Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Ekim '11

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
82
 

Önce emek! Çünkü…

Önce emek! Çünkü…
 

En yüce değer emek.

Her işin başı emek…

Ve gerçekte insanın bedensel ve ruhsal sağlığına giden yolda en önemli faktör yine emek…

Adam çok milyonlu bir piyangoyu kazanıyor.

Şanslı kişi mutlu, etraf umutlu, herkes sarhoş… Ama birkaç yıl geride kalıp sarhoşluk da sona erip, yaşımın gerçekleri ağırlıklarını koyduklarında evdeki hesap, çarşıya uyası değil…

Adamın cebi yeniden tam takır…

Niçin?..

Çünkü “adam” paranın nasıl kazanıldığını bilmezse, nasıl harcanacağını da bilemez…

Har vurur, harman savurur elindeki serveti… Ve ayvaz kasap/ aynı hesap bir dönme dolap çarkının içinde başladığı yere geri döner, naçar, çaresiz…

Örneğin adam küçüklüğünde çok şımartılmıştır…

İsteklerinin yasa olduğu bir düzen içinde yetiştirilmiştir.

Küçüklüğünde kazanmış olduğu kişisel “önem”, bunu hak etmek için herhangi bir emek harcamaksızın, kendiliğinden oluşuvermiştir…

Küçük “adam”ımız, çevrenin kendisine verdiği önemi, doğumu ile birlikte kazandığı olağan bir hak olarak algılamıştır sadece…

Hayatın dikenli yolları içinde ağır aksak yürümek zorunda kaldığında ise, “adam”cığımızın hali oldukça harap bir Yeşilçam senaryosuna dönüşmüştür… Ve artık prensimiz, toplumun ilgi merkezi içinde yer almamaktadır.

Artık çevresindeki insanlar O’nun duygularını dikkate almayı birincil amaç olarak benimsememektedir…

Dünya altına sindiği damın başına yıkılmıştır!..

Sorunlarla yüzleşmenin yolu ve yordamı bilinmemektedir.

Tüm çocukluğu boyunca çevresindeki insanlar kendisine o derecede hizmetkâr olmuşlardır ki, kişisel bağımsızlığını inşa etmeye fırsat ve gerek duymamıştır… Ve bu yüzden yaşam içinde karşı karşıya kaldığı sorunları ancak ve sadece kendisi tarafından çözülmesi gerektiğini öğrenememiştir; birisi bunu ona anlattığı zaman ise, ya dinlememiş ya da anlatılanları anlamamıştır.

Ana ilgi odağı, tümü ile kendi çıkarı ve keyfi olmuştur.

Hiçbir emek harcamadan, hak etmeden ve terlemeden devinip durmuş, dolayısıyla da toplumsal işbirliğinin yarar ve gerekliliğini hiçbir zaman öğrenememiştir!..

Hayatın güçlükleri karşısındaki tek çabası, bu zorlukları başkalarına ciro etmekten ibarettir. Hepsi bu kadar!..

Toplumun, çalışmadan yaşamaya odaklanan parazitleri işte bu türden mahlûklardan türemektedir.

Dikkat edin, özel hayatlarına girin ve araştırın: hortumcular da bunlardan çıkmaktadır, dolandırıcılar da, hazır-yiyiciler de…

Çalışmayacaklardır…

Ne etseniz, ne yapsanız, kıllarını bile kıpırdatmayacaklardır.

Çünkü bu türden bir yaşam tarzı onların kişiliklerini teslim almıştır.

Bunlar, alnından ter damlayarak kazanılan bir küçük lokmanın tadından bihaberdirler…

Bunlar toplumun sülükleridir, parazitleridir, virüsleridir…

Bunlar, üzerlerinden tüm Dünya’nın sömürülmekte olduğu o kirli düzenin savunucuları, destekçileri, taraftarları ve suç ortaklarıdır…

Şair Baba’nın söylediği gibi;

“Onlar, ümidin düşmanıdır…
Bursa'da Havlucu Recep'e,
Karabük Fabrikası'nda tesviyeci Hasan'a düşman;
Sana düşman,

Bana düşman
Düşünen insana düşman
Vatan ki, bu İnsanların evidir, sevgilim
Onlar,

vatana düşman!..”

 

LÜTFEN “TIK”LAYINIZ:

www.soruyusormak.com

www.dnm-ler.com

www.kitlecizgisi.com

 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 911
Toplam yorum
: 360
Toplam mesaj
: 28
Ort. okunma sayısı
: 466
Kayıt tarihi
: 30.01.09
 
 

1942 yılının Şubat ayında Bursa'da (Mehmet Kemalettin'den olma, Emine İffet'ten doğma olarak) dün..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster