Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Eylül '06

 
Kategori
Evcil Hayvanlar
Okunma Sayısı
965
 

Sadık dost Tony

Sadık dost Tony
 

Çocukluğum büyük bahçeli bir evde geçti. Bahçenin bir kenarında evimiz diğer kalan kısmında meyve ağaçlarımız vardı. Bugün gibi hatırladığım elma şeftali dut ve mürdüm eriği ağaçlarımız vardı. Yeşillikler içindeydi. Ve birde köpeğimiz tony. Kulübesinde yatar, kimi uyur kimi zaman bizim yanımızda olurdu. Yabancı biri bahçeye girmek isteyince havlar ama zarar vermezdi.

Annem ve babam çalıştığı için bana ve kardeşlerime aile büyüklerinden birileri bakardı. Bütün günümüz o bahçenin içinde geçerdi. Bazen bütün mahallenin çocuklarını toplar çardak da hoplar zıplar oynardık. Onca gürültümüze rağmen bize bakan yaşlı babaanne hiç sesini çıkarmazdı. Yeterki biz mutlu olalım. Tony de hep bizim yanımızda olurdu.

Bazen yalnız olduğumuzda ağaçlara salıncak kurardık. Ben sallanırken şarkı söylediğimi hatırlıyorum.Annem de çalıştığı için özlerdim onları. Başlardım ''hem annemi hem babamı ben köyümü özledim '' diye ...

Bir gün Tony bizi terk etti veya çalındı. Bugün bile hala bilmiyoruz . Bir sabah kalktığımızda kulubesinde bulamadık. Önce anlayamadık çalındımı kendimi gitti ama sonuçta yoktu. Annemin gözlerinden yaşlar geldiğini gördüm. Hepimiz çok üzüldük olabilecek yerleri aradık ama tony yoktu. Sanki kardeşimiz kayboldu gibi hissettik. Onun yokluğuna alışmaya çalıştık. Çünkü uzun senelerdir bizimleydi. Epey bir zaman bekledik ama nafile... Yoktu artık. Babam yerine başka bir köpek aldı ona alışmaya çalıştık. Tony bembeyaz bir köpekti , babamı tam tersine simsiyah bir köpek almıştı.

Sanırım bu olaylar yaz sonuna doğru olmuştu. Kış geldi. Hepimiz biliriz çok kar yağmıştı İstanbul'a. Ben ozamanlar orta son sınıftaydım. Okullara gidemedik. O yağan kar bayağı kalmıştı İstanbul da..

Ne oldu biliyor musnuz ?

Tony o karlı buz gibi soğuk havada yaralı bir şekilde bir sabah çıkageldi. İnanılacak gibi değil ama gerçek bir olay. Kar uzun süre kaldığı için diğer sokak köpekleriyle boğuşmuş ve yaralanmış ve bizim evi bulup bize güvenip kendisinin orada iyileştirileceğini bilip bize yardım almak için gelmişti... Hepimiz hem sevindik hem ağladık ve çok şaşırdık.Çünkü onca zamandan sonra ve yaralı bir şekilde gelmesi şok etti bizi. Annem onun yaralarını ilaçladı sardı hergün daha iyiye gitti.Ve uzun süre daha bizimle birlikte yaşadı..

sevgiyle kalın

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

köpekler gerçekten insanın dostu..ölsen bile başını beklermiş onlar....

ece vardar 
 10.11.2006 15:23
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
 
Toplam blog
: 529
Toplam yorum
: 2369
Toplam mesaj
: 481
Ort. okunma sayısı
: 3725
Kayıt tarihi
: 29.08.06
 
 

İstanbul'da doğmuşum... Dünyalar tatlısı bir kızım var... Herkesi kolay kolay sevemem... ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster