Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Şubat '07

 
Kategori
Özel Günler
Okunma Sayısı
1377
 

Daha dün gibi...

Daha dün gibi...
 

Üzgün suratlar... Ağlamaklı bakışlar... Hüzünlü konuşmalar... Düğümlenen boğazlar... Sessiz bir bekleyiş...

Aynı anda coşku ve hüzün, ikisi bir arada...

Ne kadar çabuk büyüdü; daha dün gibi hatırlıyorum, o doğduğunda ben anasınıfını yeni bitirmiştim. İlk çocukluk ve son çocukluk dönemini geçene kadar incecik sesi vardı, ablamla ikimiz "civciv" diye alay ederdik onunla, e biz de çocuktuk ne de olsa... Sonra boyu gittikçe uzarken ve beni geçmeye başlamışken, ona "ördek" demeye başladık, sesi biraz kalınlaştığı için. Yıllar birbirini kovaladı ve zaman hızla aktı. Tam 7154 gün geçmiş doğduğundan bu yana! 19,5 koca yıl!

Şimdi ailemizin gururu. Çakı gibi bir delikanlı. Askere bir an önce gitmek için sabırsızlıkla bekledi bazı Türk gençlerinin aksine... Daha minicikken, konuşmaya yeni yeni başladığında, çat-pat cümle kurabildiği zamanlarda kendisinin asker olduğundan bahsediyordu. Biz de şaşkındık tabi, o yaşta "matara" sözcüğünü nereden bildiğini anlayamadığımızdan(hala bir anlam veremiyoruz ya neyse).

...Geri sayım başladığında zamanı durdurmak istedim dün akşam. O kadar hızlı geçti ki zaman, annemin gözleri hep saatteydi, her baktığında gözleri biraz daha derinlere dalıyordu. Yere düştüğü için camı parçalanmış olan ve bu yüzden camsız kalmış duvar saatinin yelkovanını elimle tutup durdurarak zamanı da durdurmuş olabilseydim keşke. Ne kadar da eğleniyordu arkadaşlarıyla, deli gibi dans ediyorlardı. Sigara içmeyen tek bir arkadaşı bile yoktu; buna rağmen sigaraya başlamamış olmasından dolayı bir kez daha gurur duydum onunla... Bir de, iki gün önce babamızı ziyarete giderken araba kullanması da gururlandırdı beni. Uzun yolda böyle kusursuz sürebildiğini bilmiyordum o güne dek...

Adettendir, asker uğurlanırken birkaç arabadan oluşan gürültülü bir konvoy oluşturulur. Hiç kimse de kızmaz genellikle, ve rahatsız olmaz gürültüden, cama asılmış büyük Türk bayrağını görünce. Hatta görenler el sallar, gidecek olan askeri tanımasalar bile. Biz de, aynı sokaklardan birkaç defa geçtik ve 2-3 kere aynı apartmanın önünde durakladık. Nedenini sonradan öğrendim, meğer bizimkinin kız arkadaşının eviymiş.

Otogar ise ana-baba günüydü. O kadar çok asker vardı ki! O kadar çok Türk bayrağı vardı ki!! (Anlayamadığım, başka bayraklar da açanlar oldu kırmızı kırmızı ama desenini söylemek istemiyorum). Bizim otobüs yarım saat rötarla geleceği için, bol bol fotoğraf çekindik ve kamerayla hatıra görüntüleri aldık. Çok hızlı geçti vakit.

Vakit geldiğinde herkeste yeniden bir durgunluk başladı. Askerimiz, omuzlar üstünde zıplatıla zıplatıla otobüse bindirilmeden önce herkesle vedalaştı. Çok gurur verici bir şey; benim kardeşim, benim kanımdan canımdan bir insan, benim yaşadığım toprakları kollayacak, benim bayrağımı koruyacak... Bu duygu anlatılamaz aslında. Allah herkese bu duyguyu yaşamayı nasip etsin... Gidenlerse gittikleri gibi geri gelsin...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Blog habercimin azizliğine uğradığım için :o( Şimdi okuyabildim yazını oysa ki bu yazıyı bekliyordum bir süredir. Cuma akşamı yanınızda olamasam da aslında yakınlarınızda bir yerdeydim. Kucağımda bir bebek var 'minicik' albümümdeki resimlerden birinde şimdi o bebeğin askere gitmiş olması ne büyük keyif, yaşlandığımıza dair de kocaman bir kanıt. Sağ salim gitsin ve gelsin, ülkemiz için görev yapan tüm askerlerimiz gibi...

Someone 
 27.02.2007 20:40
Cevap :
Blog habercisinden ben de şikayetçiyim. Kucaktaki o bebek hakikaten kocaman oldu çabucak. O gün gelemesen de aramış olman yeterli, kardeşim çok sevindi, her aradığında selam söylüyor sizlere. "Sağ salim gitsin ve gelsin, ülkemiz için görev yapan tüm askerlerimiz gibi..." Amin...  28.02.2007 2:17
 

Herkesin eşit şartlarda olduğu ve gerçekten aynı kurallara tabi olduğu müthiş bir yer... ve ufak da olsa borç ödeme yeri, geçmişe karşı... Su gibi gelsin... Özlemek de zevklidir bu arada :) Sevgiyle...

Barış 
 25.02.2007 23:03
Cevap :
Teşekkür ederim, gerçekten çok haklısın. Belki ilk kez asker uğurladığım için, belki de ilk kez kardeşimden bu kadar uzun süre ayrılacağım için bu kadar dokundu bana bilmiyorum. Bu arada, kardeşimi bu kadar sevdiğimin de farkında değilmişim, onu da öğrenmiş oldum. Mutlu kal...  26.02.2007 11:00
 

Her insanı öyle ya da böyle bir şekilde etkiliyor. Erkekler bizzat asker oluyor. Kadınlar bir şekilde asker yolu gözlüyor. Vatan borcu kutsaldır bizim için. Kültürümüzün de bir parçasıdır. Merasim havasında geçer her anı. Ama şimdilerde şehirlerdeki konvoyları tasvip ettiğimi söyleyemem. Daha güzel törenler yapılabilir. Dilerim sağ salim görevini yapar döner. Selamlar,

A y s a n c a 
 25.02.2007 18:06
Cevap :
Teşekkürler. Konvoylara gelince, hem artık gelenekselleşmiş, hem de askere bir nevi moral oluyor sanırım. Kardeşim gitmeden önce o kadar eğlendi ki, otobüse öyle neşeli bineceğini tahmin edemezdim önceden. Mutlu günler  25.02.2007 18:54
 

Hayırlı tezkereler. Bu arada blog habercimde bulunan 10 yazardan birisisiniz. En fazla yorum yazdığım yazarlardansınız, fakat sizin benim yazılarıma yazdığınız yorumların sayısı 2 veya 3. saygılar.

Serkan Dilek 
 24.02.2007 15:53
Cevap :
Teşekkür ederim. Birilerinin blog habercisinde kayıtlı olmak benim için onurdur. Bloglarınıza yorum yapmamış olmam onları okumadığım anlamına gelmesin. Sadece son zamanlarda telaş ve vakit darlığından kaynaklanan bir durum. Mutlu günler  24.02.2007 16:51
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 152
Toplam yorum
: 964
Toplam mesaj
: 60
Ort. okunma sayısı
: 1875
Kayıt tarihi
: 19.08.06
 
 

Ortada bir problem görüyorsak bu bizim de problemimizdir. Ve eğer 'birisi'nin bu konuda bir şeyle..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster