- Kategori
- Güncel
İlk kurşun buradan atıldı, son düşman buradan denize döküldü

Direnişin sembolü, medeniyetin doğduğu yerdir İzmir. Düşmana ilk kurşunu da buradan sıktık, son istilacIsını da buradan döktük denize.
Dik durmaktır İzmirli olmak, direnmektir, devrimdir; kim gelirse gelsin bu "Mavi Cennet" i yar etmemektir art niyetliye. Boyun eğmemektir, gerekirse en önde savaşa gitmektir. Gavur dendiğinde bile hoşgörülü olmaktır.
Burada kimsenin inancına, ibadetine karışılmaz; medenîdir insanları çünkü. Türkiye'nin en avrupalısı, medeniyetin beşiğidir burası. Huzurludur; kimsenin tavuğuna kış denmez. Ama birileri çıkıp bunu değiştirmek isterse de en mücadelecisidir, en savaşçısıdır.
90 yıl önce geldiler, geldikleri gibi gittiler. Osmanlı'ya hükmedenler toprak bütünlüğünden, birlikten beraberlikten haz almıyorlardı; sattılar cennet vatanın her karış toprağını, beraberinde de Mavi Gözlü Güzel İzmir'i. Boyun eğmedi İzmir, ilk kurşunu sıktı, Anadolu'ya Kurtuluş Savaşı coşkusu verdi. Olmaz dediler, illa ki İzmir bizim olacak. Yaktılar, yıktılar; ama düşmedi İzmir küllerinden doğdu.
Sonra bir Mavi Gözlü geldi; İzmir'in engin mavilikleri gibi. "Hop" dedi; "öyle olmaz bu işler, varsa yüreğiniz işte meydan işte ordular." Emperyalizmden destek alanları, Kuvay-i Milliye bilinciyle ve vatan sevdasıyla döktük denize. Arkalarına bakmadan kaçtılar, gittiler; ama arkalarında yangınlar yükselen bir kent bıraktılar. Mavi Gözlü geldi, manzaraya baktı; "Güzel İzmir"i ne hâle getirdiler dedi. O gün ateşlerin sardığı Güzel İzmir, küllerinden doğdu; bugün, Türkiye'nin en medenî, en uygar ve en aydın şehri oldu.
Kolay değildir öyle İzmir'i almak. Ne bu cennet vatanı ne mavi gözlü İzmir'i. Dağı taşı Atatürk, semaları Al Bayrakla doludur. En ufak bir tehdit gördüğünde yüzbinleri, milyonları meydanlara akar; isyan sesleri ilk buradan yükselir.
Şimdi, varsa yüreği yeten gelsin; işte meydan işte İzmirliler. Yeri gelir meydanlara sığmayız , yeri gelir ilk kurşunu sıkarız.
Unutmasın hiç kimse! Kurtuluş Savaşı burada başladı, burada bitti.