Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Mart '10

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1991
 

Kendini sevebilmek...

Kendini sevebilmek...
 

internetten


Bir süre önce bitirdiğim bir kitap Aşk. Fakat her nedense bir türlü kitap hakkında blog yazmak istemedim. Çünkü çok derin bulduğum, belkide şimdiye kadar değinmediğim ve uzak olduğum konulardan bahsediyordu. Bu yüzden, bu kitabı yorumlamak için yeterli bilgiye sahip olmadığımı düşündüm.

Fakat Şems'in kuralları, beni benden alıp, adeta değişime uğramama, kendime yeni pencereler açmama sebep oldu. Yaşama daha parlak ve temiz bir pencereden bakmama yardımcı olduğunu düşündüğüm bu kurallardan birini, kendimce yorumlayıp, paylaşmak istedim.

‘’Başkalarından saygı, ilgi ya da sevgi bekliyorsan, önce sırasıyla kendine borçlusun bunları. Kendini sevemeyen birinin sevilmesi mümkün değildir. Sen kendini sevdiğin halde dünya sana diken yolladı mı, sevin. Yakında gül yollayacak demektir.’’

İçimdeki ben'e sorarım bazen, hayatta kendin için ne yaptın diye. Sürekli, ben olduğumuz başkaları tarafından hissettirilsin isteriz. Hayatımızdaki ince detayları görmezden geliriz. Hep keşfedilmeyi bekler, herkesten önce kendini keşfeden olamayız. Kendi benliğimizle, küs yaşarız. Neşelenirken bile hep bir düşünce içinde oluruz. Gülmekten çekinir, gülünce başımıza kötü bir olay gelecek sanırız. Gülmekten niye korkalım ki? Ne zararı var ki gülmenin? Varsın gülmekten, yüzümde binlerce kırışık oluşsun. Aynaya her baktığımda, yüzümdeki kırışıklıkları görüp, her çizgisinde ne güzel içtenlikler, tebessümler var diye düşünüp tatlı bir hatıra oluşsun.

Hayata karşı bir duvar örmüşüz ve hep o duvar yıkılacak diye korkuyoruz. Acı bir olay yaşadığızda dünyanın duruğunu, bir daha dönmeyeceğini, kahpe feleğin hep mi bizi bulduğunu düşürüz. Hayatta kalma gücümüzü bir anda yitirip, kendimizi cezalandırır ve herşeyden sorumlu tutarız. Her nedense, başkaları için tıkır tıkır çalışan vicdanımız, birtek kendimiz için çalışmaz. Çünkü sevemeyiz kendimizi, beceremeyiz sevmeyi.

Güzel gelmez aynalar bize hiç. En çirkin oluruz hep. Kendini sevmeyen bir insan küçük bir çocuk kadar ürkektir aslında. Bu ürkeklik sahip olduklarımızın, elimizden kayıp gideceğinin korkusudur. Bu yüzdendir kendimiz için yaşamayı bırakıp, başkalarının mutluğu için çabalamamız. Ben önce biz olur, takibinde ise sen yada siz olur.

İyi de, ya ben nerede? Hangi köşede kaldım? Kimin kalbinin köşesinde benim? Hiç kimsenin, hiç bir düşüncesinde ben değilimdir aslında. Ben, kendime saygı duyup, hayatla barışık yaşayıp ve kendimi sevebildiğim kadarımdır. Geriye kalan herkes de ederi kadar.

Seversek eğer kendimizi, insanların bizi egoist yada bencil olarak göreceklerini sanırız.. Eğer kendine saygı duymak bencillikse, varsın beni bencil bilsinler. Bencilim ve seviyorum kendimi. Hemde çok seviyorum. Çünkü tüm mirasım sevgimdem ibaret.

Ben sevmesem kendimi nasıl sever ki başkası beni? İlgi, alaka görmek için önce sevmek gerekmez mi? İnsanlar dünyaya ilk geldiğinde evvela sevilir. Yani önce sevmeyi öğretir hayat bize. Hangi durum ve içerikte olursanız olun insanın kendisini sevmesi mümkündür. Kendini seven insanın yaşamanın engelli, zor koşullarında ayaklarının üzerinde durması her zaman daha kolaydır. İnsanlar için pes etmeden hayatta kalabilmek, sevmek, sabretmek ve saygı duyulan olmak ne büyük bir lütufdur .

Dünyayı bir pazar yerine benzetiyorum. Herkes bir çadır kurmuş kendine. Ben de elimde bir pazar filesi, dolaşıyorum o pazarda. File diyorum çünkü, fileden herşeyi görürsünüz. Ben gezerken pazarda, siz kiminle ne paylaşmak istediğimi görürsünüz o fileden. Bir bakıyorum ki yüreğimde ne kadar mevcutsa ilgi, sevgi ve saygı ancak o kadarını atıyorum hayat fileme. Fazlasını artık sevdikce ve sabrettikçe taplayacağım gayri. Dünya bir pazar demiştim demi. E olacak tabi filemde çürüklerde. Fakat o çürüklerin, sağlam olanlara zarar vermesini engelleyeceğim. Elbette dünya bana zaman zaman diken yollayacak, ama ben ısrarla gül yollasın diye o pazarda dolaşıp duracağım. Biliyorum ki, dünyada her acı olaydan bir güzellik çıkabilir.

Eğer sabah kalktığınızda, aynanın karşısında kendinizden bir makas alabiliyorsanız mutlusunuzdur. Hayatı ve insanları önceliklede kendinizi sevebiliyorsunuz demektir.

Sevmek ve sevilebilmeniz dileğimle...

Nev bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

herkesin kendini sevdiği bir dünyada var olan bencilce yaşamların nasıl da katlanarak artacağını düşündünüz mü hiç? mesala, şöyle dese herkes, ben kendimi çok seviyorum, o yüzen kendime eziyet çektiremem; ve o yüzden elimi hiç bir taşın altına sokmam. veya; kendimi seviyorum, dışımdakiler birer önemsiz ayrıntıdır. sevgi çoğu zaman bencildir, araya birilerini istemez; paylaşmak istemez. aşk romanı güzeldir, ancak bana yol göstermez. asıl sorun kendini sevmeyle kaybedilecek zaman değil, "kendini bil" öğretisi olmalıdır. örneğin, tembel biri kendini sevse sizce daha çok tembel olmaz mı? bence kiri de derinleştirir bahsedilen sevgi. sağlıcakla kalın. not: bu arada yazım diliniz çok hoş ve akıcı. roman yazmayı denemelisiniz.

Hakan Karaduman (Akdenizli) 
 18.03.2010 11:55
Cevap :
Hııııııııım öncelikle not için teşekkürler akıcı yazabildiysem ne mutlu. Pek heveslendirdiniz şimdi beni :)) Belki biraz bencilce geldi yazım size ama aslında bir insan kendisini öncelikle sevebirse sonrasında saygı ve sevgi görecektir ve buda diğer insanlara saygı ve göstermesini sağlıyacaktır. Aynadaki yansıma gibi. Aksine sevgi paylaşımları artırır diye düşünüyorum. En azından benim için öyle. Ben sürekli kendini gerçekten bencilce başkalarını sevmeyecek dereceye gelerek sev demiyorum zaten. Basit bir örnek bir sabah sadece kendin için erken kalk, öyle yalandan değil gerçekten aynaya gülümse aynadaki suret hoşuna gitmiyorsa düzelt biraz suretini, kendin için bir çay demle ama kendin için şöyle delikanlı işi en demlisinden kahvaltı hazırla kendine sıradan birşey değil değişik şöyle çocuklara hazırlanan komik kahvaltılardan gülümseyen yüz olsun tabağında. Tebessümle başla güne. Başkasını değil birazda kendini güldür. En yakın dostun ol kendinin, yanlız kaldığında kendine yetebil.  18.03.2010 12:40
 

Kendini sevmekten, daha güzel bir hediye veremez insan kendine. Kendini seven insan, o kadar gzüel bakar ki kendine böylece güzel bir ışık yayar ve güzel insanları çeker. Eş, çoluk çocuk arasında bazen o kadar ihmal ediyorum ki kendimi zaman zaman bu konuda kızıyorum kendime:) ve bu yazı ruhuma çok iyi geldi bu anlamda. Önce kendimize:) Sevgiler.

mea culpa 
 10.03.2010 17:22
Cevap :
İnsan kendinini sevebildiği kadar hem alır sevgiyi hem dağıtır tüm sevgisini. Ruhuna iyi geleildiysem ne mutlu .Teşekkürler canım. Sevgilerimle..  11.03.2010 8:12
 

Söylediğin konu çok çok önemli. kendini sevmek. Dikkat ediyorum kendini sevmeyen insanlar, kendileriyle barışık olmadığından, sürekli çevresi ile didişme ve kavga halinde. Bu onların kendisini sevmediğini o kadar açık gösteriyor ki. Kompleksli ve alıngan oluyorlar. Bi de özellikle kadının üstünde çok baskı var, "çok gülme, hep başkaları için fedakarlık yap v.b." Önce kendin iyi olacaksın ki, etrafına ışık saçabilesin. Kendimi seviyorum deyince biçok insan bencillik gibi düşünüyor, değil öyle. ben kendimi çok seviyorum:) Kendime değer veriyorum ki, karşımdaki insanda bana aynı değeri versin. sen kendine nasıl davranırsan, başkaları da, öyle davranır." Yazına tümüyle katılıyorum işin özü. Sevgilerimle arkadaşım:)

Nev 
 10.03.2010 11:53
Cevap :
Bende senin yorumuna tümüyle katılıyorum arkadaşım:)) Kendimi sevdiğim zaman ayrı bir güvende geliyor bana nedense daha çok mutlu olabiliyorum. Benim pozitif olduğum zemanlarda etrafımdaki insanlarda neşeli olabiliyor. Buda bir özellik olsa gerek. Ayyy pek bi sevdim kendimi :))) Sevgilerimle canım benim.  10.03.2010 13:17
 

Güzel bir yazı olmuş, umutlu. Dersler çıkarılabilir. Ancak yine de aynanın karşısında makas almıyorum, kendimi seviyorum ama.. Makas almak için kendini sevmenin yanısıra mutlu olmak da gerekmez mi? Ya da kendini sevmek mutlu olmaya yeter sebep midir? Neyse, sorularımı uzatmayım. Tebrik ediyorum. Selamlar..

Bekir Gümüş 
 09.03.2010 23:55
Cevap :
Bekir bey ben genelde evde ayna karşısında yada asansörde aynaya bakarken tabiri caiz ise eğer abidik gubidik haraketler yapar güldürürüm kendimi. Ne bileyim şöyle keskin bir bakış atarım ay negüzelim diye güzel olmasam bile hemde:) Yani nasıl bakarsak hayata hayat da bize öyle bakar . Belki bir makas almakla mutlu olmayız ama ilk adımıda atmış olmaz mıyız güne iyi başlarız demi ama. Kendini sevmek, başkalarının seni sevmesini sağlayacaktır. Doğal olarakda başkalarından aldığın enerjiyle sen mutlu olacaksındır.Teşekkürler güzel yorumunuz için. Selamlar...  10.03.2010 13:21
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
 
Toplam blog
: 161
Toplam yorum
: 568
Toplam mesaj
: 56
Ort. okunma sayısı
: 3694
Kayıt tarihi
: 26.03.08
 
 

Hayatı sevmek ve düzgün yaşamak isterken bulurum kendimi. Yaşamın bana verdikleriyle yetinmeye çalış..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster