oysa senelerdir buradaydı. Balkonumdan dağ manzarı varmış dedi. Şimdi sabaha uyandım dağların yamacında uçan kuşu gördüm dese olmazdı. Cemal Süreya tek cümleyle tek vuruş yapmıştı. '' Hayat kısa kuşlar uçuyor '' 

Kısa gibi gelen hayata uzun up uzun yaşanmışlıklar sığdırmıştı oysa. Sabahın altısında geçen dolmuşu gördü demek ki bu saatte çalışmaya başlamış oluyorlar dedi. Balkondan içeri girdi ne yapacağını bilmiyordu . Koltuklara öylesine yayılmış çamaşırlara baktı ruhani halde katlamaya başladı. Yürüsem mi diyordu ya da koşsam , koşmak up uzun koşmak istiyordu. Kaçmak ya da kaçamamak. Ayağına dolanmıştı ardına bakarken gördükleri ve önünde göremedikleri.

Kafasını çevirdi sehpada duran '' Tutunamayamlar ''ına ne çok seviyordu bu kitabı. Oğuz Atay'ın bambaşka bir anlamı vardı . 

Gülümsedi ne çok iistemiştim seni dedi. Bu sabah kendime Oğuz'dan bir satır bir cümle şansıma dedi. Ve sayfa 133 Ona dedi ki '' Tutunamayanların destanıdır bu şarkı '' yine gülümsedi. Hep gülümserdi . Seneler sonra gülümsemenin yakıştığını farketmişti ama  acıyla da gülümsediğini kimse farkedemezdi.

Gülmek güzeldi belki isyanıydı belki de  mutluluğu ama bir gülümsemesi vardı ki hayata bağlayan hayat bağım dedikleriyle kimse o hazzı vermezdi işte. Ellerine baktı bir elim var dedi hayata bağlayan. Bu el beş kişiye çıkıyordu ve onlarla gülmek gülmekti.

Gülmek devrimdir dedikleri gibi. Hayat sadece beş parmağımda dedi. Beş parmak ve beş hayat kendi hayatıydı ne garip. Ne hayatlar yaşadım bin bir kişilik. Ne çok güldüm ne çok ağladım dedi.

Sabahın saati ilerliyordu ve kendine ait bir saati kalmıştı. Yürüse miydi ...koşsa mıydı..bilemedi kaç kişiydi içindeki aklı da ermiyordu. Tamamlansa diyordu ben sussam dinlesem bir kaç satır bir kaç hayatta siz ekleseniz . Oya Aydoğan'da ölmüştü. Bahanesiydi kızarmış patates damarında soluğunu kesen sonra döndü kendine senin de çok soluğun kesildi bak dikkat et dedi. 

Ve hayat kısa kuşlar uçuyor . Guguk sesleri kesilmişti sokakta bir telaş işine gidenler, balkonunu silenler, arabaların sesleri ve işte hayat başlamıştı yapman gerekenlerle diyordu ki..

'' Biliyorum, bir gün dayanamayacak küçük kalbim. Arkamı dönüp güvendiğim ve inandığım her şeye veda edeceğim '' Dedi Nilgün Marmara. Ne garip adını bile doğru bilmezken tanımıştım onun hislerini ve hep onun gibi olmayı düşlemiştim. Öyle gitmeliyim demiştim kuşlar gibi. Sanki onların ruhları benim saklımdaydı. Ne garip..çok garip..

Ve ben...

Ve ben de de hep istemişimdir erkenden gitmeyi. Dayanılası bir dünya içerisinde değilim gibi gelmiştir hep. Çekip gitmekte hep kaçmaktaydı aklım.

Ve bir gün gittiğimde Ahmet Arif'in  uy havarı, leylim leylimi ve sevdiğim tüm şairlerin şiirleri , ardından benim şiirlerim.

Beni göğe gelin edin demeliydi ve üstümü şiirlerimle, şiirlerle örtmeliydiler.

Kimbilir belki bir gün bu yazdıklarım da vasiyet yerine geçer ve  eklerim hayat sevdiklerimizden ibaret ,sımsıkı sarılın ve hayata hayata geç kalmayın ...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hayat bir imtihandır,başarılı olmak için sabırlı,inançlı ve çok çalışmak gerekir. Unutmayalım ki çalışmanın sonu aydınlıktır..Selamlar...

Abdülkadir Güler 
 15.07.2016 0:31
Cevap :
Haklısınız hocam çok teşekkür ederim, selam ve saygılarımla :)  09.08.2016 17:13
 

Evet devamını bekliyoruz. Siz yazmaya devam edin .Sevgiyle kalın.

Birsen yn 
 24.06.2016 17:05
Cevap :
Teşekkür ederim, selam ve sevgilerimle :)  25.06.2016 8:21
 

Kaçmak çözüm değil aksine senin de dediğin gibi sımsıkı sarılmak gerek hayata ve sevdiklerimize...Ben sarılıyorum ne zamandır ve hala kollarım yorulmadı Tülay'cım, sevgilerle...

Yurdagül Alkan 
 20.05.2016 21:06
Cevap :
Sevdiklerimiz kollarımızdaysa yorulmak ne kelime devam gülümmm teşekkür ederim alasından gülüm benim, sevgimle :)  24.05.2016 8:35
 

Sende bir gelişim var. Sanki akıcılık arttı yazımında! Durmasan durmayacak gibi...

ERIC VAN BUYTEN 
 20.05.2016 20:40
Cevap :
Arada bir akıyorum arada bir susuyorum işte :) teşekkür ederim , selamlarımla :)  24.05.2016 8:35
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 175
Toplam yorum
: 2595
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 756
Kayıt tarihi
: 20.10.07
 
 

9 Eylül Üniversitesi Maliye bölümü mezunuyum. Şiir dünyam, bir tane kitap çıkaracağım dedim ve  b..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster