Dumura uğramış aortun
Kanımı çürüten sayrısındayım.
Her yanım ölmekte.
Bölünmekte uykularım.
Saygınlık bir mezbelede
"Can çekişmekte…"
Oysa ben hala
Zengin pınarlardan
"Sevgiler içmekteyim…."

Şimdi; bun, sıkboğaz, üryan,
Feodal bir gecedeyim.

Kin kusar törenin karanlığı.
Ormanların yaban uğultusunda
Bir ispinoz küçüğü kaçışır telaşla.
Kalabalık bir çınarın gölgesinde,
İntizarlarda kentimin bulvarları…

Sen, bulut gözlerinle
Yağma öyle..
Yağma, hüznümün terk edilmiş sokaklarına.
Bilesin; kedilerle ayni tasta içerim
Yitip giden öksüz zamanı…

Çığ’sa düşsün
Her zifir rengin bağrına
Düşsün de büyüsün eksilmeler gecede.
Birer birer yıldızlar gün olup
Üşüşsün suların koynuna…

Söz bitti;
Sağır dilime yak ateşini,
Tüm şiirler yelken açsın ayrılığa.
Kayıp kentlere kes biletini
Adresin ben olayım...

Bir hançerin keskin sırtına
Dokunur gibi ürpertir
Mestane zaman kulvarları.
Kirli saçlarıyla iklimler
İntihar hazırlığında

Ve kan kokar bu şehrin sokakları....

Ak bir gelinlik içinde
Tümden yalan hayatlar
Yıkar acıyla sırça saraylarımı...

Aydınlığı karartmak olanaklı,
Tebessüm sağanağında iken.
Bir tünelin ucundan görünen güzelliği ile…..
Oysa bir huzme yaratmak ışıktan,
İmkansız nerdeyse….

Bir ince nakış,
Nakkaşın parmaklarından döktürmek türünden,
Zor olsa gerek insan için…

Kaç kez indiniz
Karanlık vadilerine
Bumerang dilli ateşiyle yoksulluğun?
Ve yobaz gericiliğiniz kaç kez biledi
Damarı paslı hançereleri?

Kanar gövdesinden ayrı bir dal gibi.

Kanar çürük bir diş ağrısıyla.

Mavi ay tutuşur hasretinden

Sayrık bir bedende bir umut kanar.

-

Yok olur gayyanın kazanları.

Ağacında lanetli bir zaman biter.

Her gül her, gün solar ya,
Sen solma sakın!
Ben solarım konmasam
Dudağının en kırmızı dalına...

Her Gün her gün alışır ya insan ayrılıklara;
Sen alışma sakın.
Her gün özle beni sonra
Özlemesen;
Ben alışamam zeytin karası gözlerini görmemeliklere...