Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Ekim '08

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
1172
 

Büyüdüm mü?

Büyüdüm mü?
 

Çocuk olmak ne güzeldi; siyah beyaz resimlerde bile renkler görebilecek kadar safça görürdük her şeyi. Ağlamaktaki tek amaç genelde bir şeker ya da oyuncaktan öteye gitmezdi. Hayallerimiz daha yeni filiz vermeye başladığı için güzel kokular yayardı etrafa. Masallardaki kadar güzeldi bizim hayatımız; oturma odasındaki o halıyı az mı uçurmaya çalıştım mesela, ya da çaydanlıktan cin çıkartmak için elimi yakmadım mı? Kimsenin umrunda olmasam da çok kişi benim umrumdaydı çocukça hayallerimde. Çocukça hayaller... Dedim ya, yeni filiz verdiği için güzel kokular yayıyordu etrafa. Ama büyüme vakti geldiği zaman o çocuk ruhuna, solmaya başlayan hayaller öyle kokular yaymaya başlar ki; anlarsınız hayallerin ne kadar bayatladığını. Dünya izin vermez çocukluk hayallerinin taze kalmasına. O siyah beyaz resimde artık kırmızıyı göremiyorsanız, o ceketin rengine yeşil diyemiyorsanız kendinizden emin bir şekilde; elvada deme vakti gelmiştir o çocukça hayallere.

Ben büyümek istemedim. O takım elbiseli, hiç gülmeyen ciddi amcalar hep korkutmuştur beni çocukluğumda. Dedim ya, ben büyümek istemedim. Birilerinin umrunda olmadığım için saatlerce ağlayacağıma, istediğim oyuncak alınmadı diye ağlasaydım keşke hep. Değer verdiğim insanların suratı gülmüyor diye kendimi çaresiz hissedeceğime keşke bir rafa ulaşamadığım için çaresiz hissetseydim kendimi hep.

Ne zaman büyüdüm ben? Ne zaman kendi mutluluğum başkalarınının gülümsemesine ya da bana verdikleri değere bağlı oldu? Ne zaman herkesin içinde ağlamak benim için utanç verici bir şey oldu da, gözyaşlarımı insanlardna gizlemeye başladım? Ne zaman mutluluktan korkar oldum, sonu gelir de solan bir gül gibi elimde kalır daha kokusunu bile tam anlayamadan diye?
Büyüdüm mü ben şimdi? Büyüdüğüm için mi benden nefret edenler çıktı ortaya? Yoksa onlar hep benden nefret ediyordu da, benim çocukça bakışlarım mı göremiyordu onların nefretlerini? Ben büyüdüm diye mi sevdiklerim ağlayınca gülemez oldum? Büydüm diye mi artık içimdeki o sebepsiz neşeyi kimseye bulştırmaz oldum, yoksa o sebepsiz neşe de çocukluğumla beraber beni bırakıp gitti mi?

Büyüdüm mü şimdi ben? Gerçekten büyüdüm mü? Peki neden?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hayatın gerçekleriyle yüzyüze geldiğin için hissediyorsun,yaşıyorsusn bunları..Zaman geçecek her geçen gün bir şey daha öğretecek hayat,hiçbir zaman ben bunu biliyorum bile dedirtemiyecek yaşam sana her gün her önceki gün için ben hiçbirşey bilmiyormusum dıyeceksın..Ama eğilip dogrulmadan,savasmadan kazanılmaz savaslar degerler..Umudunu yıtırme,kırıldıgın kadar kıracaksın da sevıldıgın kadar seveceksın de ve mutlulugu da goreceksın huznu de...Hayat bu demek..sevgı yuregınızden dusmesın..

son tual 
 22.10.2008 21:35
Cevap :
Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Dediğiniz gibi her yeni gün yeni bir şey daha öğreniyorum. Amaa umutlarım sayesinde yaşıyorum yine de. Tekrar teşekkürler. :)  22.10.2008 22:13
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 69
Toplam yorum
: 34
Toplam mesaj
: 10
Ort. okunma sayısı
: 1176
Kayıt tarihi
: 16.07.08
 
 

1990 Kasım 14 doğumluyum... Üniversiteye hazırlanmaktayım. Oldukça sık yazarım; şiir ya da deneme be..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster