Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Mayıs '12

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
67
 

Renkler - 3

Renkler - 3
 

Kırmızı yıllardır bir çekmecenin içindeydi.

Yüzüne bir damla günışığı değmemişti.

Bir gün, birden, çekmece açıldı kendiliğinden.

Kırmızının kalbi küt küt attı sevinçten.

Artık özgürdü, ama nereye gideceğini bilmiyordu.

Karşısına ilk çıkan sarı oldu.

Kırmızıya hemen nereye gittiğini sordu.

“Bilmiyorum” dedi kırmızı ürkek ürkek.

“Ben sana yolu gösteririm” dedi sarı gülerek.

Sarı kırmızının koluna girdi, ama nereye gittiklerini söylemedi.

Çok konuşkandı sarı; bir an bile susmadı.

Anlattıkları, kırmızının kafasını iyice karıştırdı.

Yolda maviye rastladılar.

Mavi önce görmezlikten geldi onları.

Sonra selam verip peşlerine takıldı.

Mavinin aklı on karış havadaydı.

Kırmızı ona hiçbir şey soramadı.

Sarı durmadan konuşuyordu, ama nereye gittiklerini söylemiyordu.

Mavinin hiçbir şey merak ettiği yoktu.

Kırmızı ise meraktan çatlıyordu.

Tam köşeyi dönerlerken yeşil onları durdurdu.

Sarıyı anında susturdu.

Diğer köşeyi işaret etti yeşil, ama nereye gittiklerini söylemedi.

Hep birlikte yürüdüler.

Yürüdükçe yavaş yavaş değiştiler.

Sarı turuncu oldu.

Mavinin yerini mor aldı.

Yeşil ise artık turkuazdı.

Bir tek kırmızı değişmedi.

Neden değişmediğini bilemedi.

Hâlbuki o da değişmek istemişti.

Belki nereye gittiklerini öğrense değişirdi.

Bir süre sonra, eflatunla karşılaştılar.

Eflatun, rahat koltuğunda uyuklamaktan vazgeçip onlara katıldı.

Bunu gören pembe, apar topar koşarak eflatunun koluna takıldı.

Tabii ki lacivert onlardan geri kalamazdı; hızla daldı aralarına.

Kahverengiye de göz kırpıp çağırdı yanlarına.

Siyah oyunbozanlık yapmaya meraklıydı.

Beyaz ise hareket edemeyecek kadar kibardı.

Gri dayanamadı, allem etti kallem etti, siyahla beyazı kandırdı.

Sonunda, onlar da diğer renklerin arasına katıldı.

Hep beraber yürüdüler, yürüdükçe şenlendiler.

Ama hiçbiri kırmızıya nereye gittiklerini söylemedi.

Yol uzadıkça uzadı; git git bitmedi.

Anlaşılan, renklerin yolu bitecek gibi değildi.

Kırmızı ise bu kadar yürümeye alışık değildi; çekmecesini özledi.

Ne var ki biliyordu; artık çekmecesine dönemezdi.

Hem bu renk kervanının parçası olmak hoşuna gitmişti. 

Rengârenkti renk kervanı.

Tanıdığı tanımadığı tüm renkler oradaydı.

Onlarla birlikte olmaktan mutluydu kırmızı.

Sonunda unuttu nereye gittiklerini sormayı.

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

bilsem ben de söylemezdim...eyvallah...

nedim üstün 
 29.05.2012 13:31
 

Çok şeker ve huzur verici olmuş. Bu arada biz de unuttuk nereye gidildiğini sormayı, sorgulamayı...

Pınar Güner  
 29.05.2012 12:15
Cevap :
Haklısınız. Maalesef günümüzde büyük bir çoğunluk bu dünyada neden var olduğunu sorgulamamakta. Şiirin hoşunuza gitmesine sevindim. Sevgiler...  30.05.2012 10:16
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 78
Toplam yorum
: 22
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 409
Kayıt tarihi
: 01.11.11
 
 

Yaşam yolculuğu hepimizi farklı duraklarda indiriyor. Bu duraklara varmak için çeşitli eğitimler ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster