Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Kasım '13

 
Kategori
Sağlıklı Yaşam
Okunma Sayısı
3920
 

Huzursuz bacak sendromu! O da ne ki diyenlere...

Huzursuz bacak sendromu! O da ne ki diyenlere...
 

alıntı


Okuduğunuzda benim gibi düşüneceksiniz ki; bu hastalığı yalnızca kendiniz yaşadığınızı sanıyordunuz?

Değil mi?

Korkmayın, siz de bendensiniz...

Yalnız değilsiniz!

Ama anlatamıyorsunuz, ne diyeceksiniz ki; bacağımın canı mı sıkılyor?

Gülerler, amaaaan varsın gülsünler...

Ben bu hastalığı düşmanıma bile dilemem...

Bir kere geceniz zehir olduğu gibi, gündüzünüz de sarhoş gibi geçiyor.

Ben, ne zaman tanıştım bu hastalıkla, yıllar yıllar öncesi. Tahmini 20 yıla yakın, o zamanlarda (yani başlarda) ne olduğunu bilemiyorsunuz, önce uykunuz bölünüyor, sonra ayak ve bacaklarınız sanki tuhaf bir şekilde hareket etmek ve ne olduğunu bilmeden sallanmak istiyor. Sonra, birbirine sürtünerek sanki ne olduğunu, yaptığınızı bilmeden, çare arıyorsunuz kendinizce işte! Huylanma, kaşınma, kramp benzeri, bakın tarif edemiyor insan. Yıllarca düşündüm, uykularım kaçtıkça ben doktora gitsem, ne anlatacağım. Ağrı değil ki; yalnızca bacağımın canı sıkılmış duygusu... Benimle kızım yatmak istemiyor, haklı gece boyu ayaklarım sanki mesaide gibi çalışıyor. Bari maaşa bağlansa diye geçiyor içimden.

Ben bu şikayeti anlatamadıkça yıllar geçti üzerinden, yorgun geceler ve ertesi günler...

Bazen bilmeden ne olduğunu kalkıp evin içinde yürümeye başladım, ses yok hemen yatağa gidip yattım. Uykuya geçtiysem ne ala, geçemediğim zamanlar mesaiye devam... Bazı zamanlar uykuda iken eşimin veya yanımda kızım, kardeşim kim var ise pat-küt (tepmelerim)vurmalarım oluyormuş... Hayatımın bence sanki dönüm noktası olduğu gün geldi. Bir toplantıda bir hanım gece hastalığının yine tuttuğunu ve çaresizlik içinde kıvrandığını söyleyince, hemen yanına gittim ve anlatmasını istedim... Sanki benim yıllardır yaşadığımı anlatıyordu. Sonrasında o kadar çok okudum ve araştırdım ki; sonunda kendimdeki sebep olan etkeni buldum. Kansızlığım, tedavisini olduğum zamanlarda hastalık uykuya dalıyor, kansızlık başladığında tekrar uyanıyordu...

Beyinde dopamin maddesi ile ilgili olabiliyormuş muş muş...

Otobüs yolculuğu korkulu rüyamdı, bütün yolcuların ayakları sessiz dururken benim ayağım sürekli sağa-sola hareket etmek istiyordu.

Ne ızdırap bilemezsiniz... Yaşayanlar bilir, benim gibi…

Amerika'ya kızımı doktora götürürken uçakta tuttu, iki günlük yolculuk ne yaparsınız. Kalkıp gezindim dar koridor, ne kadar gezinirsin, kim anlar halinden, ne anlatırsın. Ne kadar ZOR!!!Bazen ayda bir gelirken, bazen de her akşam olması.

Sonunda şikayetimin adını öğrendim ama çaresini bulamadım, yatağa yatmak korkulu rüyanız haline geliyor. Gözünüzden uyku akıyor, yatağa girdiğinizde ŞOK ŞOK ŞOK gel de çık işin içinden...

Yalnız ben olmadığım için sonra sevindim, öyle dediğime gülmeyin-kızmayın. Anlatamadığınız şikayet sanki anlatmaya kalksam deli gözüyle bakacaklar gibi geliyor...

Neyse, öğrendim ya!

Başladım çevremde yaşadığımı anlatmaya, bir baktım benim gibiler dolu hem de dolu gibi...

Şimdi size soruyorum var mı  benim gibiler?

Benim gibi aranızda olanlar ve bulduğunuz çözüm yolu.

Ben bir ara parkinson hastalarının kullandığı ilacı kullandım, sanki iyi gelir gibi oldu, ama seyrek te olsa oldu. Genetik olabiliyormuş, oğlumda da aynı şikayetler var... Masaj en güzel çözüm ama kim masaj yapacak her gün, sıkıntı oluyor...

Yani dostlarım ne zamandır yoktu az önce beni epey bunalttı... Ben de sizlerle paylaştım. Gittiğini zannederek sevinmiştim, ama yanılmışım...

Sendromsuz geceler ve günler diliyorum sizlere...

Her işin başı önce sağlık...

Sevgiler 

Son kararlarınız hep mutluluk versin!
   

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

yıllardır çektiğim düşmanımın başına vermesin dediğim hastalık... gittikçe ilerliyor bende. 32 yaşındayım fakat kollarımda da hissetmeye başladım. parkinson ilacını bende kullandım ama bende bütün yan etkileri gösterdi, bıraktım. (hallısunasyon, paranoya,..!) masaj, duş,.. hiçbirşey fayda etmiyor. yürüyüş dışında. o da 15 dakika falan.. hemen uyuyabilirsen iyi ama uyuyamazsan tekrar yürü tekrar tekrar...bir an önce kesin nedeni, tedavisi çıksın inşallah.. bu hastalıktan muzdarip herkese de geçiş olsun..

tuğba yentür bilge 
 09.05.2014 9:34
Cevap :
Yorumunuzu elimde olmayan nedenlerle geç yanıtladığım için özür diliyorum...Sevgili Tuğba, bana beni anlatmışsınız. Birine kızarsa insan beddua olarak sendrom dilemeli...Çekilir gibi değil, eğer 12 den önce uyursam ne ala, uyuyamazsam bacağımın sanki saati var, ilerleyen saatleri hemen anlıyor. İnşallah tedavisi bir an önce çıkar, bir çok kişinin sevinci olur. Paylaşımınız için teşekkür ediyorum ayrıca, en içten selam ve sevgilerimi sunuyorum.  16.05.2014 22:14
 

Geçici çözüm olarak ne kadar kulağa hoş gelmese de çorapla yatmanızı öneririm :) Bende hafiflemesini sağlıyor.

Mustafa Öztürk 
 15.12.2013 21:09
Cevap :
Deneyeceğim...Ayrıca teşekkürler...  19.12.2013 17:03
 

Geçici çözüm olarak ne kadar kulağa hoş gelmese de çorapla yatmanızı öneririm :) Bende hafiflemesini sağlıyor.

Mustafa Öztürk 
 15.12.2013 21:09
Cevap :
Yorum ve katkınız için teşekkür ederim...  19.12.2013 17:03
 

Pek ender olmasa gerek ki çevremizde sık sık rastlıyoruz aslında bu rahatsızlığı olanlara. Hep yada sürekli ve muhtemeldir ki ellerinde olmadan bacaklarını kıpırdatıp veya titretip-sallayıp durur kimi insanlar. Hatta seneler önce sinemada,tabii ozamanlar şimdiki gibi değil de sinemalar,yine sanırım bu rahatsızlıktan muzdarip biri sebebiyle oturduğumuz koltuk sırası boyunca sallanınca deprem oluyor sanmıştık. Lâkin özellikle gece, insanı uyutmayacak raddede bu denli rahatsızlık verdiğini bilmiyordum açıkçası. Ben yalnızca stresten ve gerginlikten veya asabi insanlarda tik gibi filan olduğunu düşünürdüm,yani öyle ciddi ve önemli bir hastalık gibi düşünmezdim, hatta adını da hep pek bir ironik yada sevimli-esprili matrak filan bulmuşumdur.Ama şimdi sizin bu anlattıklarınıza bakınca gerçekten de adı gibi fazlasıyla huzursuz edici, can sıkıcı bir rahatsızlık demekki. Geçmiş olsun..ve madem ataklar halinde de seyrediyor, hemen geçsin ve sizi bi daha da üzmesin diliyorum. Selam ve sağlıcakla

Filiz Alev 
 30.11.2013 6:19
Cevap :
Arkadaşım, yazın Sinop'ta annemdeyim. Annem," benimle yatar mısın bu akşam?" dediğinde, "olur, ama ayaklarımdan uyuyabilecek misin" dediğimde "tabii" dedi. Neyse annemle yatıyorum, benim ayaklar mesaiye başladı, bir dön, iki dön, üç oynat...Annem bana kızgın bir şekilde "kalk git, bana da bulaştıracaksın" dediğinde, çok güldüm ağlanacak halime. Anneme de "ben demiştim" dedim. Kimseye ama hiç kimseye bu hastalığı dilemem. Ağrı olsa içersin ilacı, baktın ki olmuyor. Bu farklı bir şey :((( İnşallah arkadaşım, geçer gider de beni üzmez, Rabbim duyar inşallah dileklerinizi. Sizi seviyorum arkadaşım, ne iyi ettiniz de uğradınız. Selam ve sevgilerimle.  01.12.2013 3:19
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 58
Toplam yorum
: 1577
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 23254
Kayıt tarihi
: 10.11.11
 
 

''Küçük bahaneler, büyük iyiliklere engel olur...'' ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster