Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Nisan '07

 
Kategori
Aşk - Evlilik
Okunma Sayısı
567
 

Ne zormuş

Ne zormuş
 

Başını iki elinin arasına almış düşünüyordu. Uyku tutmamıştı bu gece. Saatin sesi geliyordu uzaktan. Tik tak, tik tak. Zaman nasılda hızla ilerliyordu, tik tak. Birden saatin guguk sesiyle irkildi. Zaman gece yarısını geçiyordu. Eski bir saatti bu, guguklu, baba yadigarı. Sonra kafasını kaldırıp evi incelemeye başladı. Yıllardır yaşadığı bu eve ne kadar yabancılaştığını hissetti birden. Sanki o guguklu saati ilk defa görüyordu. O perdeleri alabilmek için eşiyle tartışan o değildi. Ya duvarda asılı, mutlu evliliklerinin adeta bir belgesi olan düğün fotoğrafları? Hiç bu anı yaşamamış gibiydi. Saat hala ilerliyordu. O çok sevdiği guguklu saatin çıkardığı tik tak sesinden aslında şu anda ne kadar nefret ediyordu. Zaman dursa ya da yok olsam, kaybolsam diye geçirdi içinden.

Kalktı, ağlamaktan harap olmuş yüzüne, şişmiş gözlerine bakmaya başladı aynada. Sonra yüzündeki yılların acısıymış gibi duran çizgileri farketti. Yıllardır hiç görmemişti onları. Bir günde mi çıkmıştı yüzünde bu çizgiler? Nasılda acımasızdı yıllar! İnsan herşeye sahipken, herşeyini kaybetmesi ne acıymış meğer. Başını çevirdi, bu yorgun yüzü daha fazla seyretmek istemiyordu. Bu evi de!Nereye baksa bir anı canlanıveriyordu gözünde. Hani derler ya film şeridi gibi, işte öyle. Ama bazı yerleri makaslanmıştı bu filmin. Hatırlamak istemediği yerleri belkide. Sonunu getiremediği, bir türlü getirmek istemediği bir film.
Ne zormuş insanın karar vermesi. Artık saatin tik tak sesini duymuyordu. Gözleri evin bir köşesinde kilitlenmişti. O koltukta ilk kez şarap içtiği günü hatırladı. Nasılda sarhoş olmuştu. Hem aşıktı, hem sarhoş. Ne güzel eğlenmişlerdi o gün. Evliliklerinin ilk yılıydı, ilk günüymüş gibi sanki. Gözlerinden yaşlar süzüldü birden.
Bu kadar severken ayrılmak ne zordu! Ama kalmak daha zordu.Bunu kabullenmek, onu başkasıyla paylaşmak. Bunu asla yapamazdı. Odaya girdi, canı gibi sevdiği adama son bir kez daha baktı. Uyurken onu seyretmeyi çok severdi.Bir çocuk kadar masum.Eğildi, öptü son kez dudaklarından. Eve bir kez daha baktı çıkarken. Gitmeliydi. Bu gerçek onu yeterince yıpratmıştı. Yine de Ona kin tutamayacak kadar çok seviyordu. Ama gitmeliydi ya. Ona yakışır biçimde, dimdik...

Bloğumdaki fotoğraf www.dogusfm.com.tr adresinden alınmıştır.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yazinizi cok begendim her ne kadar huzunlu bitsede yine de guzel.Keske o kadinin yaptigini zamani geldiginde her kadin yada erkek yapabilse...Sevgilerle...

Hülya Gül 
 02.05.2007 11:48
Cevap :
teşekkür ederim.evet keşke.  02.05.2007 12:06
 

Güzel bir anlatım. akıcı, etkileyici bir hikaye... Boynuz kulağı geçmeye mi başladı yoksa:)) Yeni yazılarını bekliyorum. Sevgiyle...

Tülay TERZİOĞLU 
 25.04.2007 14:39
Cevap :
tabiiki yazacam beğendiğine sevindim ablam benim:))  25.04.2007 15:11
 

içimi ısıtmasada...düşündüren bir küçük hikaye.. nedense mutlu bitsin isterim hikayeler...bari hikayelerde ötle bitse...hoş olurdu değil mi??beğendim hikayeni..geeceğim yine...sevgiler

Halide 
 23.04.2007 17:39
Cevap :
mutlu hikayelerde var aklımda ama sözcükleri topralamak zor oluyor konu mutluluk olunca...  25.04.2007 15:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 63
Toplam yorum
: 291
Toplam mesaj
: 59
Ort. okunma sayısı
: 496
Kayıt tarihi
: 21.03.07
 
 

1984 zonguldak doğumluyum. İkizler burcuyum:) Z.K.Ü endüstriyel elektronik mezunuyum. İlgi alanla..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster