Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Ocak '09

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
670
 

Cebimdekiler

Cebimdekiler
 

img527.imageshack.us/img527/2381/03ki3bv8.jpg



“Lütfen üzerinizde metal olan her şeyi bırakın ve tekrar geçin” diyor güvenlik görevlisi, x-ray cihazının ben içinden geçerken çıkardığından daha metalik bir sesle. Genelde herşeyini çantasında taşıyan ve bu nedenle de çantadan bir şey alması gerektiğinde bir hayli zaman harcamak durumunda kalan ben, bir yandan ceplerimi boşaltmaya çalışırken bir yandan da üzerimde metal olan ne var ki, diye düşünüyorum ister istemez.

Bir yanım diğer yanımı yalancı çıkarmak istermiş gibi birkaç madeni bozukluk çıkıyor cebimden. Şaşırıyorum çünkü bozuk paraları cebime koymak gibi bir huyum olmamakla birlikte sırf bunun için taşıdığım bozuk para çantam bile var oysa ki. Unutmuşum herhalde diyerek tekrar geçiyorum ama yine aynı ses çıkıyor cihazdan. Bu sefer güvenlik görevlisi konuşmak yerine bakışlarını metalleştirerek üzerime dikiyor. Tekrar sokuyorum ceplerime ellerimi.

Eskilerden, çok eskilerden kalma bir sinema bileti, herşeyi saklama huyum tarafından günün süprizi olarak sunuluyor önüme. Aklıma o güne dair ayrıntılar geliyor, öncesine ve sonrasına dair görüntüler ışık hızıyla geçiyor belleğimden. Niyetlenip de dile dökemediğim birkaç güzel söz çıkıyor sinema biletinin peşisıra. Kısa cümlelere sığdırılmış uzun anlatılar, küçük notlara yazılmış büyük anlar, bir eşyaya yüklenmiş kocaman anlamlar...Kimlere ve hangi zamanlara ait olduklarını düşünüyorum kısa bir süre, derken bulmuş olmanın sevinci kaçamak bir tebessümle yerleşiveriyor hemen yüzüme. Sonra birden, yaşanıp da bitirilmemiş, anlatılıp tüketil(e)memiş bazı sıkıntılı anlar beliriyor aralardan bir yerlerden. Karanlık, can acıtan, yok sayılan, hatırlanmak istenmeyen...İçimin gölgesi yansımış olmalı ki gözlerime “iyi misiniz” diye soruyor güvenlik görevlisi yanıbaşımda, ben isteksizce ceplerimi boşaltmaya devam ederken.

Belleğin en korunaklı, gizli kapaklı odasının kapısı gizlice açılmış gibi, elimi attıkça kimilerinin varlığını benim bile unuttuğum, unutmuş gibi yaptığım bir sürü şey dökülüyor önüme. Yüzü olmayıp ta izi kalan insanlar, cevabı verilmemiş sorular, sessizliğin örttüğü zamanlar, kabuk bağlamış yaralar, bitirilmemiş öyküler, öznesi olmayan cümleler, ertelenen acılar, sebepsiz kırgınlıklar, kişiler, sözler, yaşamlar...Geçmiş yaşanmışlıktan çok, bir yük gibi sıkışıp kalmış belleğimde, ağır bir koku gibi sinmiş üzerime, adımları belirsiz koyu bir gölge gibi takipte yüreğimi.

Ellerimi ceplerimden çıkartıp masaya koyuyorum yorgun bir ifadeyle. Ne çok doldurmuşum ceplerimi diye düşünüyorum önümdeki koca yığına bakarken. Gerekli gereksiz ne çok şey taşımışım, hala da taşıyorum bana ağırlık yaptığını, beni zorladığını, yorduğunu, önümü tıkadığını bile bile...Ben kendi yüzümü saklayıp sakınırken göstermeye, ceplerim olduğu gibi içimi yansıtıyor önüme. Ceplerim içimin aynası gibi...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

cebinde taşıdıklarından...onlar olmazsa bu kadar güzel yazamazsın... gerçekten çok beğeniyorum tarzını...her yazın ayrı güzel...sevgiler...

Esin Nefes 
 20.08.2010 16:51
Cevap :
çok teşekkür ediyorum sevgili esin güzel sözlerin için. çok sağol. teşekkürler ve hoş geldin :)))  22.08.2010 22:39
 

içindekileri de. Fayda sağlamıyor unutmana ya da yaşanmışları yok saymaya ama ferah bir ortamda olduğunu bilmek iyi geliyor. Faydası yok yaşanmışlıkları eşyalara ya da ayrıntılara yükleme. Yükün fazlası ağır geldiğinde yeniden dolduramıyorsun yüreğini istediğin gibi. Aç boşalt, yanında oturmak isteyen çekinmeden otursun yanına, çekinmeden yerleşsin yüreğine güzel yüreklim. Ben elime ne geçtiyse attım. Unuttum mu? Asla. Ama daha hafif daha... Öyle güzel bir paragraf var ki yazıda acaba iyi ki saklıyor mu her şeyi dedirtti bana... Sevgilerimi yolluyorum

kevser şekercioğlu akın 
 30.01.2009 16:37
Cevap :
unutmak diye birşey yoktur ama geride bırakmak vardır sadece ve elimden geldiğince yapmaya çalışıyorum canım benim...sevgiler benden...  30.01.2009 23:58
 

Biz taşımaya çok mu meraklıyız Özlem? aklımızda, kalbimizde, cebimizde gerekli gereksiz ne varsa bizle birlikte? Bir temizlik yapma vaktidir şimdi:)) Yüreğine sağlık. Sevgilerimle...

Özlem Akaydın 
 19.01.2009 8:57
Cevap :
evet sanırım biz çok meraklıyız taşımaya. hiçbirşeyden vazgeçemiyoruz ya :)) sağolasın canım...  19.01.2009 9:40
 

Geçen zamanda yaptığın hatayı daha da artırıyorsun. Git artık şu filme yazdığın yazıların aynısını bu filmde bulacaksın.

Eşit Ağırlık 
 08.01.2009 15:16
Cevap :
:)) tamam en kısa sürede o zaman :))  09.01.2009 9:46
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 246
Toplam yorum
: 3111
Toplam mesaj
: 623
Ort. okunma sayısı
: 974
Kayıt tarihi
: 27.01.07
 
 

30’ lu yaşların ağırlığında geçiyor artık yaşam ama teğet geçerek, ama kurcalayıp didikleyerek...İst..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster